Εγωιστικό, όπως τα περισσότερα, σε επίπεδα ξεκάθαρα και διάφανα, ή πιο ομιχλώδη και μπερδεμένα, είναι και η ανάγνωση. Συνήθως ξέρω από την αρχή τι σχέση θα έχω με το κάθε βιβλίο: Εάν θα το αφήσω και θα το βαπτίσω «αδιάβαστο», σπρώχνοντάς το στον μελλοντικό μου εαυτό, ελπίζοντας αυτή να ξέρει κάτι καλύτερο, κάτι περισσότερο ή… Continue reading
Τι είδους μαγεία είναι αυτή που μπορεί από νυσταλέα αδιαφορία να προκαλέσει σιγανό τράνταγμα μέσα στα πνευμόνια, κόμπο στον λαιμό, λες και έχει παγιδευτεί εκεί κάποιο μικρό τρωκτικό; Έπειτα υγρασία στα μάτια, από αυτή που στενεύει το βλέμμα. Αλλά ας γίνει μια κάποια προσπάθεια να απέχουμε από φθηνούς συναισθηματισμούς και λυρικότητα, δεν θα ταίριαζε κάτι… Continue reading
(Το πιο σοφό θα ήταν να ειπωθεί κάτι μίνιμαλ και κομψό, σαν κάψουλα βιβλιοεμπιστοσύνης όπως «διβάστε το» ή «απλά εκπληκτικό», ωστόσο γιατί να μην ενδοσκοπήσουμε στην ψυχική ραχοκοκαλιά της χάρτινης αυτής κοιλότητας;) Ο Σ. παραθέτει ένα γοητευτικό δοκιμιακό ημερολόγιο, με μεταιχμιακή αφηγηματική γραφή, με όλη την ακαδημαϊκή αίγλη, αλλά μακριά από κάθε αποστείρωση του λόγου.… Continue reading
Μια συλλογή διηγημάτων από τον Ιάπωνα Ακουταγκάουα που ενέπνευσαν τον γνωστό Κουροσάβα να μεταφέρει μέρος τους στην μεγάλη οθόνη. Η εκτίμηση στις ταινίες του Κουροσάβα ήταν κι ο λόγος που απέκτησα αυτό το βιβλιαράκι εξαρχής. Ενώ έχω κάποια μικρή επαφή με την ιαπωνική λογοτεχνία, δεν φαίνεται να μετριάζεται ποτέ η έκπληξη που προκύπτει από την… Continue reading
Μια όμορφη μικρή συλλογή από θεατρικά διηγήματα. Ο Pirandello ήταν ευχάριστη έκπληξη, με χιούμορ και μερικές πιο αφαιρετικές – σκοτεινές στιγμές. Σε κάποια σημεία η λεπτή του ειρωνεία θυμίζει τα διαμάντια του Ιονέσκο. Continue reading
Μετά τον Παράμεσο της Ογκάουα (και το Λούμπεν Μυθιστορηματάκι του Μπολάνιο), η Κουζίνα της Μπανάνα έδεσε μέσα μου την αίσθηση της απώλειας ως το κάτι αναπόφευκτο που είναι. Δεν ξέρω τι μαγικό ταλέντο έχουν οι Ιάπωνες, αλλά η απλότητα και το βάθος που το προσεγγίζουν είναι πραγματικό ξεχωριστό. Η Κουζίνα, είναι αυτός ο χώρος, το… Continue reading
Μέχρι την μέση ήταν αρκετά απλά τα πράγματα: Ένας ηλικιωμένος, κυνικός και οξύθυμος πρώην καθηγητής Φιλοσοφίας, την πατάει και ένα κατά τα άλλα όμορφο πρωινό Κυριακής, κλειδώνεται έξω από το σπίτι του. Το έχετε πάθει ποτέ; Η εμπειρία μου, μου λέει πως ένα τέτοιο περιστατικό ταρακουνάει συθέμελα τον Homo sapiens sapiens. Έχω δει αγαπημένο πρόσωπο… Continue reading
«Κι αν ακόμα νομίζετε πως όλοι οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν αδέλφια, δεν έχετε παρά να δείτε την ιστορία του Κάιν και του Άβελ» Ο Σινιόσογλου βουτάει στα άδυτα, στα “Μαύρα τετράδια” του Χάιντεγκερ, και στο “Glossarium” του Σμιτ, τα πνευματικά ζοφερά καταφύγια δύο διανοητών του πολυκέφαλου φασιστικού λόγου. Πρόκειται για τις εβένινες σκέψεις των… Continue reading
«Βλέπουμε ότι ένας συγγραφέας, ή ένα βιβλίο, δεν είναι απαραίτητα το αίσιο αποτέλεσμα ήρεμων καιρών». Ο Μπατάιγ συνθέτει μια εξαιρετικά διαβολική εργασία, όπου αναλύει (με δικό του ευφάνταστο τρόπο όπου και απουσιάζει το ακαδημαϊκά στεγνό πρόσημο), το έργο μεγάλων τεράτων, την εξουσία της διανόησης, υπό το πρίσμα του Κακού. Μελετάει τον Μπωντλαίρ με τα πιο… Continue reading
Από τα ελάχιστα παραδείγματα που ίσως η πολύτιμη έκδοση αξίζει περισσότερο από το κύριο αφήγημα και εξηγούμαι: Η Κίχλη, πήρε τον φετιχιστικό έρωτα του Κρακάουερ και του Νίτσε για τις γραφομηχανές τους και τους έφερε αντικριστά. Δεν συγκρίνονται ακριβώς με ομοιότητες και διαφορές, όμως η εκφραστική προσομοίωση ανά στιγμές κλιμακώνεται σχεδόν ταυτόχρονα, κάνοντας αυτό το… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
