Αυτό το βιβλίο είναι υπέροχο. Αλλά ας ξεκινήσουμε από την αρχή. Μου αρέσει να ξεκινάω τα review με την ιστορία του πως ανακάλυψα το κάθε βιβλίο και να που σήμερα θα γράψω πως: «δώρο από κάποιον που πλέον αντιπαθώ». Όταν μου το έδωσε, μαζί με ένα εκπληκτικό κρασί, με ρώτησε εάν το έχω διαβάσει, είπα όχι και μου απάντησε πως είμαι τυχερή γιατί μου πήρε ένα καταπληκτικό βιβλίο. Τυχερή εγώ… Continue reading
Στο δεύτερο έτος του μεταπτυχιακού, μια καθηγήτρια συστημικής ψυχοθεραπείας και ψυχανάλυσης μας πρότεινε αυτό το βιβλίο, διότι μας είχε φέρει ένα παράδειγμα που εξέταζε αναλυτικά ο Γάλλος ψυχίατρος και αναλυτής Tisseron. Φυσικά και αυτό που έλεγε η καθηγήτρια ήταν σούπερ ουάο ενδιαφέρον, οπότε κάπου σημείωσα τον τίτλο και πριν μερικούς μήνες το αγόρασα (αμέ) και το διάβασα (αμέ). Ο λόγος που μου φάνηκε τόσο ενδιαφέρον είναι γιατί καταλάβαινα τι αφορά.… Continue reading
Είχα την εικόνα πως είμαι σε ένα παγωμένο ολλανδικό δάσος, πως βρέθηκα τυχαία εκεί και πως δεν έχω ιδέα πώς θα βγω. Είναι ξεκάθαρο πως κάνω κύκλους, γιατί βλέπω παντού τα ίδια σημάδια και είμαι τόσο καιρό εκεί που έχω ξεχάσει. Έχω ξεχάσει εάν έβαλα εγώ τα σημάδια, εάν είμαι άνθρωπος, ζώο, ή κάποια άλλη βασανισμένη ύπαρξη. Άλλοτε τρέχ�� με κομμένη την ανάσα, άλλοτε ουρλιάζω και δεν με ακούει κανείς.… Continue reading
Το «Ο απρόβλεπτος κύριος Τσέχοφ: σαράντα δύο διηγήματα» είναι από αυτά που είχα και δεν διάβαζα γιατί «ε τα έχω διαβάσει τα περισσότερα μωρέ». Spoiler: Δεν τα είχα διαβάσει τα περισσότερα. Είχα διαβάσει το μια ανιαρή ιστορία και την κυρία με το σκυλάκι και μέσα στα σαράντα δύο, δεν ήταν κανένα από αυτά τα δύο. Αρκετά είπα για το πόσο φαντασμένη είμαι, θεωρώ το έχετε καταλάβει όλοι αυτό. Είμαι πραγματικά… Continue reading
Το λευκό κορίτσι Παπαλάγκι με ακολούθησε πίσω στο νησί μου χωρίς την θέλησή μου. Έφερε μαζί της και δύο μικρόσωμα τριχωτά ζώα, τα οποία έχουν ιδιαίτερα κακό χαρακτήρα, όπως και η ίδια. Το Παπαλάγκι κορίτσι είναι διαρκώς δύστροπο, εκτός από στιγμές που είτε τρώει είτε παρακολουθεί πράγματα σε μια μικροσκοπική συσκευή, η οποία είναι μια μαγική προέκταση του σώματός της. Φαίνεται να μην την ενοχλεί που δεν έχει την δυνατότητα… Continue reading
Δυσκολεύομαι πάρα πολύ, δεν θα πω ψέματα, γιατί είναι ίσως από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει και όταν συμβαίνει αυτό, νιώθω πως δεν μπορώ να πω τίποτα, εκτός από το να ρωτάω τον κόσμο ψυχαναγκαστικά εάν το έχουν διαβάσει. Εάν το έχουν διαβάσει γνέφω θετικά μέχρι να σπάσει ο αυχένας μου, εάν όχι, «do you have a minute to talk about our lord and savior Herman Melville?» Θα τα… Continue reading
Αγαπητέ Τσακ, Δεν έχω διαβάσει το fight club, αλλά η ταινία με σημάδεψε, την είδα ως έφηβη και ενθουσιάστηκα. Τι φοβερό μυαλό πρέπει να κατέβασε αυτή την ιδέα! Διάβασα πριν μερικά χρόνια το choke και πραγματικά το απόλαυσα (και η ταινία καλή). Σήμερα λοιπόν τελείωσα το beautiful you και ένιωσα την ανάγκη να σου γράψω. Τι σκατά Τσακ! Πραγματικά. Το beautiful you είναι ένα κάλτ εξωφρενικό βιβλίο. Παρακολουθούμε την θλιβερή… Continue reading
Είδα ένα βιβλίο της σειράς cult (με τα φοβερά εξώφυλλα), είδα έναν ιπποπόταμο και τα ονόματα Μπάροουζ και Κέρουακ, οπότε το πήρα. Σκέφτηκα πως είναι σίγουρα οι ιπποπόταμοι της κοκαΐνης του Εσκομπάρ, αλλά τελικά ανακάλυψα πως, μια μέρα που οι δυο συγγραφείς άραζαν και έπιναν, άκουσαν στο ραδιόφωνο πως μια μεγάλη φωτιά σε ζωολογικό κήπο στο Λονδίνο, έβρασε τους ιπποπόταμους στους λάκκους τους (40 χρόνια διαφορά οι μεν ιπποπόταμοι από… Continue reading
“Ήταν και παραμένει ένας μικροαστός από πλούσια οικογένεια, με μια τέτοια παιδική ηλικία – θα τραβούσε πολύ να τη διηγηθεί κανείς – που η αστική τάξη τον εξουσιάζει και, ταυτόχρονα, τον ευχαριστεί· δεν μπορεί να την εγκαταλείψει, όντως, έχει προσωπικά ανάγκη, λόγω παιδείας, από κάποιες αστικές βεβαιότητες, από μιαν αστική άνεση και συγχρόνως, τις απεχθάνεται. Βρίσκεται, λοιπόν, σε μια κατάσταση απολύτως κλασική αυτού που θα ονομάζαμε αναρχικός, όχι αναρχικός της… Continue reading
Το μακρινό 2017, τα είχε φέρει έτσι η ζωή (ή εγώ) και δούλευα σε ένα δικηγορικό γραφείο ‘μπουτίκ’, όπως τους άρεσε πολύ να το λένε. Ο μισθός ήταν εξαιρετικός αλλά όλα τα άλλα πρόδιδαν πως ήμουν ένας καλοπληρωμένος μούτσος σε γαλέρα. Κάποια στιγμή λοιπόν, που προφανώς προσπαθούσα να ενδυναμώσω τα πλήθη και να οργανώσουμε επανάσταση (να κάψουμε τα δικόγραφα, τις εκθέσεις και τις αποφάσεις), ο Νικόλας, ένας συνάδελφος, γυρνάει και… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
