Δεν περίμενα πως εντός του Σεπτεμβρίου θα διαβάσω κατά λάθος για τις αφαιρέσεις και τις κοιλάδες του Χαράρ και από τον Ρεμπώ και από την Παναγιωτάτου – αλλά μερικές φορές συμβαίνουν περίεργες και ωραίες συμπτώσεις. Το ταξίδι με τις Ελληνίδες συγγραφείς με έφερε εδώ (παράλληλα με το άλλο ταξίδι με τις επιστολές) και δεν νιώθω… Continue reading
Είχα δει την ομώνυμη ταινία πριν τα δεκαοκτώ. Από τότε μου ερχόταν πάντα πρώτη στο μυαλό όταν με ρωτούσαν ποια είναι η αγαπημένη μου ταινία. Ποτέ δεν μπόρεσα να τη δω χωρίς να κλάψω. Δεν άργησα να ερωτευτώ τον Colin Firth. Αρκετά χρόνια μετά, πήρα το βιβλίο από το Book Depository (αιωνία η μνήμη του)… Continue reading
Ο θάνατος του πατέρα του, φέρνει τον ώριμο πια Εριμπόν πίσω στη Ρενς, όπου και μας ταξιδεύει στην παιδική και εφηβική ζωή του. Μια αυτοβιογραφική ανάλυση που θα είναι σημείο αναφοράς στο μέλλον μας, ξεκινάει με τον νεαρό να πηδάει πάνω από τα εμπόδια, να διαχωρίζεται και να δραπετεύει από ένα προκαθορισμένο μέλλον. Μια από… Continue reading
Είμαι τυχερή· όλο καλά ποιήματα πέφτουν στα χέρια μου τελευταία. Ή μπράβο μου, κάνω καλές παρέες και τοποθετούνται στα χέρια μου ωραία ποιήματα. Μου άρεσε που ενώ υπάρχει Ειρήνη και Πόλεμος κάποιας χαμένης Τροίας, η ποιήτρια φαίνεται σα να έχει σβήσει τις νευρωτικές φωτιές κι έχει κρατήσει αυτές τις αγνές και τρυφερές που κλείνουν το… Continue reading
Άραγε, το να είναι κανείς τόσο cool όσο ο Frank O’Hara είναι ένα χάρισμα ή τρομερή επιμονή; Άραγε πέρασε ώρες για να γράψει τόσο απλά και τόσο βαθιά; Δεν ξέρω. Φαίνεται πως κυκλοφορούσε στο Μανχάταν με ποίηση τσέπης στην τσέπη του και δεν παρέλειπε ποτέ το μεσημεριανό του γεύμα. Μόλις 82 μικρές τετράγωνες σελίδες πίσω… Continue reading
Μια σκέψη με ακολουθεί σαν φορτωμένο σύννεφο εδώ και λίγες ώρες, αφού ολοκλήρωσα τον Αγνό εραστή του Ντέιβιντ Πλαντ: Αυτό το έργο, δεν είναι τα ημερολόγια του Ντέιβιντ κατά την περίοδο του θανάτου του Νίκου. Λέει πως δεν αντέχει να τα διαβάσει ή ακουμπήσει, οπότε ο Αγνός Εραστής είναι μια νηφάλια τοποθέτηση της επόμενης περιόδου·… Continue reading
«Έκλεβε, λεηλατούσε, εξαπατούσε, αφηνόταν σε όλα τα ναρκωτικά και δεν έχυνε παρά με μεγάλη δυσκολία. Και παρ’ όλα τα μεγάλα γεγονότα της ιστορίας που διαδεχόταν το ένα το άλλο στην κοινωνία:εκείνος δεν ήξερε ούτε να διαβάζει.Τι θα μπορούσε να κάνει με όλα μου τα βιβλία;» Ο Μπράνε Μοζέτιτς, μια ιδιαίτερη lgbtq λογοτεχνική-ποιητική πρόταση, φαίνεται πως… Continue reading
Εγωιστικό, όπως τα περισσότερα, σε επίπεδα ξεκάθαρα και διάφανα, ή πιο ομιχλώδη και μπερδεμένα, είναι και η ανάγνωση. Συνήθως ξέρω από την αρχή τι σχέση θα έχω με το κάθε βιβλίο: Εάν θα το αφήσω και θα το βαπτίσω «αδιάβαστο», σπρώχνοντάς το στον μελλοντικό μου εαυτό, ελπίζοντας αυτή να ξέρει κάτι καλύτερο, κάτι περισσότερο ή… Continue reading
«Όταν λείπει η μαμά κι ο μπαμπάς από το σπίτι τρέχω στο δωμάτιο με τις εγκυκλοπαίδειες και ψάχνω τη λέξη ομοφυλοφιλία για να βρω πως θεραπεύεται» Τι ριβιού να κάνει κανείς στο ελαττωματικό αγόρι; Λες και δεν πέρασε από αρκετές εξετάσεις στη ζωή του.Τον Σαμ τον έχω καιρό στα σόσιαλ και όταν πέφτω πάνω σε… Continue reading
I liked the illustrations. Thats about it tho. The artsy vibe of the series of vignettes is cute for a coffee table, but the text is narrow-minded, too tiny to accommodate the possibilities and diffrent types of love. Maybe the problem is not that I would like more words, maybe I expected something more magnanimous… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
