Πολύ φιλόδοξες οι παρομοιώσεις της Γέλινεκ, οι οποίες πράγματι άνοιξαν έναν κόσμο ανάμεσα στην παιδική φαντασία και το θορυβώδες σκοτάδι, ενώ σε άλλα σημεία έμενε απόμακρη, κλινική και αποστειρωμένη, καθρεφτίζοντας την ιδιοσυγκρασία της Έρικας. Ενώ σε σημεία ένιωθα μια απελπισία σχετικά με αναίτια δαιδαλώδη μικροπράγματα που δεν είναι παρά επαναλήψεις ώστε να εδραιωθεί όλο και… Continue reading
«Μόνο που, αφού μολαταύτα χρησιμοποιήσατε τη λέξη «άρον-άρον», πώς θα ήταν δυνατόν ο φίλος να μη σας υπενθυμίσει ότι σε μια τέτοια καμπή της ζωής η υπερβολική βιασύνη βλάπτει. Και πώς θα μπορούσε να μη σας νιώσει στην ψυχή του, όταν λέτε ότι αξιώνετε τώρα «γαλήνη και εμπιστοσύνη»… Φαίνεται πως υπάρχουν χώρες όπου τέτοιες επιρροές… Continue reading
Αρχικά, τα τρία γυναικεία πορτραίτα του Μούζιλ δίνουν την αίσθηση πως δεν υπάρχει «καταγωγή». Αυστρία, Γερμανία, Ελβετία, δεν εντοπίζονται τόσο σε αυτές τις ιστορίες, φαίνεται περισσότερο ο πειραματισμός της μικρής φόρμας, παραμυθιών και ιστοριών, όχι για να σχεδιαστούν αόρατα ηθικά διδάγματα, αλλά για να κεντηθούν τρία ζευγάρια μάτια που κοιτούν τρεις γυναίκες. Η ατμόσφαιρα που… Continue reading
«Ο κόμης Χογνίτσκι συνήθιζε να λέει ότι ο Κάιζερ δεν είναι παρά ένα άμυαλο γερόντιο, η κυβέρνηση μια συμμορία κατεργαρέων, το κοινοβούλιο μια συνάθροιση ευκολόπιστων και άβουλων ηλίθιων, οι κρατικές Αρχές διεφθαρμένες, δειλές και ράθυμες. Οι γερμανικής καταγωγής Αυστριακοί ήταν χορευτές του βαλς και τραγουδιστές της δεκάρας, οι Ούγγροι βρωμούσαν, οι Τσέχοι ήταν γεννημένοι λούστροι,… Continue reading
«Είσαι όμως η μικρότερη αδερφήτι μιλάς συνέχεια για τη Ρώμηκαι για το Παρίσικαι δεν φεύγειςσε θυμάμαι μόνο ξαπλωμένη στο κρεβάτιτρώγοντας ό,τι είχε μαγειρέψει η Άνναδιαβάζοντας εφημερίδακαι πάντα απογοητευμένη όσον αφορά τον έρωτα» «Μετά τον θάνατο της μητέραςεσύ μιλάς με τον ίδιο τρόπο που μιλούσεπάνταακόμα και σήμεραεσύ συνήθισες το περπάτημά τηςκαι τραβολογάς τα μαλλιά σουακριβώς όπως… Continue reading
«Όποιος έχει βρει τον εαυτό του, δεν μπορεί να χάσει τίποτα στον κόσμο αυτόν». Στην αρχή της αναγνωστικής μου ζωής διάβασα το τελευταίο έργο του Τσβάιχ και με συνοπτικές διαδικασίες κατάλαβα πως μοιάζει το αγνό, πολύπλοκο διανοητικό ταλέντο της λογοτεχνίας. Πάντα όταν δέχομαι την αμήχανη πρόσκληση του να επιλέξω αγαπημένους συγγραφείς τον προσθέτω, γιατί θυμάμαι… Continue reading
Είχα την εικόνα πως είμαι σε ένα παγωμένο ολλανδικό δάσος, πως βρέθηκα τυχαία εκεί και πως δεν έχω ιδέα πώς θα βγω. Είναι ξεκάθαρο πως κάνω κύκλους, γιατί βλέπω παντού τα ίδια σημάδια και είμαι τόσο καιρό εκεί που έχω ξεχάσει. Έχω ξεχάσει εάν έβαλα εγώ τα σημάδια, εάν είμαι άνθρωπος, ζώο, ή κάποια άλλη… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
