Το ψωμί των πρώτων χρόνων, ο θαυμάσιος Χάινριχ Μπελ των πρώτων κι όλων των χρόνων. Ο Μπελ που ξαναπλάθει, με νοσταλγία ή χωρίς, τη Γερμανία των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων: μια χώρα μέσα στα ερείπια, την πείνα και τη σιωπηλή ενοχή. Κι όμως, μέσα σε αυτό το άγονο τοπίο, ο Μπελ στήνει μια απλή ερωτική ιστορία.… Continue reading
Μια πλούσια (και μοναδική; ) βιογραφία της Άσσια Ουέβιλ, που ρίχνει φως στα γεγονότα του γνωστότερου ερωτικού τριγώνου που έμεινε στη λογοτεχνική ιστορία. Μάλιστα, για πρώτη φορά, το φως πέφτει στην Άσσια και όχι στο ζευγάρι Σύλβια – Τέντ. Η Άσσια έμεινε στην ιστορία ως η γνωστή – άγνωστη, ‘άλλη’ που δεν είχε τις λογοτεχνικές… Continue reading
Ο πότης είναι ένα από τα βιβλία που πραγματικά με επηρέασαν. Στον πότη ο Χανς Φάλαντα χτίζει από το ειδικό και αφήνει τον αναγνώστη να μαντέψει τι γίνεται πίσω από την κουρτίνα της εποχής, να καταλήξει ο αναγνώστης στο γενικό. Επίσης είναι σαφές πως οι ευνοούμενοι και προνομιούχοι της εποχής του Πότη επέλεγαν να μην… Continue reading
«Σήμερα είδα ένα χάρτη της Βιέννης και για μια στιγμή μου φάνηκε ακατανόητο που ‘χτισαν μια τόσο μεγάλη πολιτεία, ενώ εσύ δε χρειάζεσαι παρά μόνο ένα δωμάτιο.» Δύσκολο, πολύ δύσκολο. Από την άλλη, όλα δύσκολα μου φαίνονται αυτές τις ημέρες. Μου πήρε καιρό να το τελειώσω, το χαζοδιαβάζω έναν χρόνο τώρα. Δεν μου είναι σαφές… Continue reading
Αντονέν Αρτώ, Βιρτζίνια Γουλφ, Φρήντριχ Νίτσε, Έντγκαρ Άλλαν Πόε και Μαίρη Σέλλεϋ. Το κοινό της συλλογής που συνθέτουν αυτή τη συλλογή 34 επιστολών, είναι η επιδείνωση της ψυχικής υγείας τους. Τον Αρτώ τον διάβασα τώρα για πρώτη φορά, μέσα από τις επιστολές του από την ψυχιατρική κλινική του Ροντέζ, όπου και νοσηλεύτηκε. Ομολογώ πως μου… Continue reading
«Είμαι ευχαριστημένος και ευτυχισμένος και κατά συνέπεια κακώς αφηγητής» Στη φετινή μου αποστολή, να διαβάζω επιστολές, φανταστικές και μη, ερωτικές και μη, δεν θα μπορούσε να λείπει ο Βέρθερος, το νεανικό επιστολογραφικό μυθιστόρημα του Γκαίτε. Μάλιστα, πάγωσα την ανάγνωση του Λέανδρου του Παναγιώτη Σούτσο, αφού διαπίστωσα πως ο Σούτσος είχε επηρεαστεί από τον Βέρθερο. Είναι… Continue reading
«Μα γιατί θέλεις να συνδέσεις αυτό που ονομάζεις νοσταλγία μου, αυτή την άνοιξη της θηλυκότητάς μου, αυτό που προξένησε η ψυχή στο σώμα μου, με την έννοια της αρρώστιας; Η ευτυχία είναι.. αρρώστια; Κι ούτε επιπολαιότητα είναι βέβαια, αλλά ζωή, ζωή με ηδονή και πόνο, και ζωή με ελπίδα, με εκείνη την επίδα για την… Continue reading
«Αυτό πάντως το τραγούδι είναι λάγνο, αρχαϊκό, σαγηνευτικό και ακούγεται σαν να ναι μιξαρισμένο με το εκτυφλωτικό φως του καλοκαιριού που έρχεται από το πουθενά και σκάει στο πρόσωπό σου» Ξεκίνησε ως Ferris Bueller’s Day Off, έγινε λίγο φύλακας της σίκαλης, λίγο less than zero και κατέληξε σε τελευταίο καλοκαίρι στη Ρώμη. Μια τρυφερή καλοκαιρινή… Continue reading
«-Πρέπει να ήταν καλός ποιητής, αλλά πέθανε στην ψάθα. Δεν είδε προκοπή από την ποίηση.– Άκουσα ότι σ’ αυτή τη χώρα συνηθίζεται οι πιο καλοί ποιητές να πεθαίνουν από την πείνα. Αυτή όμως η παράδοση δεν τηρείται μάλλον κατά γράμμα, αφού ορισμένους φαίνεται πως του ξέκανε το αλκοόλ.» Τα έφεραν έτσι οι συγκυρίες και δυο… Continue reading
Ανάμεσα στα ποιήματα και στις σημειώσεις του Μάλτε Λάουριντς Μπρίγκε, ο Ρίλκε ενώνει κάπως διστακτικά τα πρώιμα έργα του, μικρά κεντήματα, δύο – τρεις σελίδες το καθένα. Αυτά μου θύμισαν ασκήσεις του μυαλού του, σαν να κοιτάω το σημειωματάριο του Λεονάρντο Ντα Βίντσι να μελετάει τη γεωμετρία και τα μαθηματικά της φυσικής ανθρώπινης μορφής.Όλες οι… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
