Το Παραντί υφαίνει την περιπέτεια της αναγνωστικής προσοχής. Ο Α. μέχρι πρόσφατα μπορούσε να αφηγηθεί (σ)τον εαυτό του κάπως συγκεκριμένα, δουλειά, σχέση, αλλά τώρα αυτά έχουν διαλυθεί κι έτσι δυσκολεύεται να βρει λόγο να κάνει οτιδήποτε. Η Κ.Η. κάνει από την πολύ αρχή λόγο για «εξαφάνιση» την οποία μπορούμε να καταλάβουμε ως μια εσωτερική θέση… Continue reading
Πρόκειται για μια αναγνωστική επιλογή που θα αφήσει την αναγνώστρια με βαρύ κεφάλι, καθώς πολλοί υπολογισμοί οφείλουν να γίνουν. Μάλλον είναι ένα από τα πρώτα συστηματικά κείμενα υπεράσπισης των γυναικών στη δυτική γραμματεία. Γραμμένο το 1405, Το Βιβλίο της Πολιτείας των Κυριών δεν θα διαβαζόταν σήμερα ως φεμινιστικό μανιφέστο (εξαρτάται βέβαια πόσο ‘αδύνατη’ είναι η… Continue reading
Η κυρία Προυστ έπιανε σκόνη στη βιβλιοθήκη μου καιρό τώρα. Τον Μάιο που σκάναρα με το βλέμμα τα αδιάβαστα κι ενώ έψαχνα βιβλία που να αφορούν τη σχέση μητέρα -παιδί, σκέφτηκα πως ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσω την άγνωστη Προυστ στο παλιό οικογενειακό σπίτι της λεωφόρου Μαλζερμπ και να διαβάσω για εκείνα τα αόρατα συγγενικά… Continue reading
O Θλιβερός Τίγρης της Νεζ Σινό (Εκδόσεις Εστία, μτφ. Λίζυ Τσιριμώκου) δεν είναι απλώς μια κατάθεση μνήμης, αλλά ένα ωμό απομνημόνευμα της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης από τον πατριό της. Αυτό που κάνει τη μαρτυρία της Σινό τόσο συγκλονιστική είναι η καθαρότητα με την οποία γράφει, προσφέροντας ένα έργο γυμνό από κατασκευάσματα – εκεί συγκεντρώνεται και… Continue reading
Μια σκέψη με ακολουθεί σαν φορτωμένο σύννεφο εδώ και λίγες ώρες, αφού ολοκλήρωσα τον Αγνό εραστή του Ντέιβιντ Πλαντ: Αυτό το έργο, δεν είναι τα ημερολόγια του Ντέιβιντ κατά την περίοδο του θανάτου του Νίκου. Λέει πως δεν αντέχει να τα διαβάσει ή ακουμπήσει, οπότε ο Αγνός Εραστής είναι μια νηφάλια τοποθέτηση της επόμενης περιόδου·… Continue reading
Το μυστήριο της ελληνικής λογοτεχνίας παραμένει. Είναι λες και μιλάτε όλοι σας μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνω – και προσπάθησα – δεν είναι πως δεν προσπάθησα. Εγώ Βαβέλ – εσείς ελιά, λάδι, ‘πάμε βόλτα’, Ελύτης, καπέλα στα κεφαλιά, όλη μέρα κάτω από τον ήλιο μέχρι να θυμίζετε κοτόπουλο πανέ, στιχάκια από παλιές διαφημίσεις, αρχαία σίριαλ… Continue reading
Επειδή είμαι συχνά κλεισμένη στο καβούκι μου, επιβάλω στον εαυτό μου να κάνω μερικά ανοίγματα στο άγνωστο της λογοτεχνίας – για το καλό μου. Μάλιστα έτσι ξεκίνησα να διαβάζω σαν παιδί – έτυχε. Θυμάμαι ένα από τα πρώτα λογοτεχνικά βιβλία που επέλεξα ήταν μόνο και μόνο για το εντυπωσιακό του εξώφυλλο. Το συγκεκριμένο το χάζεψα… Continue reading
«Όταν λείπει η μαμά κι ο μπαμπάς από το σπίτι τρέχω στο δωμάτιο με τις εγκυκλοπαίδειες και ψάχνω τη λέξη ομοφυλοφιλία για να βρω πως θεραπεύεται» Τι ριβιού να κάνει κανείς στο ελαττωματικό αγόρι; Λες και δεν πέρασε από αρκετές εξετάσεις στη ζωή του.Τον Σαμ τον έχω καιρό στα σόσιαλ και όταν πέφτω πάνω σε… Continue reading
“Tο πρόβλημα δεν είναι ο θάνατος: είναι η Αθανασία” Ανάμεσα στον Μάρκες και Κάφκα, πολυεπίπεδος, αιχμηρά αστείος, φιλοσοφικά δοκιμιακός, κι άλλοτε θρασύς womanizer μιας ξεχασμένης εποχής, που για να δημιουργήσει μια ηρωίδα όπως την Ανιές, πρέπει να το κάνει με κάποια αφορμή που θέλει μια γυναίκα να ορίζεται γύρω από τον αντρικό ενθουσιασμό. Η ιστορία… Continue reading
«Θα βάλω ένα αστέρι μόνο, καλά τι ίνσελ σκουπίδια διαβάζω». «Θα βάλω πέντε αστέρια, πω πω τι κοινωνικοπολιτική ματιά για την διαστροφή του δυτικού κόσμου». Έτσι πέρασαν αυτές οι εβδομάδες με τα «στοιχειώδη σωματίδια» του Houellebecq, με ατελείωτα layers, διότι ο καιρός είναι περίεργος και αυτό είναι ένα βιβλίο που ο καθένας θα το δει… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
