Με αφορμή τον πιο ερωτικό Άγιο όλων των Αγίων, αυτό το βιβλίο με βρήκε, μόνο και μόνο για να διαβαστεί μέσα σε ένα τρυφερό απόγευμα. «Αυτό ήταν;» είπε απογοητευμένος ο δωροκουβαλητής, ο οποίος δεν αποχωριζόταν την δεξιά μου γάμπα από το χέρι του. «Σχεδόν προσβλήθηκα», συνέχισε αινιγματικά, μιας και όντως, αυτές οι ερωτικές επιστολές διαβάστηκαν ύποπτα γρήγορα, μετά τις Απόψεις ενός κλόουν και πριν τον Παράμεσο.
Είναι σύντομες και μονάχα πέντε, οπότε πραγματικά δεν χρειάζονται εβδομάδες ανάγνωσης. Μάλιστα, λένε και κάτι αρκετά απλό: Κάτι ανάμεσα στο «Πως είναι δυνατόν να με αφήσατε έτσι απλά;» και στο «Πως τολμάτε να μην βλέπετε το μεγαλείο της ψυχής μου;». Βέβαια συνεχίζει και στις γραμμές του «Να πάτε στις σιχαμένες τις Γαλλίδες σας, αφού αυτό θέλετε λοιπόν» αλλά και «Αίσχος, είστε απαράδεκτος, αδιανόητος, φριχτός και απλά υπέροχος».
Ο βιβλιοπώλης Barbin κατάφερε να περάσει (έπεισε μέχρι και τον Σταντάλ) πως αυτές οι επιστολές είναι γνήσιες μεταφράσεις από τα πορτογαλικά στα γαλλικά, ενώ στην πραγματικότητα είναι γνήσιες – γνήσιες, από τα γαλλικά στα γαλλικά. Η ιδέα ήταν πως μια πληγωμένη ερωτοχτυπημένη Πορτογαλίδα μοναχή, η Μαριάνα Αλκοφοράδο, γράφει στον εραστή της, έναν μυστηριώδη Γάλλο αξιωματικό που την έχει εγκαταλείψει λίγο αφού την αποπλάνησε, είναι ευκολοχώνευτη, μιας και το ενδεχόμενο του να γράφτηκαν από το χέρι του υποκόμη Γκιγιεράγκ, ήταν σκανδαλιστικό το λιγότερο.
Το όνομα της Μαριάννας δίνει φωνή σε αυτή την λυρική κραυγή, η οποία είναι γνώριμη μέσα στους αιώνες, σε ατελείωτες συζητήσεις στο τηλέφωνο, μηνύματα – παραγράφους στο messenger και καφέδες που γίνονται ριφίλ στο διηνεκές: «Εσύ τι πιστεύεις, πες αλήθεια, με θέλει;» «Εάν δεν με θέλει γιατί άνοιξε το στόρι;», «Εάν δεν με θέλει γιατί με κοίταξε;». Ξέρουμε καλά πως όταν γίνονται αυτές οι συζητήσεις, ο εκάστοτε άνθρωπος ασχέτου ταυτότητας, έχει βυθιστεί στην απελπισία και η βουβή απουσία της απόρριψης φλέγεται σαν ανίατη ασθένεια, όπου κανένας δεν μπορεί να ανακουφίσει.
Leave a Reply