«Ένιωθα πως βρισκόμουν στα όρια μου, για να’ μαι ειλικρινής, και για να αποφύγω τα μπαρ, πήρα κατευθείαν τον δρόμο για το σπίτι. Μόλις μπήκα μέσα, άνοιξα το ραδιόφωνο, άδειασα την πολυθρόνα, την έσπρωξα δίπλα στο λαμπατέρ, ύστερα έβαλα ένα μαξιλάρι για να καλύψω το βαθούλωμα της, ακούμπησα δίπλα μου τα τσιγάρα και άνοιξα ένα… Continue reading
«Τι παλιοκόσμος κύριε Γκούμπιο, τι παλιοκόσμος είναι αυτός! Τι αηδία! Όλοι φαίνονται.. δεν ξέρω πώς να το πω. Μα γιατί πρέπει να είναι έτσι ο κόσμος· μασκαρεμένος; μου λέτε; Γιατί, μόλις βρεθούμε μαζί, ο ένας απέναντι στον άλλον, γινόμαστε παλιάτσοι. Συγγνώμη, ε, κι εγώ μαζί, κι εγώ μέσα σ’ όλους. Μασκαράδες όλοι μας. Αυτός μ’… Continue reading
– Όχι, αλήθεια είναι. Αλήθεια ήπια σου λέω. Δεν κάνω πως μέθυσα.– Έλα μην με κοροϊδεύεις. Κακό παιδί!– Αν με κοιτάξεις κάνει μπαμ. Και σήμερα έπινα από το πρωί. Συγγνώμη ε;– Ωραίο θέατρο παίζεις!– Όχι βρε χαζό, δεν είναι θέατρο! Θα σε φιλήσω!– Φίλα με!– Όχι δεν έχω το δικαίωμα. Και τα περί γάμου βλέπω… Continue reading
Το Ταξίδι είναι η σύντομη και συναισθηματική ιστορία μιας τριανταπεντάχρονης χήρας από τη Σικελία η οποία εξαιτίας κοινωνικών επιταγών μένει απομονωμένη και βλέπει τη ζωή της να κυλά μακριά της, χωρίς να έχει τη τόλμη να αντιδράσει. Ο Pirandello ήταν μια αμφιλεγόμενη φιγούρα, ωστόσο το έργο του παρουσιάζει ενδιαφέρον όσον αφορά την ψυχαναλυτική ματιά στο… Continue reading
Το πρώτο βιβλίο του Ζέμπαλντ που πέφτει στα χέρια μου, εξαιτίας του ομιχλώδους εξωφύλλου της Sharon-Louise Aldridge. Ένα αμιγώς ποιητικό έργο, γλωσσικά προκλητικό, με κάποια λογοτεχνική δομή, ιδιαίτερα διαφορετικό και ιδιαίτερο απ’ ότι έχω διαβάσει μέχρι τώρα. Περίμενα πως εξαιτίας της ιστοριολαγνικής αφήγησης και των μερικών, προσεκτικά διαλεγμένων αρχαϊκών λέξεων, θα ήταν πολύ προγενέστερο του… Continue reading
Το πώς άλλαξε η Ρωσική κλασική λογοτεχνία τη ζωή μου, θα μπορούσα να το περιγράφω με τις ώρες. Μπορώ να πω με σιγουριά πως με έκανε αυτή που είμαι σήμερα ευτυχώς ή δυστυχώς. Έρωτες, φιλοσοφίες, ποτά, φαγητά, αστική βλάβη και ατελείωτος θάνατος. Πως μπορεί κανείς να αντισταθεί σε αυτές τις συζητήσεις; Οι Ρώσοι έγραψαν για… Continue reading
Μια συλλογή διηγημάτων από τον Ιάπωνα Ακουταγκάουα που ενέπνευσαν τον γνωστό Κουροσάβα να μεταφέρει μέρος τους στην μεγάλη οθόνη. Η εκτίμηση στις ταινίες του Κουροσάβα ήταν κι ο λόγος που απέκτησα αυτό το βιβλιαράκι εξαρχής. Ενώ έχω κάποια μικρή επαφή με την ιαπωνική λογοτεχνία, δεν φαίνεται να μετριάζεται ποτέ η έκπληξη που προκύπτει από την… Continue reading
Μια όμορφη μικρή συλλογή από θεατρικά διηγήματα. Ο Pirandello ήταν ευχάριστη έκπληξη, με χιούμορ και μερικές πιο αφαιρετικές – σκοτεινές στιγμές. Σε κάποια σημεία η λεπτή του ειρωνεία θυμίζει τα διαμάντια του Ιονέσκο. Continue reading
Μετά τον Παράμεσο της Ογκάουα (και το Λούμπεν Μυθιστορηματάκι του Μπολάνιο), η Κουζίνα της Μπανάνα έδεσε μέσα μου την αίσθηση της απώλειας ως το κάτι αναπόφευκτο που είναι. Δεν ξέρω τι μαγικό ταλέντο έχουν οι Ιάπωνες, αλλά η απλότητα και το βάθος που το προσεγγίζουν είναι πραγματικό ξεχωριστό. Η Κουζίνα, είναι αυτός ο χώρος, το… Continue reading
Una Bolanita novelita O Μπολάνιο καταφέρνει κάτι εκπληκτικό: Καταφέρνει να δώσει ήχο στο βουβό πένθος και μακάρι να μπορούσα να το περιγράψω καλύτερα αλλά δεν θα είχε νόημα, γιατί θα περιέγραφα τη δικιά μου εμπειρία. Ο Μπολάνιο καταφέρνει να γράψει για την ανθρώπινη απώλεια με τρόπο ρεαλιστικό, καθολικό και καθοριστικό. Ίσως το κείμενό του να… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
