Μέχρι στιγμής, αυτό ο ατελείωτος Γενάρης, κουβαλάει υποθέσεις του προηγούμενου έτους. Το Ένας έρωτας της Sara Mesa ανήκει στα αρκετούτσικα που διάβασα τους τελευταίους μήνες του 25 αλλά δεν είχα όρεξη να γράψω γι’ αυτά. Ας τα πούμε τώρα λοιπόν: Όσο κανείς ψάχνει τον Έναν Έρωτα της Ισπανίδας Sara Mesa και θεωρεί πως ίσως έχει… Continue reading
Ποτέ δεν έχω παίξει έναν καλοσυνάτο χαρακτήρα. Δεν νομίζω πως μου ταιριάζουν. Δεν θα είναι καλοσυνάτος, θα είναι υστερικός. Σκέψου τον Κάρι Γκραντ ή τον Τζακ Λέμον. Θα βοηθάει τους άλλους από καθαρή υστερία, για να μη σταματήσει να κινείται. Είναι ενδιαφέρον το πώς ο Αλμοδόβαρ αναλύει και αναλύεται ανάμεσα στην έννοια της δημιουργίας και… Continue reading
«Στο τέλος της νύχτας, οι μεμβράνες των τυμπάνων έχουν λεκιάσει με αίμα. Από το πολύ χτύπημα τα χέρια πληγώνονται και ματώνουν. Κι όμως είναι χέρια πολύ σκληρά, χέρια δουλευταράδων» Μάλλον ένα βιβλίο που δεν θα του ταίριαζε να έχει κάποια κριτική με συγκεκριμένη δομή, άρα μπορώ να παραθέσω κάποια λίγα, σκόρπια: Λείπει η μαντλέν, αλλά… Continue reading
Ένα χαρούμενο, περίεργο βιβλίο, που πήρα το καλοκαίρι σε μια έξαρση βιβλιοαγορών, θεωρώντας πως θα διαβάζω κάθε μέρα και από ένα (χα!). Τελικώς διαβάστηκε το μεγαλύτερο μέρος του στην πτήση Αθήνα – Παρίσι, με θέα τις χιονισμένες Άλπεις μασουλώντας μέτριο γεύμα γνωστής αεροπορικής. Ο Φελίπε Αλφάου έγραψε στα Αγγλικά ένα ισπανικό έργο, το οποίο αποτελείται… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
