«Δεν υπάρχει τίποτα πίσω απ’ όλα αυτά, είναι απλώς μια σύμπτωση. Έτσι λειτουργεί ο κόσμος. Δεν σου λέω μόνο για σένα και το μπούλινγκ σου. Υπάρχει έστω και ένα πράγμα στον κόσμο που συμβαίνει για κάποιο λόγο; Είμαι σχεδόν σίγουρος πως η απάντηση είναι όχι. Ναι, οκέι, αφού συμβεί κάτι, μπορείς να βρεις όλων των… Continue reading
«Η αλήθεια είναι ότι είμαι παιδί αντικατάστασης. Αυτό σημαίνει ότι η μάνα μου έχασε ένα παιδί και δεν περίμενε καθόλου μέχρι να φουσκώσει πάλι. Αυτό σημαίνει ότι ζω επειδή κάποιος πέθανε, ότι πήρα τη θέση ενός νεκρού. Τον θάνατο εκείνου του αγέννητου δεν θα τον συγχωρήσω ποτέ».Τι όμορφη μινιατούρα! Ενδιαφέρουσα θετική έκπληξη. Μέσα από την… Continue reading
«Μπορεί ως παρέα να διαφέραμε στα περισσότερα τυπικά γνωρίσματα, εντούτοις, με αστείρευτο μεράκι, είχαμε βαλθεί να συγκεράσουμε τις πολλαπλότητες και τις ιδιάζουσες κοσμοθεωρίες μας, εμπλουτίζοντάς τες μέσα από τις αποκλίνουσες πραγματικότητές μας. Περιχαρώς ενδίδαμε σε κάθε ευκαιρία για ένα μεγάλο φαγοπότι, μια δημιουργική νότα και μια ακόμα γύρα συζητήσεων. Πάντα έτοιμοι να παρατήσουμε την οποιαδήποτε… Continue reading
Ένα πρωινό από τα πρωινά που πέρασαν, χασομερούσα στο κρεβάτι. Υποφέρω με τη ζέστη και υποφέρω και με τις δουλειές που απαιτούν να αντιμετωπίσεις τη ζέστη για να τις φτάσεις, οπότε καθυστερούσα σε εκείνο το σκιερό δωμάτιο. Πήρα στα χέρια το Έλληνες πεδινοί κακολόγοι του χιονιού & Τα σκαλαθύρματα του Παύλου Σιδέρη του Πέτρου Δερβάκου,… Continue reading
«Όσο όμορφη ήταν η μέχρι εκεί πορεία του άλλο τόσο θα είναι και η επόμενη, χωρίς τεχνητή μαγεία, χωρίς εφευρεμένη ποίηση, άγνωστη στη μακαριότητα, άγνωστη στην ευσπλαχνία, ξένη στην τιμιότητα, ξένη στη δικαιοσύνη, ξένη σε καθετί ξένο, στην ανόθευτη ζωή του σπασμού, τη δολοφονική και ζωοδότρα έκκριση που καθιστά τον θάνατο προϋπόθεση της ζωής και… Continue reading
«Δεν βρήκε πουθενά ούτε ίχνος της Βίβλου τους. Το γεγονός ότι ο Κύριος δεν μπόρεσε να προστατέψει ούτε καν το βιβλίο που περιείχε το Λόγο του, αποτελούσε για τον Γκρέινιερ απόδειξη ότι από εδώ είχε περάσει μια φωτιά πιο ισχυρή κι απ’ τον Θεό τον ίδιο». Διάβασα επί δύο τα Όνειρα Τραίνων, μάλλον γιατί ήμουν… Continue reading
Υπάρχει ένας κοινός Θεός, τον οποίο όλοι μοιραζόμαστε. Η Γη. Είναι ένας Θεός άλλοτε μεγαλόψυχος και άλλοτε θυμωμένος, πλημμυρισμένος, ξερός, γόνιμος, άγονος. Το Ο Κιμπογκό ανέβηκε στον ουρανό είναι ένα παραμύθι που εμείς ρίχνουμε πάνω του τα δυτικά μας μάτια και μετά από λίγο μας καταπίνει η ξηρασία που μοιάζει να μην τελειώνει, μαζί και… Continue reading
Η Liliana Colanzi ενώνει έξι ιστορίες μικρής φόρμας, ανάμεσα στον τρόμο, την επιστημονική φαντασία και την πραγματικότητα. Δημιουργεί διαφορετικούς τρόπους και χρόνους αφήγησης, διατηρεί την αινιγματική της διάθεση και τις συνδέει με τρόπο που ο αναγνώστης πείθεται πως πράγματι έχουν πολλά κοινά, πράγματι οι ιστορίες αυτές αφορούν το ίδιο αδελφικό σύμπαν. Το Σπήλαιο, μάλλον η… Continue reading
«Μιας και βρεθήκατε εδώ, συνέχισε ο άντρας, μιας και είστε τώρα μαζί μας, είναι ευκαιρία να διαπιστώσετε κι εσείς πως, όταν αρνείται κανείς τον έρωτα για να σώσει το πετσί του, δεν απομένει χωρίς δώρο, κάποιο αντάλλαγμα κερδίζει, έστω και προς το τέλος του χρόνου, ναι, κάτι τελικά παίρνει πίσω […]». Σε αυτή τη συλλογή… Continue reading
«Και τώρα τί θα γίνουμε χωρίς βαρβάρους;» Μετά την Καταστροφή σχηματίζεται μια θολή, αβέβαιη κοινωνία, μια Μητρίδα, η οποία αποκαλύπτεται αργά στον αναγνώστη, ο οποίος μαζεύει στοιχεία που θα τον προσανατολίσουν στο οικοδομημα από αλληγορίες και σύμβολα που περιφέρονται τριγύρω και καταλήγουν εντός. Την ίδια στιγμή, μια ένταση δονείται στα βήματα του αφηγητή, μια αθόρυβη… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
