Η χώρα έχει πάρει φωτιά κι εγώ σέρνομαι από δωμάτιο σε δωμάτιο και κοιμάμαι όλη την ημέρα, ενώ τα βράδια, διαβάζω μέχρι τις 6 το πρωί, ειδήσεις έντρομη. Μέσα σε αυτά τα κενά της θλιβερής μου ύπαρξης, ξεπηδάει ο Byung-Chul Han, με το άγχος του έρωτα. Πόσο ενδιαφέρον έχει η ψυχολογία της ανάγνωσης (είχαμε ένα τέτοιο μάθημα και μου είχε φανεί αστείο), όπου παλιότερα το κεφάλι μου ήταν γεμάτο φασαρία… Continue reading
Αυτό το βιβλίο έχει περάσει πολλά. Το πήρα το 2016 και με περίμενε να το διαβάσω το 2021. Μετά το πήγα στην Νάξο και κάποια στιγμή έσκασε ένα κύμα πάνω του, κάτω από την Πορτάρα. Μετά αποξηράνθηκε υπομονετικά στον ηλιο και τώρα είναι καγκελωμένο, αλλά ακόμα διαβάζεται. Εάν και η κάθε σελίδα έχει Ναξιώτικη άμμο και αντηλιακό. Όμως, η Έμμα Ρέγιες πέρασε πολύ χειρότερα, σύμφωνα με τις είκοσι επιστολές που… Continue reading
Περέκ: συνάδελφος και εραστής. Συνάδελφος γιατί όντως ήταν και εραστής, γιατί μένει στο κρεβάτι μου με τις ώρες. Χτίζει αρχιτεκτονικά και με μαεστρία, αφηρημένα μαθηματικά, ριζωμένα λατινικά, διαφανή λακανικά μια –σκεφτείτε!- ντελικατέσεν πολυκατοικία. Αυτό όμως το περιμέναμε σαν μαγευτικό Haiku πλεκτό από τον Τζόις του Ou-Li-Po (όχι γενικά, του οὐ λείπω συγκεκριμένα). Προσοχή! Εάν ξεχαστείτε, τότε χάνετε το κτίσμα, τις τζαμαρίες, τις δαντελένιες κουρτινούλες, τον ανελκυστήρα εκτός λειτουργίας, τις υποσχέσεις… Continue reading
Είναι τόσα πολλά τα κοινά ανάμεσα στην Λουσία Μπερλίν και στον Ρέιμοντ Κάρβερ που είναι αδύνατο να μην τους σκεφτείς μαζί. Ναι όμως που; Μέσα σε ένα θαλασσί 1960 Austin Mini όπου καπνίζουν και γελάνε, στο χολ ενός ξεπεσμένου μοτέλ να περιμένουν τα κλειδιά τους, σε ένα μικρό μαγαζάκι με πανκέικς και μπέικον, σε ένα στριπτιτζάδικο με μίλκ σέικ και πατάτες, στα επείγοντα, στην αναμονή πλυντηρίων με ένα βαζάκι ψιλά,… Continue reading
Σνάπς Σνάπς Σνάπς, με βότανα, με φρούτα και μάλιστα, ακόμα καλύτερα: Σνάπς με Σνάπς. Συχνά, όταν ένα βιβλίο ‘τραβάει’, μια εβδομάδα, δύο, ένα μήνα, καταλαβαίνω πως δεν μου αρέσει και απλά το αποφεύγω, αλλά δεν το αφήνω, γιατί δεν αντέχω να το αφήσω στην μέση. Στην περίπτωση του Πότη όμως έγινε ακριβώς το αντίθετο: Σκεφτόμουν πως όταν τελειώσει δεν θα είχα όρεξη να διαβάσω τίποτα άλλο. Πήρα λοιπόν, πρόσφατα, τον… Continue reading
Ο Ρολάν Μπαρτ, μεγαλύτερος γνώστης και από την Βίκυ Καγιά, προσφέρει κάποια κείμενα με προβληματισμούς γύρω από την μόδα. Ξεκινάει με μια ιστορική διαδρομή ανάμεσα στον κόσμο της υψηλής ραπτικής και των χίπηδων, μελετώντας το σύστημα της μόδας, ανάμεσα στην χρηστικότητα του, τους συμβολισμούς του και το στόλισμα που υπήρχε από αρχαιοτήτων χρόνων. Αυτό που μου φάνηκε πιο ενδιαφέρον είναι η γλωσσολογική μελέτη γύρω από το σημαινόμενο και το σημαίνον… Continue reading
«Ο δον Αντρές Στεβανόλ παρακαλείται να μην κάνει τόση φασαρία, να μη λέει το όνομά του και να μην ξαναρωτήσει το δικό μου. Αν αύριο βγει για περίπατο γύρω στις τρεις, στον δρόμο του Εμπάλμε, μια άμαξα θα περάσει και ίσως να σταματήσει». Λίλιθ, Κίρκη, ωραία Ελένη, Δαλιδά, Κλεοπάτρα, Σαλώμη, Λολίτα, Κάρμεν, Κόντσα. Ατελείωτα παραδείγματα αρχέτυπου γυναίκας, σε έναν διαφορετικό ρόλο από αυτόν που της υπαγόρευσαν να ακολουθήσει. Η γυναίκα… Continue reading
«Ο σκύλος δεν έχει όνομα και γι’ αυτό δεν μπορώ να τον διώξω» To «Η βλάβη- το τούνελ – ο σκύλος» ήταν για κάποιους μήνες τώρα στο wishlist και έβλεπα φίλες και φίλους να βάζουν πέντε αστέρια το ένα μετά το άλλο και έλεγα οκ, υπομονή, 2-4 χρόνια μετά θα το πάρω, 7-8 χρόνια μετά θα το διαβάσω. Τελικά αποκτήθηκε προσφάτως στο Παζάρι βιβλίου στην πλατεία Εξαρχείων που είχα πάει… Continue reading
«Τα βύσσινα με ρούμι ήταν τα καλύτερα» Δεν διαφωνώ. Διαφωνείτε εσείς; Πιστεύω πως όχι. Έτσι κι αλλιώς, πότε θα ήταν πιο κατάλληλη αυτή η δήλωση, εάν όχι στην αρχή μιας Αποκάλυψης; Ο Κρασναχορκάι είναι περίεργος και δύσκολος. Προσπαθούσα να τον χωρέσω στο κεφάλι μου και τσάκιζα τις σελίδες μέσα στα νεύρα. Δαιδαλώδης από την αρχή, με ατελείωτες σκοτεινές περιγραφές και αναλυτικούς κινηματογραφικούς μονολόγους που κρατάνε σελίδες ολόκληρες, χωρίς ούτε μια… Continue reading
Ο Freud, το cool παιδί της ψυχανάλυσης είχε ένα μυστικό κύκλο έμπιστων ψυχαναλυτών για να του λένε πως έχει πάντα δίκ-.. ε για να ανταλλάζουν απόψεις. And if you liked it then you shoulda put a ring on it, κάτι που έγινε και έδωσε στα αγόρια του από ένα χρυσό δαχτυλίδι. Σε αυτό το φοβερό γκρουπάκι ήταν και ο Otto Rosenfeld, κατά κόσμο Otto Rank, ψυχολόγος, ψυχαναλυτής, συγγραφέας και αργότερα… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
