Ήταν ωραία έκπληξη, τελείωσε σε 1,5 καθισιά και ήδη ψαχνόμουν για περισσότερα δικά της. Το ύφος της είναι το όλο ζήτημα, έντονο και αντισυμβατικό. Η Βέρα, από τις «αντρικές κομμώσεις Βέρα», χάνει τον σύζυγό της, έναν Τζόκεϊ, κι έτσι από την αρχή ως το τέλος βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το πένθος· με το πένθος μιας γυναίκας… Continue reading
Μετά από αυτό είμαι έτοιμη να πάω να ζήσω σε ένα σκανδιναβικό δάσος παρέα με αλεπούδες. Έτοιμη να μάθω να διαβάζω ωροσκόπια, να αυξήσω την όποια αινιγματικότητα έχω, να διαβάσω οτιδήποτε έγραψε ποτέ ο Μπλέικ και να μάθω να φτιάχνω μουσταρδόσουπα. Κάθε φορά που θα θεριεύουν οι ημικρανίες μου θα λέω πως έχω Ενοχλήσεις. Δεν… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
