Προς τις τελευταίες σελίδες, διαβάζοντας το Zoo: Γράμματα όχι για την αγάπη, στο ημίφως ενός βραδινού λεωφορείου περιτριγυρισμένη από βαριά βλέφαρα, έχωσα το πρόσωπό μου μέσα στις τσακισμένες σελίδες και έμεινα εκεί μέσα για λίγο. Δεν ήμουν σίγουρη ποιος χρειαζόταν τη χάρτινη σιωπή -υποθέτω εγώ- μιας και ο Βίκτορ Σκλόφσκι είναι σε ένα νεκροταφείο στη… Continue reading
Θεές, μάγισσες, μυθικά πλάσματα και βασίλισσες, όλες γονατιστές μπροστά στον μεγάλο, πολυμήχανο Οδυσσέα. Η Oliva γράφει στον επίλογο για την αγάπη της για την Οδύσσεια με τρόπο συγκινητικό. Πράγματι: Ξέρει τόσες λεπτομέρειες και φαίνεται πως τις γνωρίζει διεξοδικά μιας και δεν τις απαριθμεί απλά, αλλά τις κάνει μέρος του βιβλίου της. Όμως, εσφαλμένα πίστεψα πως… Continue reading
«Δεν υπάρχει τίποτα πίσω απ’ όλα αυτά, είναι απλώς μια σύμπτωση. Έτσι λειτουργεί ο κόσμος. Δεν σου λέω μόνο για σένα και το μπούλινγκ σου. Υπάρχει έστω και ένα πράγμα στον κόσμο που συμβαίνει για κάποιο λόγο; Είμαι σχεδόν σίγουρος πως η απάντηση είναι όχι. Ναι, οκέι, αφού συμβεί κάτι, μπορείς να βρεις όλων των… Continue reading
«Η αλήθεια είναι ότι είμαι παιδί αντικατάστασης. Αυτό σημαίνει ότι η μάνα μου έχασε ένα παιδί και δεν περίμενε καθόλου μέχρι να φουσκώσει πάλι. Αυτό σημαίνει ότι ζω επειδή κάποιος πέθανε, ότι πήρα τη θέση ενός νεκρού. Τον θάνατο εκείνου του αγέννητου δεν θα τον συγχωρήσω ποτέ».Τι όμορφη μινιατούρα! Ενδιαφέρουσα θετική έκπληξη. Μέσα από την… Continue reading
«Μπορεί ως παρέα να διαφέραμε στα περισσότερα τυπικά γνωρίσματα, εντούτοις, με αστείρευτο μεράκι, είχαμε βαλθεί να συγκεράσουμε τις πολλαπλότητες και τις ιδιάζουσες κοσμοθεωρίες μας, εμπλουτίζοντάς τες μέσα από τις αποκλίνουσες πραγματικότητές μας. Περιχαρώς ενδίδαμε σε κάθε ευκαιρία για ένα μεγάλο φαγοπότι, μια δημιουργική νότα και μια ακόμα γύρα συζητήσεων. Πάντα έτοιμοι να παρατήσουμε την οποιαδήποτε… Continue reading
«-Πρέπει να ήταν καλός ποιητής, αλλά πέθανε στην ψάθα. Δεν είδε προκοπή από την ποίηση.– Άκουσα ότι σ’ αυτή τη χώρα συνηθίζεται οι πιο καλοί ποιητές να πεθαίνουν από την πείνα. Αυτή όμως η παράδοση δεν τηρείται μάλλον κατά γράμμα, αφού ορισμένους φαίνεται πως του ξέκανε το αλκοόλ.» Τα έφεραν έτσι οι συγκυρίες και δυο… Continue reading
Ανάμεσα στα ποιήματα και στις σημειώσεις του Μάλτε Λάουριντς Μπρίγκε, ο Ρίλκε ενώνει κάπως διστακτικά τα πρώιμα έργα του, μικρά κεντήματα, δύο – τρεις σελίδες το καθένα. Αυτά μου θύμισαν ασκήσεις του μυαλού του, σαν να κοιτάω το σημειωματάριο του Λεονάρντο Ντα Βίντσι να μελετάει τη γεωμετρία και τα μαθηματικά της φυσικής ανθρώπινης μορφής.Όλες οι… Continue reading
«Ο καιρός των ονείρων, δυστυχώς, πέρασε πια για εμένα. Τι θέλατε να γίνει!» Οι πρώτες σελίδες με πετούσαν μακριά· σκέφτηκα πως ανέπτυξα κάποια αλλεργία στις αναλύσεις των Γάλλων, αλλά κάπου στη σελίδα εβδομήντα, αυτή η παγωμένη καρδιά ξεκίνησε να χτυπάει μέσα από το λογοτεχνικό στηθοσκόπιο του Μπαλζάκ. Μα το κλαδευτήρι του πατέρα μου! Η Ευγενία,… Continue reading
Ένα πρωινό από τα πρωινά που πέρασαν, χασομερούσα στο κρεβάτι. Υποφέρω με τη ζέστη και υποφέρω και με τις δουλειές που απαιτούν να αντιμετωπίσεις τη ζέστη για να τις φτάσεις, οπότε καθυστερούσα σε εκείνο το σκιερό δωμάτιο. Πήρα στα χέρια το Έλληνες πεδινοί κακολόγοι του χιονιού & Τα σκαλαθύρματα του Παύλου Σιδέρη του Πέτρου Δερβάκου,… Continue reading
«Όσο όμορφη ήταν η μέχρι εκεί πορεία του άλλο τόσο θα είναι και η επόμενη, χωρίς τεχνητή μαγεία, χωρίς εφευρεμένη ποίηση, άγνωστη στη μακαριότητα, άγνωστη στην ευσπλαχνία, ξένη στην τιμιότητα, ξένη στη δικαιοσύνη, ξένη σε καθετί ξένο, στην ανόθευτη ζωή του σπασμού, τη δολοφονική και ζωοδότρα έκκριση που καθιστά τον θάνατο προϋπόθεση της ζωής και… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
