«Βλέπουμε ότι ένας συγγραφέας, ή ένα βιβλίο, δεν είναι απαραίτητα το αίσιο αποτέλεσμα ήρεμων καιρών». Ο Μπατάιγ συνθέτει μια εξαιρετικά διαβολική εργασία, όπου αναλύει (με δικό του ευφάνταστο τρόπο όπου και απουσιάζει το ακαδημαϊκά στεγνό πρόσημο), το έργο μεγάλων τεράτων, την εξουσία της διανόησης, υπό το πρίσμα του Κακού. Μελετάει τον Μπωντλαίρ με τα πιο… Continue reading
Δεν ξέρω πως έγινε και μου τράβηξε την προσοχή και έπεσε στα χέρια μου ο Βλάντιμιρ Ζανκελεβίτς, αλλά είμαι χαρούμενη για αυτή την κρούση. Ένας ακόμα λοιπόν Γάλλος φιλόσοφος (και μουσικολόγος), ιδιαίτερος και δύσκολος που μια ανάγνωση δεν φτάνει. Το συγκεκριμένο έργο εξετάζει την έννοια της ειρωνείας, πως μοιάζει, πότε χρησιμοποιείται, τα κίνητρά της, πότε… Continue reading
Ο Ρολάν Μπαρτ, μεγαλύτερος γνώστης και από την Βίκυ Καγιά, προσφέρει κάποια κείμενα με προβληματισμούς γύρω από την μόδα. Ξεκινάει με μια ιστορική διαδρομή ανάμεσα στον κόσμο της υψηλής ραπτικής και των χίπηδων, μελετώντας το σύστημα της μόδας, ανάμεσα στην χρηστικότητα του, τους συμβολισμούς του και το στόλισμα που υπήρχε από αρχαιοτήτων χρόνων. Αυτό που… Continue reading
“Ήταν και παραμένει ένας μικροαστός από πλούσια οικογένεια, με μια τέτοια παιδική ηλικία – θα τραβούσε πολύ να τη διηγηθεί κανείς – που η αστική τάξη τον εξουσιάζει και, ταυτόχρονα, τον ευχαριστεί· δεν μπορεί να την εγκαταλείψει, όντως, έχει προσωπικά ανάγκη, λόγω παιδείας, από κάποιες αστικές βεβαιότητες, από μιαν αστική άνεση και συγχρόνως, τις απεχθάνεται.… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
