Θέματα προς ανάγνωση: Περίπλοκη σχέση με το κάπνισμα, περίπλοκη σχέση με τον πατέρα, γυναίκα και ερωμένη, και αμφιθυμικές επιχειρηματικές κινήσεις. Γραμμένο παλαιικά, διαβάζουμε τις εξαιρετικές ιστορίες του βασανισμένου Ζ. με την μορφή σημειώσεων όπως τις κράτησε ως αναλυόμενος στο ψυχαναλυτικό ντιβάνι. Ο ψυχαναλυτής, αυτό το φανταστικό κατακάθι, αποφασίζει να τον προδώσει και να τις μοιραστεί με όλους εμάς.
Ο εμμονικός και βαθιά νευρωτικός Ζήνωνας Κοζίνι επιχειρεί μια λογοτεχνική ενδοσκόπηση της ζωής του, με πολλές ανούσιες λεπτομέρειες, ενώ ταυτόχρονα πάσχει από κατά φαντασίαν ασθένειες και υποχθόνιο χιούμορ. Ο αναγνώστης δεν του έχει καμία εμπιστοσύνη ή συμπάθεια, συχνά ψηφίζοντας κατά του, εξαιτίας της μικροπρέπειας που δείχνει, όσο πιο υπερβολικά μπορεί. Ταυτόχρονα είναι απολύτως θαυμάσιος: Ο ευγενής κοσμικός μπουρζουαζί, με τα ποταπά του άγχη, ζώντας μέσα στο γεμάτο αυταπάτες κεφάλι του, δεν φέρει καμία αίσθηση ευθύνης προς τους άλλους.
Πρόκειται για μια καταγγελία χωρίς φορτίο ως προς την εγκυρότητα της ψυχανάλυσης. Την ακουμπάει, χωρίς να την ακουμπάει καθόλου. Φαινομενικά ο θεραπευτής θα πονοκεφάλιαζε από ευτυχία πειραματισμού, καθώς ο Ζ. προσφέρεται ως κάποιος βαριά ανήσυχος άνθρωπος. Ο ήρωας δεν μπορεί να λυτρωθεί και δεν είμαστε σίγουροι ποιος ευθύνεται: Ο ίδιος που δεν ανταποκρίνεται στην διαδικασία, ο αναλυτής που δεν ακολουθεί κανένα πρωτόκολλο και τον διασύρει ή η ίδια η ψυχανάλυση η οποία ίσως να μην υφίσταται; Έρχεται η υπόνοια πως ο Ζ. είναι ως επί το πλείστον νάρκισσος, συννοσηρώντας και με άλλα, λιγότερα ενδιαφέρον ζητήματα για το τεφτέρι του αναλυτή του.
Ο Σβέβο ήταν η καλύτερη παρέα κατά τον αποκλεισμό μου στην αποτυχημένη άσφαλτο πολιτισμού που μας περιβάλει. Λάτρεψα τις κωμικοτραγικές αποτυχίες του και την αίσθηση θνητότητας, όταν ανακαλύπτει πως η αφήγηση μιας ζωής, ίσως δεν είναι και τόσο εκπληκτική.
Leave a Reply