«Μα γιατί θέλεις να συνδέσεις αυτό που ονομάζεις νοσταλγία μου, αυτή την άνοιξη της θηλυκότητάς μου, αυτό που προξένησε η ψυχή στο σώμα μου, με την έννοια της αρρώστιας; Η ευτυχία είναι.. αρρώστια; Κι ούτε επιπολαιότητα είναι βέβαια, αλλά ζωή, ζωή με ηδονή και πόνο, και ζωή με ελπίδα, με εκείνη την επίδα για την… Continue reading
«Αυτό πάντως το τραγούδι είναι λάγνο, αρχαϊκό, σαγηνευτικό και ακούγεται σαν να ναι μιξαρισμένο με το εκτυφλωτικό φως του καλοκαιριού που έρχεται από το πουθενά και σκάει στο πρόσωπό σου» Ξεκίνησε ως Ferris Bueller’s Day Off, έγινε λίγο φύλακας της σίκαλης, λίγο less than zero και κατέληξε σε τελευταίο καλοκαίρι στη Ρώμη. Μια τρυφερή καλοκαιρινή… Continue reading
«-Πρέπει να ήταν καλός ποιητής, αλλά πέθανε στην ψάθα. Δεν είδε προκοπή από την ποίηση.– Άκουσα ότι σ’ αυτή τη χώρα συνηθίζεται οι πιο καλοί ποιητές να πεθαίνουν από την πείνα. Αυτή όμως η παράδοση δεν τηρείται μάλλον κατά γράμμα, αφού ορισμένους φαίνεται πως του ξέκανε το αλκοόλ.» Τα έφεραν έτσι οι συγκυρίες και δυο… Continue reading
«Είσαι όμως η μικρότερη αδερφήτι μιλάς συνέχεια για τη Ρώμηκαι για το Παρίσικαι δεν φεύγειςσε θυμάμαι μόνο ξαπλωμένη στο κρεβάτιτρώγοντας ό,τι είχε μαγειρέψει η Άνναδιαβάζοντας εφημερίδακαι πάντα απογοητευμένη όσον αφορά τον έρωτα» «Μετά τον θάνατο της μητέραςεσύ μιλάς με τον ίδιο τρόπο που μιλούσεπάνταακόμα και σήμεραεσύ συνήθισες το περπάτημά τηςκαι τραβολογάς τα μαλλιά σουακριβώς όπως… Continue reading
Είχα την εικόνα πως είμαι σε ένα παγωμένο ολλανδικό δάσος, πως βρέθηκα τυχαία εκεί και πως δεν έχω ιδέα πώς θα βγω. Είναι ξεκάθαρο πως κάνω κύκλους, γιατί βλέπω παντού τα ίδια σημάδια και είμαι τόσο καιρό εκεί που έχω ξεχάσει. Έχω ξεχάσει εάν έβαλα εγώ τα σημάδια, εάν είμαι άνθρωπος, ζώο, ή κάποια άλλη… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
