Εγωιστικό, όπως τα περισσότερα, σε επίπεδα ξεκάθαρα και διάφανα, ή πιο ομιχλώδη και μπερδεμένα, είναι και η ανάγνωση. Συνήθως ξέρω από την αρχή τι σχέση θα έχω με το κάθε βιβλίο: Εάν θα το αφήσω και θα το βαπτίσω «αδιάβαστο», σπρώχνοντάς το στον μελλοντικό μου εαυτό, ελπίζοντας αυτή να ξέρει κάτι καλύτερο, κάτι περισσότερο ή… Continue reading
Ευτυχώς που έγραψε ο Ναμπόκοφ για τον πρώτο έρωτα, γιατί με τον Μπέκετ είχα γίνει ελαφρώς κυνική. Ο Ναμπόκοφ κάνει το ντεμπούτο του με την Μαίρη (Mashenka) και μας ταξιδεύει στο μακρινό παρελθόν του κεντρικού του χαρακτήρα, του Γκανίν, στη ρωσική ύπαιθρο, με τους κορυδαλλούς να κελαηδάνε και τους μεθύστακες να έχουν πέσει λιπόθυμοι στα… Continue reading
Η γνωστή νουβέλα του Καπότε μας περιγράφει την αινιγματική Χόλλυ που έχει αφήσει ιστορία ως ένα εξαιρετικό Manic Pixie Dream κορίτσι. Πράγματι, πίστευα πως θα διαβάσω κάτι πολύ πιο αδιάφορο αλλά την έπιασα σήμερα τα ξημερώματα και την τελείωσα πριν λίγο. Ο Καπότε έχει φοβερό στυλ γραφής, που με απίστευτη άνεση χτίζει ρεαλιστικούς χαρακτήρες με… Continue reading
«Γιατί έχω κι εγώ το σεβασμό μου για τους νεκρούς όσο κι ο καθένας, όμως το πρεπούμενο είναι να δίνετε βάση στους νεκρούς τους ίδιους, και για μια γυναίκα που βρίσκεται νεκρή στη κάσα της τέσσερις μέρες τώρα ο καλύτερος τρόπος να της δείξετε σέβας είναι να τη χώσετε στη γη μια ώρα αρχύτερα». Μια… Continue reading
Μια πτήση υπομονής για εμάς που στραβώνουμε με τις feelgood προσφορές αναπτέρωσης ηθικού. Πρόκειται για έναν ξεχωριστό γλάρο, τον Ιωνάθαν, ο οποίος δοκιμάζει μονίμως τα όρια της φυσικής του κατάστασης (αργότερα και πνευματικής), προκαλώντας Σωκρατικά την αντιπάθεια και φόβο του Σμήνους του. Δεν αποθαρρύνεται: Δεν τον απασχολούν τα στενά όρια του γλαρείν, θα τους δείξει… Continue reading
Ο Τζον Γουίλιαμς έγραψε κάτι παραπάνω από την τέλεια γουέστερν ιστορία. Πρόκειται για σχολιασμό της σχέσης του ανθρώπου με τη φύση; Τη σχέση του ανθρώπου με τη Βίβλο; Μήπως αφορά τη σχέση του ανθρώπου με τους άλλους και τον εαυτό του στη σύγχρονη κοινωνία; Ή είναι μια ακόμα αλληγορία ενός γουέστερν (τι πιο κατάλληλο άλλωστε)… Continue reading
Σε μια προσπάθεια να ξαναζήσω τη Λολίτα επανέρχομαι στο μεγαλείο του Ναμπόκοφ, πιο σπάνια παρά συχνά, γνωρίζοντας πως κάποια στιγμή θα εξαντληθεί και θα αναγκαστώ να βρω κάποιον που του μοιάζει. Τα γράφω αυτά με κίνδυνο να θεωρηθώ γκρούπι αλλά γιατί όχι; Για την ιδιοφυΐα του Ναμπόκοφ ας συρθεί το κακό μου όνομα στο χώμα.… Continue reading
Σας έχει τύχει να σας αποπλανήσει κάποι@ που είναι βαθύτατα θλιμμέν@; Αυτή είναι η ευκαιρία σας. Βέβαια, δεν έχω ιδέα πως νιώθει η Krauss, αλλά αυτή η αίσθηση έμεινε ριζωμένη μέσα μου, σαν κάτι βαρύ, οικείο και βαθιά προσωπικό. Είναι μάλιστα το πρώτο δικό της που πιάνω (στην αρχή την μπέρδεψα με την εκπληκτική Chris… Continue reading
Σκλάβα και γυναίκα Ένα από τα βιβλία που με περίμεναν καιρό, όχι γιατί δεν προλάβαινα, ή γιατί διάβαζα κάτι άλλο, αλλά γιατί δεν άντεχα να σηκώσω αυτό το βάρος. Τελικά προτίμησα να δώσω ραντεβού με το ξύλο, τώρα πριν πιάσουν οι ζέστες: Ήξερα πως από τη μια θα ακουμπήσω το white guilt και τα ανείπωτα… Continue reading
Πρόκειται για μια συλλογή εποχής με τις πρώτες ιστορίες του, χωρισμένες σε θεματικά κεφάλαια. Πάντα συνδεδεμένος με τον πλούτο και την υπαρξιακή ανησυχία, με καυστικό χιούμορ και χρυσά κορίτσια. Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
