Το ανακάλυψα πριν μήνες και αποφάσισα να το πάρω στα ελληνικά. Μου άρεσε το εξώφυλλο (αυτά είναι τα κριτήριά μου παιδιά) και δεν το έβρισκα στα αγγλικά εδώ. Μετά διάβασα το ριβιού του queer poet Sam Albatros που έχω σε μεγάλη εκτίμηση και πρόσεξα πως προέτρεπε κατά της ελληνικής μετάφρασης. Πλέον δεν θυμάμαι τα λόγια του, αλλά μου έμεινε πως η λέξη «gorgeous» έχει queer δυναμική που η ελληνική μετάφραση δεν μπόρεσε να μεταφέρει. Αποφασίζω να τον ακούσω. Το παραγγέλνω στα αγγλικά από το εξωτερικό, περιμένω ένα μήνα και μετά αυτό με περιμένει άλλους έξι, γιατί αυτό κάνουμε σε αυτό το σπίτι. Περιμένουμε.
Μου φαίνεται πολύ φτωχό, ό,τι και να πω, σαν να ακουμπάω το ιερό κάποιου άλλου. Οπότε θα αρχίσω με λόγια του ίδιου: “An American soldier fucked a Vietnamese farmgirl. Thus my mother exists. / Thus I exist. Thus no bombs = no family = no me.”
Οι κριτικοί μίλησαν, ανάμεσά τους και η τεράστια Μιτσίκο Κακουτάνι των New York Times και ψάχνω τα δικά μου λόγια, όχι γιατί είμαι κριτικός, αλλά όπως ο Βόνγκ έχει φτιάξει πάπλωμα με λέξεις για να τυλίγεται τα βράδια, προσπαθώ να βρω τις λέξεις για εκείνον. Λέξεις λοιπόν, λέξεις: Πόλεμος, όπλα, ακρωτηριασμένα πόδια, νεκρά ψάρια, ασετόν και μανό, βιβλία ζωγραφικής, η χρονιά της μαϊμούς, εκπτώσεις, μεταμόρφωση, τριαντάφυλλο, μητρικό γάλα, σουτιέν με ιδρώτα, δέρμα, άγγιγμα, ντροπή, στοργή, λεβάντα, γέλιο και σφαγή. Και φυσικά, ο κατάλογος της Βικτόρια Σίκρετ.
Στην αρχή οι προτάσεις του παίρνουν μια αργή περιγραφική νότα, λίγο νυσταλέα, σαν να μην είσαι σίγουρος τι προσπαθεί να θυμηθεί, κάτι έχει ανασύρει και κάπου θα καταλήξει. Ξαφνικά, από το πουθενά, η πρόταση του γίνεται επίπονη, βασανιστική και δεν θες να θυμηθεί, γιατί ξέρεις πως θα πονέσει εάν θυμηθεί και θα πονέσεις κι εσύ εάν το ακούσεις. Θα λυπηθείς και θα ντραπείς για τον κόσμο, για όσα υπάρχουν. Τον ικετεύσεις να ολοκληρώσει την σκέψη του και ξέρεις πως θα προσγειωθείς με την πλάτη, σε μια μαύρη τρικυμιώδη θάλασσα – πως θα πνιγείς. Ακριβώς όπως πνίγεσαι πριν γνωρίσεις αυτόν που τελικά θα αγαπάς. Είναι γενναιόδωρος, τρυφερός και σε προσγειώνει σε ένα σωρό από φθινοπωρινά φύλλα. Μόνο ευγνωμοσύνη υπάρχει για εκείνον και τις λέξεις του.
Leave a Reply