«Έχω όρεξη να παντρευτώ, να αυτοκτονήσω, ή να γραφτώ συνδρομητής στο illustration. Με άλλα λόγια να κάνω μια απεγνωσμένη κίνηση.» Όταν έπεσε «Ο Ξένος» στα χέρια μου κατάλαβα πως υπάρχουν κι άλλοι συγγραφείς – ψυχίατροι με υπαρξιακό άγχος και συναισθηματική διαύγεια εκτός από τον Ντοστογιέφσκι. Εάν δεν κάνω λάθος, το είχα πάρει από Πρωτοπορία στο… Continue reading
Το ανακάλυψα πριν μήνες και αποφάσισα να το πάρω στα ελληνικά. Μου άρεσε το εξώφυλλο (αυτά είναι τα κριτήριά μου παιδιά) και δεν το έβρισκα στα αγγλικά εδώ. Μετά διάβασα το ριβιού του queer poet Sam Albatros που έχω σε μεγάλη εκτίμηση και πρόσεξα πως προέτρεπε κατά της ελληνικής μετάφρασης. Πλέον δεν θυμάμαι τα λόγια… Continue reading
[Σκέφτηκα για πόσα πράγματα ήμουν ακόμα μικρή, κανείς όμως δεν σου ’λεγε πότε θα μεγάλωνες αρκετά. Και παρακάλεσα τον Θεό να μην πάρει το κουνέλι μου, να πάρει αν μπορούσε τον αδερφό μου τον Μάτις: «Αμήν»] Και ο παντοδύναμος Θεός, άκουσε την δεκάχρονη Τζάκετ και o Μάτις δεν επιστρέφει ποτέ από τον αγώνα παγοδρομίας. Το… Continue reading
Η χώρα έχει πάρει φωτιά κι εγώ σέρνομαι από δωμάτιο σε δωμάτιο και κοιμάμαι όλη την ημέρα, ενώ τα βράδια, διαβάζω μέχρι τις 6 το πρωί, ειδήσεις έντρομη. Μέσα σε αυτά τα κενά της θλιβερής μου ύπαρξης, ξεπηδάει ο Byung-Chul Han, με το άγχος του έρωτα. Πόσο ενδιαφέρον έχει η ψυχολογία της ανάγνωσης (είχαμε ένα… Continue reading
Αυτό το βιβλίο έχει περάσει πολλά. Το πήρα το 2016 και με περίμενε να το διαβάσω το 2021. Μετά το πήγα στην Νάξο και κάποια στιγμή έσκασε ένα κύμα πάνω του, κάτω από την Πορτάρα. Μετά αποξηράνθηκε υπομονετικά στον ηλιο και τώρα είναι καγκελωμένο, αλλά ακόμα διαβάζεται. Εάν και η κάθε σελίδα έχει Ναξιώτικη άμμο… Continue reading
Περέκ: συνάδελφος και εραστής. Συνάδελφος γιατί όντως ήταν και εραστής, γιατί μένει στο κρεβάτι μου με τις ώρες. Χτίζει αρχιτεκτονικά και με μαεστρία, αφηρημένα μαθηματικά, ριζωμένα λατινικά, διαφανή λακανικά μια –σκεφτείτε!- ντελικατέσεν πολυκατοικία. Αυτό όμως το περιμέναμε σαν μαγευτικό Haiku πλεκτό από τον Τζόις του Ou-Li-Po (όχι γενικά, του οὐ λείπω συγκεκριμένα). Προσοχή! Εάν ξεχαστείτε,… Continue reading
Είναι τόσα πολλά τα κοινά ανάμεσα στην Λουσία Μπερλίν και στον Ρέιμοντ Κάρβερ που είναι αδύνατο να μην τους σκεφτείς μαζί. Ναι όμως που; Μέσα σε ένα θαλασσί 1960 Austin Mini όπου καπνίζουν και γελάνε, στο χολ ενός ξεπεσμένου μοτέλ να περιμένουν τα κλειδιά τους, σε ένα μικρό μαγαζάκι με πανκέικς και μπέικον, σε ένα… Continue reading
Σνάπς Σνάπς Σνάπς, με βότανα, με φρούτα και μάλιστα, ακόμα καλύτερα: Σνάπς με Σνάπς. Συχνά, όταν ένα βιβλίο ‘τραβάει’, μια εβδομάδα, δύο, ένα μήνα, καταλαβαίνω πως δεν μου αρέσει και απλά το αποφεύγω, αλλά δεν το αφήνω, γιατί δεν αντέχω να το αφήσω στην μέση. Στην περίπτωση του Πότη όμως έγινε ακριβώς το αντίθετο: Σκεφτόμουν… Continue reading
Ο Ρολάν Μπαρτ, μεγαλύτερος γνώστης και από την Βίκυ Καγιά, προσφέρει κάποια κείμενα με προβληματισμούς γύρω από την μόδα. Ξεκινάει με μια ιστορική διαδρομή ανάμεσα στον κόσμο της υψηλής ραπτικής και των χίπηδων, μελετώντας το σύστημα της μόδας, ανάμεσα στην χρηστικότητα του, τους συμβολισμούς του και το στόλισμα που υπήρχε από αρχαιοτήτων χρόνων. Αυτό που… Continue reading
«Ο δον Αντρές Στεβανόλ παρακαλείται να μην κάνει τόση φασαρία, να μη λέει το όνομά του και να μην ξαναρωτήσει το δικό μου. Αν αύριο βγει για περίπατο γύρω στις τρεις, στον δρόμο του Εμπάλμε, μια άμαξα θα περάσει και ίσως να σταματήσει». Λίλιθ, Κίρκη, ωραία Ελένη, Δαλιδά, Κλεοπάτρα, Σαλώμη, Λολίτα, Κάρμεν, Κόντσα. Ατελείωτα παραδείγματα… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
