Τελείως κατανοητό γιατί το Γράμμα σε έναν νέο ποιητή τιτλοφορεί τη συλλογή, πρόκειται για το πιο προσωπικό, ευθύ και αφιερωμένο στη δημιουργία, ενώ τα υπόλοιπα, γεννάνε περισσότερα ερωτήματα, προβληματίζουν περισσότερο, αλλά έχουν λιγότερα στολίδια. Γνήσια συγκίνηση αποτελούν τα δοκίμια της Βιρτζίνιας Γουλφ, η οποία παραδίδει μαθήματα ευστοχίας, ειλικρίνειας, χιούμορ και αστέρευτης γνώσης για τον λογοτεχνικό… Continue reading
«Οι άνθρωποι ίσως να μην μπορέσουν να φτάσουν σε αυτές (τις απαντήσεις) επειδή τους προκαλούν σύγχυση τα συναισθήματά τους ή επειδή είναι πολύ ηλίθιοι ή πολύ άτυχοι· ενδέχεται επίσης οι απαντήσεις να είναι να είναι πολύ δύσκολες, τα μέσα ανεπαρκή, οι τεχνικές εξαιρετικά περίπλοκες για να ανακαλυφθούν· αλλά, ότι κι αν συμβαίνει, αν τα ερωτήματα… Continue reading
«Ενώ η ευτυχία για τους ανθρώπους είναι μια τεχνητή κατάσταση, για τις γάτες είναι η φυσική τους κατάσταση. Εάν και εφόσον δεν έχουν εγκλωβιστεί σε περιβάλλοντα που τους είναι αφύσικα, οι γάτες δεν πλήττουν ποτέ. Η πλήξη είναι ο φόβος πως θα μείνει κανείς μόνος με τον εαυτό του. Οι γάτες χαίρονται να είναι ο… Continue reading
”Τι εννοούσε λοιπόν ο Φλωμπέρ ως ύφος, ως μουσική της πρότασης; Ένα παράδειγμα από την Κυρία Μποβαρύ – Ο Σαρλ είναι ηλίθια περήφανος που άφησε έγκυο την Έμμα: «L’idée d’avoir engendré le délectait». Τόσο πυκνό, τόσο ακριβές, τόσο ρυθμικό. Κατά λέξη σημαίνει: «Η ιδέα ότι είχε γονιμοποιήσει τον καταευχαριστούσε». Ο Τζέφρυ Γουόλ, στη μετάφραση του… Continue reading
Φυσικά και η Mary Wollstonecraft είναι η μητέρα της Shelley *Woman Tipping Hand Emoji* Ξέρω εκτός θέματος, αλλά όχι και τόσο. Ας ξέρουμε τις ρίζες μας τέλος πάντων. “My own sex, I hope, will excuse me, if I treat them like rational creatures, instead of flattering their fascinating graces, and viewing them as if they… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
