«Δεν υπάρχει τίποτα πίσω απ’ όλα αυτά, είναι απλώς μια σύμπτωση. Έτσι λειτουργεί ο κόσμος. Δεν σου λέω μόνο για σένα και το μπούλινγκ σου. Υπάρχει έστω και ένα πράγμα στον κόσμο που συμβαίνει για κάποιο λόγο; Είμαι σχεδόν σίγουρος πως η απάντηση είναι όχι. Ναι, οκέι, αφού συμβεί κάτι, μπορείς να βρεις όλων των… Continue reading
– Όχι, αλήθεια είναι. Αλήθεια ήπια σου λέω. Δεν κάνω πως μέθυσα.– Έλα μην με κοροϊδεύεις. Κακό παιδί!– Αν με κοιτάξεις κάνει μπαμ. Και σήμερα έπινα από το πρωί. Συγγνώμη ε;– Ωραίο θέατρο παίζεις!– Όχι βρε χαζό, δεν είναι θέατρο! Θα σε φιλήσω!– Φίλα με!– Όχι δεν έχω το δικαίωμα. Και τα περί γάμου βλέπω… Continue reading
Μια συλλογή διηγημάτων από τον Ιάπωνα Ακουταγκάουα που ενέπνευσαν τον γνωστό Κουροσάβα να μεταφέρει μέρος τους στην μεγάλη οθόνη. Η εκτίμηση στις ταινίες του Κουροσάβα ήταν κι ο λόγος που απέκτησα αυτό το βιβλιαράκι εξαρχής. Ενώ έχω κάποια μικρή επαφή με την ιαπωνική λογοτεχνία, δεν φαίνεται να μετριάζεται ποτέ η έκπληξη που προκύπτει από την… Continue reading
Μετά τον Παράμεσο της Ογκάουα (και το Λούμπεν Μυθιστορηματάκι του Μπολάνιο), η Κουζίνα της Μπανάνα έδεσε μέσα μου την αίσθηση της απώλειας ως το κάτι αναπόφευκτο που είναι. Δεν ξέρω τι μαγικό ταλέντο έχουν οι Ιάπωνες, αλλά η απλότητα και το βάθος που το προσεγγίζουν είναι πραγματικό ξεχωριστό. Η Κουζίνα, είναι αυτός ο χώρος, το… Continue reading
Κι εγώ είμαι μοναχοπαίδι, οπότε αυτό το βιβλίο ακούμπησε σε εσωτερικά σημεία που δεν ήξερα καν πως υπήρχαν. Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή- Δεν ξέρω γιατί, ή μάλλον ξέρω, αντιπαθούσα τον Μουρακάμι χωρίς λόγο. Μου είχαν δωρίσει το 1Q84 και μου είπαν όλο χαρά «Είναι σειρά». «Τι λες ρε φιόγκο;», σκέφτηκα. Εδώ δεν… Continue reading
Ο Παράμεσος της Ογκάουα είναι σαν αυτά τα απογεύματα που βαραίνουν τα βλέφαρα και νιώθεις να συμπαθείς τον εαυτό σου λίγο παραπάνω απ’ ότι συνήθως. Λες φαινομενικά αθώα: «Είκοσι λεπτάκια μόνο» και οραματίζεσαι την όλη δράση, παραγωγικότητα και ευκρίνεια μυαλού που θα σε διέπουν όταν ξυπνήσεις. Για την ακρίβεια σε συνεπαίρνει η αυστηρότητα του προγράμματος… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath