«Αυτό πάντως το τραγούδι είναι λάγνο, αρχαϊκό, σαγηνευτικό και ακούγεται σαν να ναι μιξαρισμένο με το εκτυφλωτικό φως του καλοκαιριού που έρχεται από το πουθενά και σκάει στο πρόσωπό σου» Ξεκίνησε ως Ferris Bueller’s Day Off, έγινε λίγο φύλακας της σίκαλης, λίγο less than zero και κατέληξε σε τελευταίο καλοκαίρι στη Ρώμη. Μια τρυφερή καλοκαιρινή αναγνωστική επιλογή out of age (σχεδόν) που χαίρομαι που έκανα ως πρώτη γνωριμία με τον… Continue reading
Εγώ τον Έρωτα είναι που ερωτεύθηκα Εσύ ήσουν που μπήκες ανάμεσά μας («Παρεξήγηση») Φέτος, ευτυχώς, είναι ένα καλοκαίρι ποίησης. Δεν το επέλεξα, απλά τυχαίνει και φτάνει στα χέρια μου και τυχαίνει να την κουβαλάω δίπλα – δίπλα στη λογοτεχνία και νομίζω εξαιτίας αυτής της παρέας, κάπου συγχώρεσα και τα δικά μου ποιήματα -τα οποία μάλλον θυμίζουν ραπ- Πρόκειται για την τρίτη συλλογή του Τζίμη Τσουκαλά με τίτλο «La sirena» από… Continue reading
Προς τις τελευταίες σελίδες, διαβάζοντας το Zoo: Γράμματα όχι για την αγάπη, στο ημίφως ενός βραδινού λεωφορείου περιτριγυρισμένη από βαριά βλέφαρα, έχωσα το πρόσωπό μου μέσα στις τσακισμένες σελίδες και έμεινα εκεί μέσα για λίγο. Δεν ήμουν σίγουρη ποιος χρειαζόταν τη χάρτινη σιωπή -υποθέτω εγώ- μιας και ο Βίκτορ Σκλόφσκι είναι σε ένα νεκροταφείο στη Μόσχα κοντά στον ποταμό Σετούν, κάτω από μια γκρι πέτρα σημαδεμένη με έναν σταυρό και… Continue reading
Θεές, μάγισσες, μυθικά πλάσματα και βασίλισσες, όλες γονατιστές μπροστά στον μεγάλο, πολυμήχανο Οδυσσέα. Η Oliva γράφει στον επίλογο για την αγάπη της για την Οδύσσεια με τρόπο συγκινητικό. Πράγματι: Ξέρει τόσες λεπτομέρειες και φαίνεται πως τις γνωρίζει διεξοδικά μιας και δεν τις απαριθμεί απλά, αλλά τις κάνει μέρος του βιβλίου της. Όμως, εσφαλμένα πίστεψα πως πρόκειται για αναδιήγηση του έπους από τη γυναικεία ματιά, ενώ πρόκειται για έναν μεγάλο αμήχανο… Continue reading
Στο “Τέκνο του Θεού”, ένα ακόμα πετράδι στην πολύτιμη συλλογή λογοτεχνικού πλούτου της σειράς Aldina των εκδόσεων Gutenberg, σε ακριβόλογη και ζωντανή μετάφραση του Παναγιώτη Κεχαγιά (μολονότι πάντοτε το ηχητικό αποτύπωμα των αγγλόφωνων λέξεων του McCarthy είναι ένα αναντικατάστατο κομψοτέχνημα), ο προσφάτως εκλιπών Cormac McCarthy, ένας εκ των σπουδαιότερων Αμερικανών συγγραφέων του 20ου αιώνα, σε ένα από τα πρώιμα έργα του (1973) καταπιάνεται μαεστρικά με το διαχρονικά αγαπημένο του θέμα:… Continue reading
«Δεν υπάρχει τίποτα πίσω απ’ όλα αυτά, είναι απλώς μια σύμπτωση. Έτσι λειτουργεί ο κόσμος. Δεν σου λέω μόνο για σένα και το μπούλινγκ σου. Υπάρχει έστω και ένα πράγμα στον κόσμο που συμβαίνει για κάποιο λόγο; Είμαι σχεδόν σίγουρος πως η απάντηση είναι όχι. Ναι, οκέι, αφού συμβεί κάτι, μπορείς να βρεις όλων των ειδών τις εξηγήσεις που μπορεί να δείχνουν απολύτως λογικές. Αλλά όλα ξεκινούν από το τίποτα.… Continue reading
Tο αφήγημα του Herman Melville, “Μπάρτλμπυ, ο γραφέας”, το οποίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Άγρα σε εξαιρετική μετάφραση της Αθηνάς Δημητριάδου συνοδευόμενο από ένα εκπληκτικό δοκίμιο-επίμετρο του Gilles Deleuze, 170 χρόνια μετά τη συγγραφή του εντυπωσιάζει για την επικαιρότητα του μηνύματός του αναφορικά με τη μετα-βιομηχανική κοινωνία της αλλοτρίωσης. Τα τέσσερα σημεία, δίχως σπόιλερ, που μπορούμε να κρατήσουμε ως τροφή για περαιτέρω αναστοχασμό σε διαπροσωπικό και κοινωνικό επίπεδο είναι τα… Continue reading
«Η αλήθεια είναι ότι είμαι παιδί αντικατάστασης. Αυτό σημαίνει ότι η μάνα μου έχασε ένα παιδί και δεν περίμενε καθόλου μέχρι να φουσκώσει πάλι. Αυτό σημαίνει ότι ζω επειδή κάποιος πέθανε, ότι πήρα τη θέση ενός νεκρού. Τον θάνατο εκείνου του αγέννητου δεν θα τον συγχωρήσω ποτέ».Τι όμορφη μινιατούρα! Ενδιαφέρουσα θετική έκπληξη. Μέσα από την πένα του Γιώργου Λαμπράκου, ο Μανόλης Αλεξανδράκης γράφει στον υπολογιστή του ένα εκτενές σημείωμα, ένα… Continue reading
«Μπορεί ως παρέα να διαφέραμε στα περισσότερα τυπικά γνωρίσματα, εντούτοις, με αστείρευτο μεράκι, είχαμε βαλθεί να συγκεράσουμε τις πολλαπλότητες και τις ιδιάζουσες κοσμοθεωρίες μας, εμπλουτίζοντάς τες μέσα από τις αποκλίνουσες πραγματικότητές μας. Περιχαρώς ενδίδαμε σε κάθε ευκαιρία για ένα μεγάλο φαγοπότι, μια δημιουργική νότα και μια ακόμα γύρα συζητήσεων. Πάντα έτοιμοι να παρατήσουμε την οποιαδήποτε δουλειά για να πλεύσουμε μαζί στην περιπέτεια της ζωής, μι μόνη πυξίδα την ανοιχτοσύνη, την… Continue reading
«-Πρέπει να ήταν καλός ποιητής, αλλά πέθανε στην ψάθα. Δεν είδε προκοπή από την ποίηση.– Άκουσα ότι σ’ αυτή τη χώρα συνηθίζεται οι πιο καλοί ποιητές να πεθαίνουν από την πείνα. Αυτή όμως η παράδοση δεν τηρείται μάλλον κατά γράμμα, αφού ορισμένους φαίνεται πως του ξέκανε το αλκοόλ.» Τα έφεραν έτσι οι συγκυρίες και δυο πολιτικοί πρόσφυγες από διαφορετικές κάστες, ο Κάλε και ο Τσίφελ, συστήνονται στο εστιατόριο ενός σιδηροδρομικού… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
