Η αριστερά από έναν Γάλλο καλλιτέχνη που γεννήθηκε το 1992 (shout out to my birthday year buddy), τον Ε. Λουί και η αριστερά από έναν Άγγλο καλλιτέχνη που γεννήθηκε το 1936, τον Κ. Λόουτς. Παρά τις διαφορετικές γενιές, ο διάλογός τους έχει απόλυτη αρμονία, προσεγγίζοντας με σεβασμό ο ένας τα βιώματα και έργο του άλλου,… Continue reading
«Γαμώτο μου, δεν θα με αφήσετε να είμαι χαρούμενη ούτε μια φορά σε αυτή την κωλοζωή!! Γιατί δεν έχω το δικαίωμα να είμαι χαρούμενη;» Πρόκειται για τον αγώνα και την μεταμόρφωση της Μονίκ, της μητέρας του Édouard Louis, προς την ευτυχία. Μετά από δύο κακοποιητικούς γάμους, πέντε παιδιά, φτώχεια, δυστυχία και μοναξιά, έσπρωξε δυνατά και… Continue reading
Πέρυσι, στην αρχή του έτους είχα πιάσει το ‘Γράμμα στον πατέρα’ του Κάφκα, και μετά ακολούθησε το ‘On Earth We’re Briefly Gorgeous’ του Vuong. Τώρα κρατάω αυτό εδώ το βιβλιαράκι, με πόνο και ταραχή σε σημεία. Πως γίνεται 70 σελιδούλες να το κάνουν αυτό; Με γενναιότητα. Πως αλλιώς να περιγράψω όσους πιάνουν χαρτί και μολύβι,… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
