Ας λάβει υπόψη του ο αναγνώστης πως αυτά τα κείμενα δεν θα μπορούσαν να κρίνουν, ούτε να παρουσιάσουν τα βιβλία. Η υποκειμενική φύση της ανάγνωσης, η οποία σε μεγάλο βαθμό επηρεάζεται από συναισθήματα, τα οποία ακολουθούν τον δικό τους Θεό, τη δικιά τους σειρά και τις δικές τους ορέξεις, φέρνουν αντιμέτωπη τη γραφιά με τα… Continue reading
SPOILERS ~ βέβαια είχατε 177 χρόνια να το διαβάσετε (μη βαράτε) Απορρίπτεις ερωτικά έναν άντρα στην πραγματική ζωή, αλλά του προτείνεις να μείνετε φίλοι γιατί τον συμπαθείς πολύ και πιστεύεις πως ταιριάζετε: “κοσμητικά” επίθετα, κατάρες και ψόφοι. Απορρίπτει η Νάστινκα τον αφηγητή στις Λευκές Νύχτες του Ντοστογιέφσκι: “Αλλά είναι δυνατόν να φανταστείς ότι μπορώ να… Continue reading
Αντονέν Αρτώ, Βιρτζίνια Γουλφ, Φρήντριχ Νίτσε, Έντγκαρ Άλλαν Πόε και Μαίρη Σέλλεϋ. Το κοινό της συλλογής που συνθέτουν αυτή τη συλλογή 34 επιστολών, είναι η επιδείνωση της ψυχικής υγείας τους. Τον Αρτώ τον διάβασα τώρα για πρώτη φορά, μέσα από τις επιστολές του από την ψυχιατρική κλινική του Ροντέζ, όπου και νοσηλεύτηκε. Ομολογώ πως μου… Continue reading
Τελείως κατανοητό γιατί το Γράμμα σε έναν νέο ποιητή τιτλοφορεί τη συλλογή, πρόκειται για το πιο προσωπικό, ευθύ και αφιερωμένο στη δημιουργία, ενώ τα υπόλοιπα, γεννάνε περισσότερα ερωτήματα, προβληματίζουν περισσότερο, αλλά έχουν λιγότερα στολίδια. Γνήσια συγκίνηση αποτελούν τα δοκίμια της Βιρτζίνιας Γουλφ, η οποία παραδίδει μαθήματα ευστοχίας, ειλικρίνειας, χιούμορ και αστέρευτης γνώσης για τον λογοτεχνικό… Continue reading
14 ΑυγούστουΦόρεσα το κοραλί μου φόρεμα και έβαλα πορτοκαλί σκιά γκλίτερ. Προς τι η τόσο αλέγρα διάθεση; Ο Αύγουστος απελευθερώνει τον πιο περιπετειώδη εαυτό μου. Πήγα στο black duck για να γράψω και να δροσιστώ στον συμπαθητικό τους κήπο. Μετά ήρθε ο φίλος μου και ενώ είχα γράψει μόνο μια παράγραφο του πρότεινα να φύγουμε.… Continue reading
Μια πραγματική εποχή στην κόλαση 25 Μάιου 1881 […] Να μπορέσουμε επιτέλους να χαρούμε μερικά χρόνια αληθινής ξεκούρασης σ’ αυτή τη ζωή· και ευτυχώς που αυτή η ζωή είναι η μόνη, και αυτό είναι προφανές, αφού δεν μπορούμε να φανταστούμε μια άλλη με πλήξη μεγαλύτερη απ’ ότι σ’ αυτήν εδώ!Δικός σας, Ρεμπώ Πώς να σχολιαστούν… Continue reading
Το ταξίδι με τις επιστολές με έφερε στον Λέανδρο. Λίγες επιστολές εντός του και όλοι με ρωτούσαν εάν έχω διαβάσει τις οδύνες του νεαρού Βερθέρου του Γκαίτε κι έτσι έβαλα μια άνω τελεία, ευτυχώς. Επέστρεψα στον Λέανδρο και καταλήγω πως θα μπορούσε κανείς να το αντιμετωπίσει με διαφορετικούς τρόπους. Υποθέτω, πως η τίμια, η σωστή… Continue reading
«Έχω εισχωρήσει στο σύμπαν. Δε μ’ ενδιαφέρει τίποτα, αφού μπορώ ν’ αντέξω τη δυστυχία της ζωής μου και να γευθώ το καλό. Μακάρι ό,τι αγαπώ να διαερκέσει πιο πολύ από μένα!» Σοβαρά δεσμευμένη πλέον με τις επιστολές, συναντήθηκα με το Ημερολόγιο της καρδιάς της Σάνδη.Το «αποσπάσματα από προσωπικές αναμνήσεις» το 1833 είναι πλαισιωμένο με αόρατα… Continue reading
Καθώς έσβηνε το 23 και ενώ φούντωνε το 24, κρατούσα την κίτρινη ταπετσαρία και δεν είχα καμία διάθεση να γράψω για αυτό το αριστούργημα. Ακόμα και σήμερα (λυπάμαι υπέροχη Σάρλοτ), νιώθω εκνευρισμό γνωρίζοντας πως εάν ένα λιγοσέλιδο έργο σαν αυτό που βγήκε το 1892, έβγαινε τώρα, θα αντιμετωπιζόταν από τους περισσότερους με απαξίωση. Και όχι,… Continue reading
«Μα γιατί θέλεις να συνδέσεις αυτό που ονομάζεις νοσταλγία μου, αυτή την άνοιξη της θηλυκότητάς μου, αυτό που προξένησε η ψυχή στο σώμα μου, με την έννοια της αρρώστιας; Η ευτυχία είναι.. αρρώστια; Κι ούτε επιπολαιότητα είναι βέβαια, αλλά ζωή, ζωή με ηδονή και πόνο, και ζωή με ελπίδα, με εκείνη την επίδα για την… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
