«Ένα βράδυ, το Ανεπιτήρητο Παραγωγικό Ζώο γυρνούσε στους δρόμους, ώσπου δεν μπορούσε πια να βρει τον δρόμο για το σπίτι του.» Το Απομονωτήριο Λοιμυπόπτων Ζώων είναι το τέταρτο βιβλίο που διαβάζω γραμμένο από τον Ν.Σ. Μάλλον διαφέρει από τα προηγούμενα περισσότερο απ’ ότι διαφέρουν όλα τα υπόλοιπα μεταξύ τους, αλλά κατά μια έννοια καθρεφτίζονται κι… Continue reading
(Το πιο σοφό θα ήταν να ειπωθεί κάτι μίνιμαλ και κομψό, σαν κάψουλα βιβλιοεμπιστοσύνης όπως «διβάστε το» ή «απλά εκπληκτικό», ωστόσο γιατί να μην ενδοσκοπήσουμε στην ψυχική ραχοκοκαλιά της χάρτινης αυτής κοιλότητας;) Ο Σ. παραθέτει ένα γοητευτικό δοκιμιακό ημερολόγιο, με μεταιχμιακή αφηγηματική γραφή, με όλη την ακαδημαϊκή αίγλη, αλλά μακριά από κάθε αποστείρωση του λόγου.… Continue reading
Από τα ελάχιστα παραδείγματα που ίσως η πολύτιμη έκδοση αξίζει περισσότερο από το κύριο αφήγημα και εξηγούμαι: Η Κίχλη, πήρε τον φετιχιστικό έρωτα του Κρακάουερ και του Νίτσε για τις γραφομηχανές τους και τους έφερε αντικριστά. Δεν συγκρίνονται ακριβώς με ομοιότητες και διαφορές, όμως η εκφραστική προσομοίωση ανά στιγμές κλιμακώνεται σχεδόν ταυτόχρονα, κάνοντας αυτό το… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
