Το Παραντί υφαίνει την περιπέτεια της αναγνωστικής προσοχής. Ο Α. μέχρι πρόσφατα μπορούσε να αφηγηθεί (σ)τον εαυτό του κάπως συγκεκριμένα, δουλειά, σχέση, αλλά τώρα αυτά έχουν διαλυθεί κι έτσι δυσκολεύεται να βρει λόγο να κάνει οτιδήποτε. Η Κ.Η. κάνει από την πολύ αρχή λόγο για «εξαφάνιση» την οποία μπορούμε να καταλάβουμε ως μια εσωτερική θέση… Continue reading
Στο γιορτινό τοπίο της Αθήνας παρεισφύει ένα άλλο, παγωμένο, όταν ο Πάνος φεύγει για το Όσλο. Ο Πάνος και η Μαρία, οι δύο πλευρές ενός νομίσματος, είναι ελληνικά παιδιά που γιορτάζουν τον 15Αύγουστο, είναι ένα σύγχρονο ζευγάρι 30ρηδων. Με μια, σε πολλά σημεία ευχάριστα άναρχη αφήγηση, παρακολουθούμε τα στάδια του χωρισμού τους. Δεν έχω καταφέρει… Continue reading
Κανείς δεν σε προετοιμάζει για το φαινόμενο Καραπάνου, πρέπει να βαπτιστείς και καλύτερα να μη το λιβανίζεις το ζήτημα, απευθείας η Κασσάνδρα και ο Λύκος. Μετά από κάτι τέτοιο βέβαια, θεωρείς πως έχεις μπολιαστεί με αρκετά αντισώματα για να αντέξεις κάτι άλλο καραπανικό. Στον Υπνοβάτη μού κατέστη ξεκάθαρο, πως το πιο δηλητηριώδες στοιχείο της είναι… Continue reading
Είναι αναπόφευκτο. Ο καλλιτέχνης κάποια στιγμή θα αποτυπώσει τα ζώα με τα οποία έχει ζήσει και πώς έμοιαζε ο χρόνος που πέρασαν μαζί. Ο Φλας της Γουλφ, τα γατόσκυλα της Κολέτ, ο Τουαίην και η γάτα του. Νταλί, Φρίντα Κάλο… Τα γραψίματα, οι ζωγραφικές και τα γλυπτά γίνονται σε έναν τόπο, που άπαξ κι έχεις… Continue reading
«Θα πεις, περηφανεύεσαι; Όχι. Εξιστορώ. Σου λέω πώς έγιναν τα πράγματα.» Το Επί σκοπώ πλουτισμού φαίνεται να είναι ένα υβριδικό μυθιστόρημα μεταξύ λογοτεχνίας και ιστορίας για τον δωσιλογισμό, αλλά καταλήγει ως μια αφήγηση για τη μεταθανάτια ζωή της βίας και τον τρόπο με τον οποίο το παρελθόν κατοικεί μέσα μας, ακόμα κι εάν πιστεύουμε πως… Continue reading
υφαίνω, πλέκω, γνέθω Οι τρεις Μοίρες είναι πιο αρχαίες και από τους ίδιους τους θεούς και ακόμα και ο Δίας δεν μπορεί πάντα να τις παρακάμψει. Η Κλωθώ που υφαίνει το νήμα της ζωής, η Λάχεσις που μετρά και καθορίζει το μήκος του νήματος και η Άτροπος που κόβει το νήμα. Στην «Υφάντρα» της ΜΞ,… Continue reading
Μετά την έκδοση του ΑΜΠ δεν έχω γράψει για τα βιβλία που έχω διαβάσει/διαβάζω· λίγο το ευτυχισμένο χάος των ημερών, λίγο η δυσκολία του μπες-βγες στα λογοτεχνικά σύμπαντα; Δεν ξέρω. Ωστόσο, όπως με πολλά ζητήματα, έτσι κι εδώ: υπάρχουν βιβλία που δεν αιτούνται, αλλά απαιτούν την προσοχή σου. Σαν αυτά τα επιτραπέζια στρατηγικής που έχουν… Continue reading
Η Εύα δεν ξέρει. Δεν ξέρει πόσα χρήματα έχει το βιβλιάριο, πώς μια μοίρα γίνεται καμένη, πόσο κοστίζει ένα φέρετρο, πώς μοιάζει ο Άγιος Αντώνιος, ούτε τι να πει στον σκύλο που της έφερε το νεκρό πουλί. Η σκέψη συνορεύει: Αρχικά σκεφτόμουν τα Μακάρια χρόνια της τιμωρίας της Φλερ Γιέγκυ, διαβάζοντας για τον εγκλεισμό στο… Continue reading
«…δεν θέλω να φάω, δεν πεινάω, ήθελα να πω, άφησε με ήσυχο, δε θα φάμε, δε θα ξαναφάμε ποτέ μαζί, γιατί δεν με βοηθάς, γιατί σου φαίνονται όλα αυτονόητα, γιατί πηγαίνεις στην τουαλέτα τόσο σίγουρη πως θα γυρίσεις και θα με βρεις εκεί που με άφησες, γιατί δεν σκούπισες καλά τα χέρια σου, γιατί στάζουν,… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
