«Όταν λείπει η μαμά κι ο μπαμπάς από το σπίτι τρέχω στο δωμάτιο με τις εγκυκλοπαίδειες και ψάχνω τη λέξη ομοφυλοφιλία για να βρω πως θεραπεύεται» Τι ριβιού να κάνει κανείς στο ελαττωματικό αγόρι; Λες και δεν πέρασε από αρκετές εξετάσεις στη ζωή του.Τον Σαμ τον έχω καιρό στα σόσιαλ και όταν πέφτω πάνω σε… Continue reading
Από τις πρασινωπές κορφές της Πάρνηθας, μέχρι την αστική πυρετώδη μοναχική φυλακή του covid, είχα παρέα τον γαλλοειδεστατο Badiou. Τι; Τώρα δεν μπορούμε ούτε να εφευρίσκουμε λέξεις; Προσωπικά αυτή η δραστηριότητα με κάνει ευτυχισμινέτερη και δεν σκοπεύω να τη σταματήσω. “Ο κόσμος μας παραδίδει τη ζωή στον λεπτομερή και υποχρεωτικό υπολογισμό αυτής της αμφίβολης ασφάλειας… Continue reading
I liked the illustrations. Thats about it tho. The artsy vibe of the series of vignettes is cute for a coffee table, but the text is narrow-minded, too tiny to accommodate the possibilities and diffrent types of love. Maybe the problem is not that I would like more words, maybe I expected something more magnanimous… Continue reading
Μετά από αυτό είμαι έτοιμη να πάω να ζήσω σε ένα σκανδιναβικό δάσος παρέα με αλεπούδες. Έτοιμη να μάθω να διαβάζω ωροσκόπια, να αυξήσω την όποια αινιγματικότητα έχω, να διαβάσω οτιδήποτε έγραψε ποτέ ο Μπλέικ και να μάθω να φτιάχνω μουσταρδόσουπα. Κάθε φορά που θα θεριεύουν οι ημικρανίες μου θα λέω πως έχω Ενοχλήσεις. Δεν… Continue reading
Δεν είναι λογοτεχνικό διαμάντι, αλλά είναι σίγουρα διαμάντι. Με τον τρόπο που είναι και ο Εντουάρ Λουί. Διαβάζουμε για να μάθουμε, για να θυμόμαστε, για να γυμνάσουμε το συλλογικό όργανο της μνήμης, της οργής, της θλίψης μας. Είναι όντως ένα γεγονός, αλλά δεν μπορεί να απέχει από τις λογοτεχνικές περιγραφές, μιας και είναι ένα φορτισμένο… Continue reading
Σας έχει τύχει να σας αποπλανήσει κάποι@ που είναι βαθύτατα θλιμμέν@; Αυτή είναι η ευκαιρία σας. Βέβαια, δεν έχω ιδέα πως νιώθει η Krauss, αλλά αυτή η αίσθηση έμεινε ριζωμένη μέσα μου, σαν κάτι βαρύ, οικείο και βαθιά προσωπικό. Είναι μάλιστα το πρώτο δικό της που πιάνω (στην αρχή την μπέρδεψα με την εκπληκτική Chris… Continue reading
Κι εγώ είμαι μοναχοπαίδι, οπότε αυτό το βιβλίο ακούμπησε σε εσωτερικά σημεία που δεν ήξερα καν πως υπήρχαν. Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή- Δεν ξέρω γιατί, ή μάλλον ξέρω, αντιπαθούσα τον Μουρακάμι χωρίς λόγο. Μου είχαν δωρίσει το 1Q84 και μου είπαν όλο χαρά «Είναι σειρά». «Τι λες ρε φιόγκο;», σκέφτηκα. Εδώ δεν… Continue reading
και για πείτε, έχετε διαβάσει το χόλι μάουντεν του βεργέτη; λίγο μακόρμακ και ανάν, ξέρετε, ανάν γιατί πιάνει μια λέξη και δεν την αφήνει εάν δεν χτυπήσει σαν χταπόδι κάθε γράμμα που έχει μέσα της, ανάλογα με το τι θα του θυμίσει και μακόρμακ γιατί δεν βάζει ούτε μια τελεία, στους μισούς σας άρεσε και… Continue reading
Η αριστερά από έναν Γάλλο καλλιτέχνη που γεννήθηκε το 1992 (shout out to my birthday year buddy), τον Ε. Λουί και η αριστερά από έναν Άγγλο καλλιτέχνη που γεννήθηκε το 1936, τον Κ. Λόουτς. Παρά τις διαφορετικές γενιές, ο διάλογός τους έχει απόλυτη αρμονία, προσεγγίζοντας με σεβασμό ο ένας τα βιώματα και έργο του άλλου,… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
