«Σήμερα είδα ένα χάρτη της Βιέννης και για μια στιγμή μου φάνηκε ακατανόητο που ‘χτισαν μια τόσο μεγάλη πολιτεία, ενώ εσύ δε χρειάζεσαι παρά μόνο ένα δωμάτιο.» Δύσκολο, πολύ δύσκολο. Από την άλλη, όλα δύσκολα μου φαίνονται αυτές τις ημέρες. Μου πήρε καιρό να το τελειώσω, το χαζοδιαβάζω έναν χρόνο τώρα. Δεν μου είναι σαφές… Continue reading
Αντονέν Αρτώ, Βιρτζίνια Γουλφ, Φρήντριχ Νίτσε, Έντγκαρ Άλλαν Πόε και Μαίρη Σέλλεϋ. Το κοινό της συλλογής που συνθέτουν αυτή τη συλλογή 34 επιστολών, είναι η επιδείνωση της ψυχικής υγείας τους. Τον Αρτώ τον διάβασα τώρα για πρώτη φορά, μέσα από τις επιστολές του από την ψυχιατρική κλινική του Ροντέζ, όπου και νοσηλεύτηκε. Ομολογώ πως μου… Continue reading
Ο Αντρέ Γκορζ γράφει κάπως περήφανα πως ο Ζαν Ντανιέλ είχε σχολιάσει τον Αντρέ και την Ντορίν με τον εξής τρόπο: «προσηλωμένοι με εμμονή ο ένας στον άλλο». Φαίνεται πως επένδυσε ο Αντρέ σε αυτή την τοποθέτηση και αποφάσισε η έξοδός του από τη ζωή να γίνει ταυτόχρονα με την έξοδο της Ντορίν. Ο Μιχάλης… Continue reading
«Έχω εισχωρήσει στο σύμπαν. Δε μ’ ενδιαφέρει τίποτα, αφού μπορώ ν’ αντέξω τη δυστυχία της ζωής μου και να γευθώ το καλό. Μακάρι ό,τι αγαπώ να διαερκέσει πιο πολύ από μένα!» Σοβαρά δεσμευμένη πλέον με τις επιστολές, συναντήθηκα με το Ημερολόγιο της καρδιάς της Σάνδη.Το «αποσπάσματα από προσωπικές αναμνήσεις» το 1833 είναι πλαισιωμένο με αόρατα… Continue reading
«Είμαι ευχαριστημένος και ευτυχισμένος και κατά συνέπεια κακώς αφηγητής» Στη φετινή μου αποστολή, να διαβάζω επιστολές, φανταστικές και μη, ερωτικές και μη, δεν θα μπορούσε να λείπει ο Βέρθερος, το νεανικό επιστολογραφικό μυθιστόρημα του Γκαίτε. Μάλιστα, πάγωσα την ανάγνωση του Λέανδρου του Παναγιώτη Σούτσο, αφού διαπίστωσα πως ο Σούτσος είχε επηρεαστεί από τον Βέρθερο. Είναι… Continue reading
“… και ό,τι αξίζει στον άνθρωπο είναι να ζήσει, έστω μια φορά στη ζωή του μια ιστορία της προκοπής”. Δεν θα μάθαινα την ύπαρξη του «Ο άνεμος κουβάρι» του Διονύση Χαριτόπουλου εάν δε μου έλεγε η Κατερίνα πως οι Αλεπούδες της το θύμισαν. Ένα βιβλίο βασισμένο στα γράμματα που έγραφε η Μαλβίνα Κάραλη στον αγαπημένο… Continue reading
Μια σκέψη με ακολουθεί σαν φορτωμένο σύννεφο εδώ και λίγες ώρες, αφού ολοκλήρωσα τον Αγνό εραστή του Ντέιβιντ Πλαντ: Αυτό το έργο, δεν είναι τα ημερολόγια του Ντέιβιντ κατά την περίοδο του θανάτου του Νίκου. Λέει πως δεν αντέχει να τα διαβάσει ή ακουμπήσει, οπότε ο Αγνός Εραστής είναι μια νηφάλια τοποθέτηση της επόμενης περιόδου·… Continue reading
Προς τις τελευταίες σελίδες, διαβάζοντας το Zoo: Γράμματα όχι για την αγάπη, στο ημίφως ενός βραδινού λεωφορείου περιτριγυρισμένη από βαριά βλέφαρα, έχωσα το πρόσωπό μου μέσα στις τσακισμένες σελίδες και έμεινα εκεί μέσα για λίγο. Δεν ήμουν σίγουρη ποιος χρειαζόταν τη χάρτινη σιωπή -υποθέτω εγώ- μιας και ο Βίκτορ Σκλόφσκι είναι σε ένα νεκροταφείο στη… Continue reading
Γ.Φ. 1846: «Οκτώ ημέρες έχουν περάσει από την όμορφη βόλτα μας στο δάσος της Βουλώνης. Τι άβυσσος από εκείνη την ημέρα! Αυτές οι θαυμάσιες ώρες, που πιθανόν για τους άλλους να κύλησαν σαν τις προηγούμενες και τις επόμενες, για μας ωστόσο ήταν μια λαμπερή στιγμή που η αντανάκλαση της θα φωτίζει πάντα την καρδιά μας.… Continue reading
Με αφορμή τον πιο ερωτικό Άγιο όλων των Αγίων, αυτό το βιβλίο με βρήκε, μόνο και μόνο για να διαβαστεί μέσα σε ένα τρυφερό απόγευμα. «Αυτό ήταν;» είπε απογοητευμένος ο δωροκουβαλητής, ο οποίος δεν αποχωριζόταν την δεξιά μου γάμπα από το χέρι του. «Σχεδόν προσβλήθηκα», συνέχισε αινιγματικά, μιας και όντως, αυτές οι ερωτικές επιστολές διαβάστηκαν… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
