Από τις πρασινωπές κορφές της Πάρνηθας, μέχρι την αστική πυρετώδη μοναχική φυλακή του covid, είχα παρέα τον γαλλοειδεστατο Badiou. Τι; Τώρα δεν μπορούμε ούτε να εφευρίσκουμε λέξεις; Προσωπικά αυτή η δραστηριότητα με κάνει ευτυχισμινέτερη και δεν σκοπεύω να τη σταματήσω.
“Ο κόσμος μας παραδίδει τη ζωή στον λεπτομερή και υποχρεωτικό υπολογισμό αυτής της αμφίβολης ασφάλειας και διατάσσει τις διαδοχικές σεκάνς της ύπαρξης σύμφωνα με αυτόν τον υπολογισμό. Ποιος όμως δε γνωρίζει ότι η πραγματική ευτυχία δεν υπόκειται σε υπολογισμούς;”
Τα καλά νέα είναι, πως εάν νιώσετε πως η πραγματική ευτυχία δεν μπορεί να σας βρει, μέσα σε έναν βαθύτατα υπολογισμένο, εμπορικό και αδιέξοδο κόσμο, ο Badiou μπορεί να γίνει ελαφρώς απρόβλεπτος και εάν φτάσετε στις τελευταίες σελίδες του ευχάριστου λογισμού του, θα κερδίσετε τη λίστα με τα συμπεράσματα. Εκεί υπάρχουν τα πολυπόθητα αποτελέσματα και εάν το πάμε ανάποδα, ίσως μπορούμε μέσα από αυτά να κατασκευάσουμε την ακατασκεύαστη και μυθική ανθρώπινη κατάσταση που ορίζεται ως μεταφυσική της ευτυχίας.
Ειλικρινά δική σας,
Ρ.Λ.
Leave a Reply