Νομίζω δεν υπάρχει κάτι άλλο να γραφτεί για το Έγκλημα και Τιμωρία, οπότε απλά θα περιαυτολογήσω συντόμως και θα κλείσω έτσι το αναγνωστικό έτος. Στο λύκειο είχα έναν εξαιρετικά φριχτό καθηγητή που είναι σαφές πως δεν θα έπρεπε να διδάσκει, αλλά τα καλά νέα είναι πως κάτι Χριστούγεννα, μας είπε να διαβάσουμε το Έγκλημα και… Continue reading
Εννοείται πως μόλις διάβασα για την ύπαρξη της Λου Αντρέας-Σαλομέ έσπευσα να πάρω κάτι δικό της. Η πολύγλωσση ρωσογερμανίδα από την Αγία Πετρούπολη είναι το δίχως άλλο εντυπωσιακή, έχοντας ακουμπήσει τόσους τομείς: συγγραφέας, αφηγήτρια, δοκιμιογράφος, ψυχαναλύτρια και θεωρητικός τέχνης (εντάξει και μια μανία με θρησκευτικό έργο υπήρχε..). Ακούμπησε μεταξύ άλλων τους Ράινερ Μαρία Ρίλκε, Φρίντριχ… Continue reading
Ο Ουίννικοτ είναι ο πιο τρυφερός απ’ όλους. Αυτός ο παιδίατρος, ο Άγγλος ψυχαναλυτής που νιώθεις να ξέρεις, σαν να είναι καλός, ζεστός φίλος με τον οποίο μπορείς να μοιραστείς τα πάντα. Δεν θα σε κρίνει, δεν θα νιώσεις λίγος, δεν θα σε δει σαν πειραματόζωο. Οι ψυχαναλυτικές του (βαθύτατες) γνώσεις είναι ένα ακόμα πλεονέκτημά… Continue reading
Η τυφλή κουκουβάγια με καθήλωσε από το οπισθόφυλλο, μίλησε κατευθείαν -χωρίς άλλες στάσεις- στα πιο μύχιά κομμάτια μου. Αυτά τα κομμάτια που όσοι από εσάς ταυτίζεστε ξέρετε ήδη ποια είναι. Το υπαρξιακό άγχος και η σωματοποίηση αυτού, όπου συχνά όλα φαίνονται μάταια και κυνικά, παρέα με το ανάλογο χιούμορ και όλες μας τις άμυνες. Πρόκειται… Continue reading
Στο τρένο Αθήνα – Καλαμπάκα, άνοιξα αυτό το τευχίδιο που για χρόνια έπιανε σκόνη. Είναι τόσο μικρό που νομίζω δεν ήμουν σίγουρη πως όντως υπήρχε. Ο Ιταλός φιλόσοφος Giacomo Leopardi, φτιάχνει πολλές περσόνες που του μοιάζουν και ο μοναχικός φιλόσοφος Αμέλιος είναι μια από αυτές. Ο Αμέλιος λοιπόν, ένα πρωί όπως όλα τα άλλα, στοχάζεται… Continue reading
Νομίζω πως δεν ξέρω κάποιον που ανήκει στον κλάδο της ψυχικής υγείας και δεν πέρασε μια φάση Λακάν. Είτε έρωτα, είτε αντιπάθειας, συχνά και τα δύο. Τέτοιου τύπου σύμβολα, πολλές φορές είναι πιο δυνατά από το ίδιο το υποκείμενο (ζέσταμα). Είναι ενδιαφέρον, είναι αμφιλεγόμενος, είναι ιδιαίτερος, είναι σέξι και πιο συχνά απ’ όλα είναι ακατανόητος… Continue reading
Πρόκειται για ένα εξαιρετικό dark έργο από την Αλέξια Οθωναίου, με την περιγραφή μιας αστυνομικής ιστορίας, μια χρονιά μετά τον ματωμένο και πύρινο Δεκέμβρη του 2008, που έχουμε ζήσει και θυμόμαστε.Η ιστορία νομίζω πως θα είχε ενδιαφέρον εάν ήταν πιο μεγάλη, αλλά το σχέδιο είναι όπως πάντα φανταστικό. Δεν λέω άλλα γιατί είναι μικρούλι και… Continue reading
Δεν ξέρω πως έγινε και μου τράβηξε την προσοχή και έπεσε στα χέρια μου ο Βλάντιμιρ Ζανκελεβίτς, αλλά είμαι χαρούμενη για αυτή την κρούση. Ένας ακόμα λοιπόν Γάλλος φιλόσοφος (και μουσικολόγος), ιδιαίτερος και δύσκολος που μια ανάγνωση δεν φτάνει. Το συγκεκριμένο έργο εξετάζει την έννοια της ειρωνείας, πως μοιάζει, πότε χρησιμοποιείται, τα κίνητρά της, πότε… Continue reading
Έχω υπάρξει τυχερή και έχω αποκτήσει ανά εποχές φίλες και φίλους με εξαιρετικό γούστο και έτσι έχω κερδίσει μερικές βιβλιοπροτάσεις σαν αυτή. Η αλήθεια είναι πως όντως, τα πορτοκάλια δεν είναι το μοναδικό φρούτο, κάτι που ακούγεται παράλογο, ποιος θα το έλεγε; Εάν όμως το αλλάζαμε λίγο και λέγαμε πως «Η αγάπη είναι μόνο ετερόφυλη»… Continue reading
Πρόκειται για αυτές τις περιπτώσεις που είναι τόσο καλές που δεν ξέρεις από πού να το πιάσεις. Ίσως από το «Ο Καβάφης δεν είναι ερωτικός, αλλά gay». Ο εξαιρετικός Παπανικολάου έχει κάνει μια εντυπωσιακή βιβλιογραφική ανασκόπηση με κοφτερή πένα και τρυφερό σθένος. Μας ταξιδεύει στο παρελθόν, στα γεγονότα όπως γράφτηκαν και όπως οι ομοφοβικοί ακαδημαϊκοί… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
