«Η αλήθεια είναι ότι είμαι παιδί αντικατάστασης. Αυτό σημαίνει ότι η μάνα μου έχασε ένα παιδί και δεν περίμενε καθόλου μέχρι να φουσκώσει πάλι. Αυτό σημαίνει ότι ζω επειδή κάποιος πέθανε, ότι πήρα τη θέση ενός νεκρού. Τον θάνατο εκείνου του αγέννητου δεν θα τον συγχωρήσω ποτέ».Τι όμορφη μινιατούρα! Ενδιαφέρουσα θετική έκπληξη. Μέσα από την… Continue reading
«Μπορεί ως παρέα να διαφέραμε στα περισσότερα τυπικά γνωρίσματα, εντούτοις, με αστείρευτο μεράκι, είχαμε βαλθεί να συγκεράσουμε τις πολλαπλότητες και τις ιδιάζουσες κοσμοθεωρίες μας, εμπλουτίζοντάς τες μέσα από τις αποκλίνουσες πραγματικότητές μας. Περιχαρώς ενδίδαμε σε κάθε ευκαιρία για ένα μεγάλο φαγοπότι, μια δημιουργική νότα και μια ακόμα γύρα συζητήσεων. Πάντα έτοιμοι να παρατήσουμε την οποιαδήποτε… Continue reading
«Όσο όμορφη ήταν η μέχρι εκεί πορεία του άλλο τόσο θα είναι και η επόμενη, χωρίς τεχνητή μαγεία, χωρίς εφευρεμένη ποίηση, άγνωστη στη μακαριότητα, άγνωστη στην ευσπλαχνία, ξένη στην τιμιότητα, ξένη στη δικαιοσύνη, ξένη σε καθετί ξένο, στην ανόθευτη ζωή του σπασμού, τη δολοφονική και ζωοδότρα έκκριση που καθιστά τον θάνατο προϋπόθεση της ζωής και… Continue reading
«Μιας και βρεθήκατε εδώ, συνέχισε ο άντρας, μιας και είστε τώρα μαζί μας, είναι ευκαιρία να διαπιστώσετε κι εσείς πως, όταν αρνείται κανείς τον έρωτα για να σώσει το πετσί του, δεν απομένει χωρίς δώρο, κάποιο αντάλλαγμα κερδίζει, έστω και προς το τέλος του χρόνου, ναι, κάτι τελικά παίρνει πίσω […]». Σε αυτή τη συλλογή… Continue reading
«Και τώρα τί θα γίνουμε χωρίς βαρβάρους;» Μετά την Καταστροφή σχηματίζεται μια θολή, αβέβαιη κοινωνία, μια Μητρίδα, η οποία αποκαλύπτεται αργά στον αναγνώστη, ο οποίος μαζεύει στοιχεία που θα τον προσανατολίσουν στο οικοδομημα από αλληγορίες και σύμβολα που περιφέρονται τριγύρω και καταλήγουν εντός. Την ίδια στιγμή, μια ένταση δονείται στα βήματα του αφηγητή, μια αθόρυβη… Continue reading
Το μυστήριο της ελληνικής λογοτεχνίας παραμένει. Είναι λες και μιλάτε όλοι σας μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνω – και προσπάθησα – δεν είναι πως δεν προσπάθησα. Εγώ Βαβέλ – εσείς ελιά, λάδι, ‘πάμε βόλτα’, Ελύτης, καπέλα στα κεφαλιά, όλη μέρα κάτω από τον ήλιο μέχρι να θυμίζετε κοτόπουλο πανέ, στιχάκια από παλιές διαφημίσεις, αρχαία σίριαλ… Continue reading
Το Memento (nutrire) vitam είναι ένα έργο που δρα υπέρ σου όπως θα δράσει ένα ελιξίριο φυλαγμένο μέσα σε ένα μικρό γυάλινο φιαλίδιο, όπως ένα δείγμα αρώματος χύνεται στη τσάντα σου και σε ακολουθεί για καιρό, όπως μια πρέσα εξαφανίζει μαλακά τον όγκο της φρέσκιας μπουγάδας, όπως κρατάς στο πορτοφόλι σου κάποια σημαντική φωτογραφία, τυπωμένη… Continue reading
Τι είδους μαγεία είναι αυτή που μπορεί από νυσταλέα αδιαφορία να προκαλέσει σιγανό τράνταγμα μέσα στα πνευμόνια, κόμπο στον λαιμό, λες και έχει παγιδευτεί εκεί κάποιο μικρό τρωκτικό; Έπειτα υγρασία στα μάτια, από αυτή που στενεύει το βλέμμα. Αλλά ας γίνει μια κάποια προσπάθεια να απέχουμε από φθηνούς συναισθηματισμούς και λυρικότητα, δεν θα ταίριαζε κάτι… Continue reading
«Όταν λείπει η μαμά κι ο μπαμπάς από το σπίτι τρέχω στο δωμάτιο με τις εγκυκλοπαίδειες και ψάχνω τη λέξη ομοφυλοφιλία για να βρω πως θεραπεύεται» Τι ριβιού να κάνει κανείς στο ελαττωματικό αγόρι; Λες και δεν πέρασε από αρκετές εξετάσεις στη ζωή του.Τον Σαμ τον έχω καιρό στα σόσιαλ και όταν πέφτω πάνω σε… Continue reading
και για πείτε, έχετε διαβάσει το χόλι μάουντεν του βεργέτη; λίγο μακόρμακ και ανάν, ξέρετε, ανάν γιατί πιάνει μια λέξη και δεν την αφήνει εάν δεν χτυπήσει σαν χταπόδι κάθε γράμμα που έχει μέσα της, ανάλογα με το τι θα του θυμίσει και μακόρμακ γιατί δεν βάζει ούτε μια τελεία, στους μισούς σας άρεσε και… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
