Ο Παράμεσος της Ογκάουα είναι σαν αυτά τα απογεύματα που βαραίνουν τα βλέφαρα και νιώθεις να συμπαθείς τον εαυτό σου λίγο παραπάνω απ’ ότι συνήθως. Λες φαινομενικά αθώα: «Είκοσι λεπτάκια μόνο» και οραματίζεσαι την όλη δράση, παραγωγικότητα και ευκρίνεια μυαλού που θα σε διέπουν όταν ξυπνήσεις. Για την ακρίβεια σε συνεπαίρνει η αυστηρότητα του προγράμματος… Continue reading
«Η μελαγχολία είναι μία πέρα για πέρα σοβαρή υπόθεση» Η ευαίσθητη πένα του Μπελ δημιουργεί τον Χανς Σνηρ, έναν νεαρό που κατάγεται από μια ευκατάστατη οικογένεια προτεσταντών της Βόννης. Η σχέση του με την γονείς του είναι επίπονη, βλέποντας στο οικογενειακό προσωπείο ρηχότητα, συμφέρον και ψευτοδημοκρατία, καθώς κατά την διάρκεια του πολέμου δεν αρνήθηκαν την… Continue reading
Με αφορμή τον πιο ερωτικό Άγιο όλων των Αγίων, αυτό το βιβλίο με βρήκε, μόνο και μόνο για να διαβαστεί μέσα σε ένα τρυφερό απόγευμα. «Αυτό ήταν;» είπε απογοητευμένος ο δωροκουβαλητής, ο οποίος δεν αποχωριζόταν την δεξιά μου γάμπα από το χέρι του. «Σχεδόν προσβλήθηκα», συνέχισε αινιγματικά, μιας και όντως, αυτές οι ερωτικές επιστολές διαβάστηκαν… Continue reading
Θέματα προς ανάγνωση: Περίπλοκη σχέση με το κάπνισμα, περίπλοκη σχέση με τον πατέρα, γυναίκα και ερωμένη, και αμφιθυμικές επιχειρηματικές κινήσεις. Γραμμένο παλαιικά, διαβάζουμε τις εξαιρετικές ιστορίες του βασανισμένου Ζ. με την μορφή σημειώσεων όπως τις κράτησε ως αναλυόμενος στο ψυχαναλυτικό ντιβάνι. Ο ψυχαναλυτής, αυτό το φανταστικό κατακάθι, αποφασίζει να τον προδώσει και να τις μοιραστεί… Continue reading
Το κλασικό Walden, γράφτηκε από έναν απόφοιτο του Χάρβαντ, τον συγγραφέα και φιλόσοφο Χένρι Ντέιβιντ Θορώ, ο οποίος αποφάσισε να εγκαταλείψει τις ανέσεις της πόλης και να ζήσει στις όχθες της λίμνης Walden στη Μασαχουσέτη. Το έγραψε όταν ήταν λίγους μήνες μεγαλύτερος από την ηλικία που είμαι τώρα, οπότε ένιωσα λίγο ακόμα πιο κοντά του.… Continue reading
Εννοείται πως μόλις διάβασα για την ύπαρξη της Λου Αντρέας-Σαλομέ έσπευσα να πάρω κάτι δικό της. Η πολύγλωσση ρωσογερμανίδα από την Αγία Πετρούπολη είναι το δίχως άλλο εντυπωσιακή, έχοντας ακουμπήσει τόσους τομείς: συγγραφέας, αφηγήτρια, δοκιμιογράφος, ψυχαναλύτρια και θεωρητικός τέχνης (εντάξει και μια μανία με θρησκευτικό έργο υπήρχε..). Ακούμπησε μεταξύ άλλων τους Ράινερ Μαρία Ρίλκε, Φρίντριχ… Continue reading
Ο Ουίννικοτ είναι ο πιο τρυφερός απ’ όλους. Αυτός ο παιδίατρος, ο Άγγλος ψυχαναλυτής που νιώθεις να ξέρεις, σαν να είναι καλός, ζεστός φίλος με τον οποίο μπορείς να μοιραστείς τα πάντα. Δεν θα σε κρίνει, δεν θα νιώσεις λίγος, δεν θα σε δει σαν πειραματόζωο. Οι ψυχαναλυτικές του (βαθύτατες) γνώσεις είναι ένα ακόμα πλεονέκτημά… Continue reading
Η τυφλή κουκουβάγια με καθήλωσε από το οπισθόφυλλο, μίλησε κατευθείαν -χωρίς άλλες στάσεις- στα πιο μύχιά κομμάτια μου. Αυτά τα κομμάτια που όσοι από εσάς ταυτίζεστε ξέρετε ήδη ποια είναι. Το υπαρξιακό άγχος και η σωματοποίηση αυτού, όπου συχνά όλα φαίνονται μάταια και κυνικά, παρέα με το ανάλογο χιούμορ και όλες μας τις άμυνες. Πρόκειται… Continue reading
Νομίζω πως δεν ξέρω κάποιον που ανήκει στον κλάδο της ψυχικής υγείας και δεν πέρασε μια φάση Λακάν. Είτε έρωτα, είτε αντιπάθειας, συχνά και τα δύο. Τέτοιου τύπου σύμβολα, πολλές φορές είναι πιο δυνατά από το ίδιο το υποκείμενο (ζέσταμα). Είναι ενδιαφέρον, είναι αμφιλεγόμενος, είναι ιδιαίτερος, είναι σέξι και πιο συχνά απ’ όλα είναι ακατανόητος… Continue reading
Δεν ξέρω πως έγινε και μου τράβηξε την προσοχή και έπεσε στα χέρια μου ο Βλάντιμιρ Ζανκελεβίτς, αλλά είμαι χαρούμενη για αυτή την κρούση. Ένας ακόμα λοιπόν Γάλλος φιλόσοφος (και μουσικολόγος), ιδιαίτερος και δύσκολος που μια ανάγνωση δεν φτάνει. Το συγκεκριμένο έργο εξετάζει την έννοια της ειρωνείας, πως μοιάζει, πότε χρησιμοποιείται, τα κίνητρά της, πότε… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
