Καθώς έσβηνε το 23 και ενώ φούντωνε το 24, κρατούσα την κίτρινη ταπετσαρία και δεν είχα καμία διάθεση να γράψω για αυτό το αριστούργημα. Ακόμα και σήμερα (λυπάμαι υπέροχη Σάρλοτ), νιώθω εκνευρισμό γνωρίζοντας πως εάν ένα λιγοσέλιδο έργο σαν αυτό που βγήκε το 1892, έβγαινε τώρα, θα αντιμετωπιζόταν από τους περισσότερους με απαξίωση. Και όχι, δεν θα μιλήσω για ‘αισιοδοξία’ επειδή η συγγραφέας θα έβρισκε εκδοτικό, ενώ τότε θάφτηκε. Άλλα… Continue reading
Η επίσκεψη του Φρόιντ στην Αθήνα του πυροδότησε μια διεργασία, η οποία λειτούργησε αναλυτικά μέσα στα χρόνια και όταν ήταν έτοιμος, την κατέγραψε στην επιστολή προς τον Ρολλάν, μαζί με τις ερμηνείες που έδωσε ο ίδιος στην ενδοσκόπησή του. «η ανάμνηση αυτού του βιώματος πάνω στην Ακρόπολη επανέρχεται πολύ συχνά και με στοιχειώνει από τότε που γέρασα» Το 1904, όταν παραθέριζε με τον αδερφό του, Αλέξανδρο, στη Μεσόγειο, είχαν σχεδιάσει… Continue reading
Στις 16 Νοεμβρίου στο θέατρο Στοά, έγινε η παρουσίαση του πρώτου τόμου της τρίτομης φροντισμένης έκδοσης των Θεατρικών του Μποστ, η οποία αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2025, από τις εκδόσεις ο Μωβ Σκίουρος. Εντός του τόμου είναι η «Όμορφη πόλη», «Φαύστα», το «Ένας ειλικρινής φορολογούμενος», «Ο κουτσός», «Ο ήρωας της Κολομβίας» και το τελευταίο έργο του, το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα». Σε εκείνη τη γιορτή μνήμης για το έργο και τη… Continue reading
Τα αναγνωστικά ταξίδια με τον Ρολάν Μπαρτ είναι σαν ποιητικός πονοκέφαλος. Δύσκολα, αλλά αδύνατο να μην γοητεύσει με το μυαλό του, έστω και λίγο, τον αναγνώστη. «Η γλώσσα που μιλώ μέσα μου δεν είναι του καιρού μου· είναι εκτεθειμένη, από τη φύση της, στην ιδεολογική υποψία· πρέπει λοιπόν με τούτη να παλαίψω. Γράφω γιατί δεν δέχομαι τις λέξεις που βρίσκω: γράφω αφαιρετικά. Και ταυτόχρονα, α υτή η προτελευταία γλώσσα είναι… Continue reading
Η γνωριμία με τον Γκρέγκορι Πιερρό ήρθε μέσα από τον Αποικιοκράτη Χίπστερ, μια ενδιαφέρουσα, κοινωνική έρευνα δοκιμιακού τύπου, που ως εμπειρία μου ανέβασε το white guilt σε καινούρια ύψη. Σε κάποια σημεία υπήρξε αποκαλυπτικός και πάντα με χιούμορ, βέβαια, θυμίζει περισσότερο ομιλία, αλλά κάποιος ελαφρά εξοικειωμένος με το περιεχόμενο μπορεί να καταλάβει τι εννοεί ο Πιερρό. Αυτό που λειτούργησε χαοτικά για εμένα ήταν το να μιλάμε για τον ίδιο χίπστερ… Continue reading
«Ενώ η ευτυχία για τους ανθρώπους είναι μια τεχνητή κατάσταση, για τις γάτες είναι η φυσική τους κατάσταση. Εάν και εφόσον δεν έχουν εγκλωβιστεί σε περιβάλλοντα που τους είναι αφύσικα, οι γάτες δεν πλήττουν ποτέ. Η πλήξη είναι ο φόβος πως θα μείνει κανείς μόνος με τον εαυτό του. Οι γάτες χαίρονται να είναι ο εαυτός τους, ενώ οι άνθρωποι προσπαθούν να είναι ευτυχισμένοι δραπετεύοντας από τον εαυτό τους». Το… Continue reading
«Α! Τρελή Αβινιόν!» πόλη άγια, πόλη σατανική, ταμένη στα θαύματα και στις μαγγανείες, στην Παρθένο, στην Αφροδίτη, στους δαιμόνους, πυρπολημένη α[‘ την πυρά της μάγισσας, απ’ τις γιορτινές λαμπάδες της νύχτας.. Οι αμαρτίες των χειλιών, η νωχέλεια, οι πιο όμορφες γυναίκες, γυναίκες ερωτιάρες, αξιολάτρευτες, άντρες ερωτικοί.. Και να που ξεφυτρώνουν φτερά στο σώμα του έρωτά, είναι ο έρωτας ο ιερός, ο αιώνιος έρωτας. Σφάλουν οι πόρτες των μοναστηριών πίσω από… Continue reading
«Σύμφωνα με τον τελευταίο κώδικα που τέθηκε σε ισχύ στο Βασίλειο, και στους νόμους περί δημόσιας ασφάλειας που τιμωρούν τους ζητιάνους, τους κατεργάρηδες, τους αλήτες, τους πένητες, τους ταλαίπωρους, τους αρρώστους, τους ξένους και ούτω καθεξής». Ο Fabio Stassi μεταφέρει τις περιπέτειες του Πινόκιο, το κλασικό έργο του Carlo Collodi, αντιστρέφοντας όσα παραδοσιακά ξέραμε, δίνοντας μια απογυμνωμένη παραλλαγή, συστήνοντας τον Μαστρο-Τζεπέτο ως έναν από τους αμέτρητους παραγκωνισμένους αυτού του κόσμου,… Continue reading
«Θέλω να της πω πως δεν θα πληγωθεί ποτέ, ότι όλα θα πάνε όπως πρέπει, και ότι εγώ πάντα, μα πάντα, θα είμαι εκεί για να την προστατεύω. Δεν μας βλέπει κανένας παρά μόνο τα σπουργίτια που κάνουν κύκλους από πάνω μας. Βάζει τα χέρια της γύρω από τη μέση μου και στεκόμαστε εκεί, σφιχταγκαλιασμένες, ρίχνοντας τη σκιά μας στο χορτάρι σαν να ήμασταν ένα σώμα». Φαινομενικά απλό βιβλίο, που… Continue reading
«Μα γιατί θέλεις να συνδέσεις αυτό που ονομάζεις νοσταλγία μου, αυτή την άνοιξη της θηλυκότητάς μου, αυτό που προξένησε η ψυχή στο σώμα μου, με την έννοια της αρρώστιας; Η ευτυχία είναι.. αρρώστια; Κι ούτε επιπολαιότητα είναι βέβαια, αλλά ζωή, ζωή με ηδονή και πόνο, και ζωή με ελπίδα, με εκείνη την επίδα για την οποία δεν μπορεί να μας διαφωτίσει η λογική». Οι ήρωες – ειδικά η Ροζαλί Φον… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
