Ο Ρούλφο είπε πως η Κομάλα είναι ο πρωταγωνιστής. Η Κομάλα είναι το δοχείο που συγκρατεί τους νεκρούς που δεν έχουνε γραμμικό χρόνο και μέσα στον τόπο συνυπάρχουν όλες οι μνήμες, όλες οι εποχές. Η αρχέγονη αφορμή για το Πέδρο Πάραμο είναι η υπόσχεση του Χουάν Πρεσιάδο στην ετοιμοθάνατη μητέρα του πως θα ταξιδέψει στην… Continue reading
‘SINCE THE MAJORITY OF ME’ Since the majority of me Rejects the majority of you,Debating ends forthwith, and weDivide. And sure of what to do We disinfect new blocks of daysFor our majorities to rentWith unshared friends and unwalked ways.But silence too is eloquent: A silence of minoritiesThat, unopposed at last, returnEach night with cancelled… Continue reading
Πράγματι, τα φιλιά τα ‘χουν δυσκολέψει, προσυπογράφω, άρα όταν αποφασίστηκε να διαβαστεί αυτό το βιβλίο, ανάμεσα σε παράλογο Δεκέμβρη και μουρλό Γενάρη, οι άκανθες του αχινού βρέθηκαν ανάμεσα στην αλλαγή του 2025, στη μια άκρη τους είχαν το κραγιόν το κόκκινο, το γιορτινό, στην άλλη υπολείμματα από τα εντόσθια του αχινού και πλέον μπορώ να… Continue reading
Εικοσιέξι σύντομες επιστολές του Ιησού προς την Παναγία, χειρόγραφα που βρέθηκαν σε πήλινο κύλινδρο, γραμμένα σε περγαμηνή, στη Συρία. Κάποιοι αποφάνθηκαν με βεβαιότητα πως ήτανε πλαστά (ίσως άθεοι – μιας και δεν πίστεψαν στον θεάνθρωπο. Θα μπορούσαν όμως και πιστοί μιας και η γνησιότητα τους θα έφερνε σε αμηχανία τις διδαχές της εκκλησίας). Από την… Continue reading
«Το οικοτροφείο πληρώθηκε για είκοσι τέσσερις ώρες· μπορώ να πάω περίπατο τώρα, και όλη τη νύχτα αν θέλω. Αλλά ακόμα ξενυχτάω ελάχιστα, το πόδι μου ζεσταίνεται, διψάει για παλιές παντόφλες και δροσερά σεντόνια, κι εγώ προσπαθώ να σταματήσω στα όρια κάθε ευκαιρίας για ιεροσυλία αν ένας άντρας έχει τα μάτια του Ζυλιέν ή αν κρατάει… Continue reading
Μια πλούσια (και μοναδική; ) βιογραφία της Άσσια Ουέβιλ, που ρίχνει φως στα γεγονότα του γνωστότερου ερωτικού τριγώνου που έμεινε στη λογοτεχνική ιστορία. Μάλιστα, για πρώτη φορά, το φως πέφτει στην Άσσια και όχι στο ζευγάρι Σύλβια – Τέντ. Η Άσσια έμεινε στην ιστορία ως η γνωστή – άγνωστη, ‘άλλη’ που δεν είχε τις λογοτεχνικές… Continue reading
Τελείως κατανοητό γιατί το Γράμμα σε έναν νέο ποιητή τιτλοφορεί τη συλλογή, πρόκειται για το πιο προσωπικό, ευθύ και αφιερωμένο στη δημιουργία, ενώ τα υπόλοιπα, γεννάνε περισσότερα ερωτήματα, προβληματίζουν περισσότερο, αλλά έχουν λιγότερα στολίδια. Γνήσια συγκίνηση αποτελούν τα δοκίμια της Βιρτζίνιας Γουλφ, η οποία παραδίδει μαθήματα ευστοχίας, ειλικρίνειας, χιούμορ και αστέρευτης γνώσης για τον λογοτεχνικό… Continue reading
Τέσσερα διηγήματα, γνωριμία με τη Μαρία Σκιαδαρέση, περί λαών και μετακινήσεων στον κόσμο. Το Όσα δεν έζησαν κρατάει όσο περίπου κρατάει ένα απόγευμα, και χωράει τέσσερα πυκνά διηγήματα που τα ενώνει η ίδια η ένωση, η πράξη της γεφύρωσης των κόσμων. Βέβαια, τέτοιου τύπου ένωση προϋποθέτει την ανάλυση όσων χωρίζουν, το διαφορετικό, τον ξένο πολιτισμό,… Continue reading
Από τις πρασινωπές κορφές της Πάρνηθας, μέχρι την αστική πυρετώδη μοναχική φυλακή του covid, είχα παρέα τον γαλλοειδεστατο Badiou. Τι; Τώρα δεν μπορούμε ούτε να εφευρίσκουμε λέξεις; Προσωπικά αυτή η δραστηριότητα με κάνει ευτυχισμινέτερη και δεν σκοπεύω να τη σταματήσω. “Ο κόσμος μας παραδίδει τη ζωή στον λεπτομερή και υποχρεωτικό υπολογισμό αυτής της αμφίβολης ασφάλειας… Continue reading
Ο Λούις Κάρολ είχε γράψει πως μια μέρα θα είσαι αρκετά μεγάλος, ώστε να αρχίσεις να διαβάζεις παραμύθια ξανά. Και πράγματι, ο Μπόρχες ανοίγει πολλούς διαφορετικούς κόσμους με ένα εγχειρίδιο φανταστικής ζωολογίας. Από τον Πλάτωνα και το Σοπενάουερ, κάνουμε επικίνδυνη βουτιά σε λαϊκούς μύθους και σε κρυμμένες φωλιές εξαιρετικά παράξενων πλασμάτων όπως: Ιππόγρυπας, φυτικό Ελάφι… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
