«Οι συμφορές έχουν διπλή ιδιότητα· μπορούν να είναι όντα και μη όντα. Όσο απέχουν από σένα, είναι απλώς αφηρημένες ιδέες (μη όντα). Όταν όμως σε επισκέπτονται, είναι όντα, με σάρκα και οστά.» Περίεργος και θεραπευτικός ο Αργύρης Χιόνης, αλλά και τα πολύ ενδιαφέροντα σχέδια της της Εύης Τσακνιά. Πρόκειται για μικρά, περίπου παραμύθια, προσωπικά, προφορικά,… Continue reading
«Ένα βράδυ, το Ανεπιτήρητο Παραγωγικό Ζώο γυρνούσε στους δρόμους, ώσπου δεν μπορούσε πια να βρει τον δρόμο για το σπίτι του.» Το Απομονωτήριο Λοιμυπόπτων Ζώων είναι το τέταρτο βιβλίο που διαβάζω γραμμένο από τον Ν.Σ. Μάλλον διαφέρει από τα προηγούμενα περισσότερο απ’ ότι διαφέρουν όλα τα υπόλοιπα μεταξύ τους, αλλά κατά μια έννοια καθρεφτίζονται κι… Continue reading
Τι είδους μαγεία είναι αυτή που μπορεί από νυσταλέα αδιαφορία να προκαλέσει σιγανό τράνταγμα μέσα στα πνευμόνια, κόμπο στον λαιμό, λες και έχει παγιδευτεί εκεί κάποιο μικρό τρωκτικό; Έπειτα υγρασία στα μάτια, από αυτή που στενεύει το βλέμμα. Αλλά ας γίνει μια κάποια προσπάθεια να απέχουμε από φθηνούς συναισθηματισμούς και λυρικότητα, δεν θα ταίριαζε κάτι… Continue reading
(Το πιο σοφό θα ήταν να ειπωθεί κάτι μίνιμαλ και κομψό, σαν κάψουλα βιβλιοεμπιστοσύνης όπως «διβάστε το» ή «απλά εκπληκτικό», ωστόσο γιατί να μην ενδοσκοπήσουμε στην ψυχική ραχοκοκαλιά της χάρτινης αυτής κοιλότητας;) Ο Σ. παραθέτει ένα γοητευτικό δοκιμιακό ημερολόγιο, με μεταιχμιακή αφηγηματική γραφή, με όλη την ακαδημαϊκή αίγλη, αλλά μακριά από κάθε αποστείρωση του λόγου.… Continue reading
«Κι αν ακόμα νομίζετε πως όλοι οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν αδέλφια, δεν έχετε παρά να δείτε την ιστορία του Κάιν και του Άβελ» Ο Σινιόσογλου βουτάει στα άδυτα, στα “Μαύρα τετράδια” του Χάιντεγκερ, και στο “Glossarium” του Σμιτ, τα πνευματικά ζοφερά καταφύγια δύο διανοητών του πολυκέφαλου φασιστικού λόγου. Πρόκειται για τις εβένινες σκέψεις των… Continue reading
Από τα ελάχιστα παραδείγματα που ίσως η πολύτιμη έκδοση αξίζει περισσότερο από το κύριο αφήγημα και εξηγούμαι: Η Κίχλη, πήρε τον φετιχιστικό έρωτα του Κρακάουερ και του Νίτσε για τις γραφομηχανές τους και τους έφερε αντικριστά. Δεν συγκρίνονται ακριβώς με ομοιότητες και διαφορές, όμως η εκφραστική προσομοίωση ανά στιγμές κλιμακώνεται σχεδόν ταυτόχρονα, κάνοντας αυτό το… Continue reading
Η γερμανική Οδύσσεια του Πέτρου, ξεκινάει με μια όμορφη και σπάνια πεταλούδα, η οποία τον παρασύρει μακριά από την ασφάλεια του σπιτιού του. Ο Βίλχελμ Μπους υφαίνει τη πικαρική του διήγηση γύρω από τις περιπέτειες που ο Πέτρος θα συναντήσει: Κλέφτες, φίδια, σαλιγκάρια και φυσικά μια ακόμα Κίρκη, η οποία δεν διστάζει να τον μεταμορφώσει… Continue reading
Σνάπς Σνάπς Σνάπς, με βότανα, με φρούτα και μάλιστα, ακόμα καλύτερα: Σνάπς με Σνάπς. Συχνά, όταν ένα βιβλίο ‘τραβάει’, μια εβδομάδα, δύο, ένα μήνα, καταλαβαίνω πως δεν μου αρέσει και απλά το αποφεύγω, αλλά δεν το αφήνω, γιατί δεν αντέχω να το αφήσω στην μέση. Στην περίπτωση του Πότη όμως έγινε ακριβώς το αντίθετο: Σκεφτόμουν… Continue reading
Αυτό το βιβλίο είναι υπέροχο. Αλλά ας ξεκινήσουμε από την αρχή. Μου αρέσει να ξεκινάω τα review με την ιστορία του πως ανακάλυψα το κάθε βιβλίο και να που σήμερα θα γράψω πως: «δώρο από κάποιον που πλέον αντιπαθώ». Όταν μου το έδωσε, μαζί με ένα εκπληκτικό κρασί, με ρώτησε εάν το έχω διαβάσει, είπα… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
