«Σήμερα είδα ένα χάρτη της Βιέννης και για μια στιγμή μου φάνηκε ακατανόητο που ‘χτισαν μια τόσο μεγάλη πολιτεία, ενώ εσύ δε χρειάζεσαι παρά μόνο ένα δωμάτιο.» Δύσκολο, πολύ δύσκολο. Από την άλλη, όλα δύσκολα μου φαίνονται αυτές τις ημέρες. Μου πήρε καιρό να το τελειώσω, το χαζοδιαβάζω έναν χρόνο τώρα. Δεν μου είναι σαφές… Continue reading
“Τώρα είσαι ελεύθερος!” Αυτό φυσικά ήταν μια πλάνη, δεν ήμουν, στην καλύτερη περίπτωση, δεν ήμουν ακόμα ελεύθερος. Το θέμα της γραφής μου ήσουν εσύ, εδώ έλεγα απλώς τον πόνο μου, αυτόν που δεν μπορούσα να πω γερμένος στο στήθος σου. Ήταν ένας μακρύς αποχαιρετισμός από σένα, που σκόπιμα τον τραβούσα σε μάκρος, τον οποίο μπορεί… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
