Το Παράθυρο αριστερά είναι η πρωτοπρόσωπη δραματοποιημένη αφήγηση ενός Ολλανδού ζωγράφου του 17ου αιώνα, ο οποίος δεν μπορεί να είναι άλλος από τον φημισμένο Γιοχάνες Βερμέερ. Ο αφηγητής ξετυλίγει τη ζωή του από τη βρεφική του ηλικία, στέκεται στην αγαπημένη του παραμάνα, αναλύει τη δυσκολεμένη σχέση με τον πατέρα του και εκτυλίσσει τον έρωτα του… Continue reading
Τέσσερα διηγήματα, γνωριμία με τη Μαρία Σκιαδαρέση, περί λαών και μετακινήσεων στον κόσμο. Το Όσα δεν έζησαν κρατάει όσο περίπου κρατάει ένα απόγευμα, και χωράει τέσσερα πυκνά διηγήματα που τα ενώνει η ίδια η ένωση, η πράξη της γεφύρωσης των κόσμων. Βέβαια, τέτοιου τύπου ένωση προϋποθέτει την ανάλυση όσων χωρίζουν, το διαφορετικό, τον ξένο πολιτισμό,… Continue reading
«Τώρα πια το σπίτι της έχει γίνει παρκοκρέβατο· το κρεβάτι όπου πλάγιαζε με τον άντρα της, ο καναπές με το βελουτέ ύφασμα, η μπρεζέρα με την μαξιλάρα που είχε κεντήσει για την προίκα της κόρης της φτιάχνουν μια μαλακή και ασφαλή φυλακή, για να ξαποστάσει η ίδια, να καθίζει τους επισκέπτες της, να μιλάει με… Continue reading
Τα επτά διηγήματα της Νατάσας Σίδερη έφτασαν σε εμένα χρόνια αφού γράφτηκαν, στην προσπάθεια μου να διευρύνω τα αναγνώσματά μου από Ελληνίδες συγγραφείς και χαίρομαι που προσανατολίστηκα και ξεκίνησα αυτό το ταξίδι από αυτά. Η εμμονή αυτής της χώρας να δίνει διηγήματα – σφηνάκια δεν μου έχει κάτσει καλά, διότι όπως και να το κάνουμε… Continue reading
Η κεντρική ιδέα είναι απλή: Η οδός Αέρηδων με το παραμυθένιο όνομα, ενώ είναι ιδιαίτερη μιας και φυλάει όλα αυτά τα μυστικά, δεν διαφέρει από μια άλλη, οποιαδήποτε οδό. Εκεί εντοπίζεται και ο κατευνασμός της ψυχής: ένας ξενιτεμένος μεγαλύτερος άντρας στον δρόμο, θα μπορούσε να είναι κάποιος Καβάφης με το ασήκωτο βάρος του νόστου ενός… Continue reading
“Θα σε παρακινήσω, ακόμη και θα σε αναγκάσω, να μεσουρανήσεις, να πετάξεις, να δοκιμάσεις ισόποση χαρά με την πίκρα που συνέλεξες τόσα χρόνια. Σαν μια τσίγκινη, χτυπημένη σε χίλιες μεριές, λεκάνη γεμάτη βρομόνερα σε κατάντησα. Σκύβοντας να δεις το είδωλό σου, όσο φαίνεται πιο αλλοιωμένο, πιο πειστικό.” Από τις αρχές του προηγούμενου μήνα συγκατοικώ με… Continue reading
Στις 16 Νοεμβρίου στο θέατρο Στοά, έγινε η παρουσίαση του πρώτου τόμου της τρίτομης φροντισμένης έκδοσης των Θεατρικών του Μποστ, η οποία αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2025, από τις εκδόσεις ο Μωβ Σκίουρος. Εντός του τόμου είναι η «Όμορφη πόλη», «Φαύστα», το «Ένας ειλικρινής φορολογούμενος», «Ο κουτσός», «Ο ήρωας της Κολομβίας» και το τελευταίο έργο… Continue reading
«Δεν μιλιόντουσαν τώρα πια, με το ζόρι θυμόταν το σώμα του, την ορμή του. Έμαθε από τους κοινούς τους φίλους ότι σε ένα ταξίδι με το τρένο γνώρισε μια γυναίκα που μπορούσε να του αφοσιωθεί». Πρόκειται για τη γοητευτική ερωτική αφήγηση της άγνωστης πρωταγωνίστριας, μιας νεαρής που είναι διαρκώς περικυκλωμένη από κάποιο χαρτί, βιβλίο ή… Continue reading
Έξυπνο καθρέφτισμα, πρόκειται για τις δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος, αυτό της θανατικής ποινής, του γνωστού πανάρχαιου ‘θεσμού’. Το «Θάνατος το ξημέρωμα» σκιαγραφεί γουστόζικα την Αγγλία του 16ου αιώνα, ξεκινώντας με αθώες περιγραφές, σαν ιστορικό απόσπασμα, ποιος παντρεύτηκε ποια για να πλαισιωθεί το έθνος με ισχύ. Ακολουθεί η δεισιδαιμονία των φακίδων και σε τελευταίο χρόνο… Continue reading
«Πιστεύουν στον Θεό και στη Μοίρα: Λατρεύουν τον Θεό και τη Μοίρα και κάνουν θυσίες για να τους ικανοποιήσουν. Θυσιάζουν τον χρόνο τους ελπίζοντας» Από τη θέση της αφήγησης η μαϊμού είναι ένα πλάσμα ιδιαίτερης κληρονομιάς, που φέρει σύμβολα τα οποία οι άνθρωποι δεν φαίνεται να μπορούν να ερμηνεύσουν, μόνο να κακοποιήσουν. Αυτή είναι η… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
