«Αυτό πάντως το τραγούδι είναι λάγνο, αρχαϊκό, σαγηνευτικό και ακούγεται σαν να ναι μιξαρισμένο με το εκτυφλωτικό φως του καλοκαιριού που έρχεται από το πουθενά και σκάει στο πρόσωπό σου»
Ξεκίνησε ως Ferris Bueller’s Day Off, έγινε λίγο φύλακας της σίκαλης, λίγο less than zero και κατέληξε σε τελευταίο καλοκαίρι στη Ρώμη. Μια τρυφερή καλοκαιρινή αναγνωστική επιλογή out of age (σχεδόν) που χαίρομαι που έκανα ως πρώτη γνωριμία με τον Kubiczek.
Το βιβλίο χώρεσε δύο καλοκαιρινούς μήνες του 1985 του Πότσνταμ της ανατολικής Γερμανίας οι οποίοι ανήκουν στον έφηβο Ρενέ με το πεταχτό αυτί, ο οποίος ξεμένει με αρκετά χρήματα μόνος στο σπίτι. Ο Kubiczek υμνεί την αιώνια νεότητα, γλυκιά, άβολη και άτσαλη, γεμάτη αναγκαίες δραματικότητες. Αυτό που καταφέρνει πραγματικά είναι να δημιουργήσει την κατάλληλη ατμόσφαιρα.
Ο Ρενέ και η παρέα του πίνουν Napoleon με κολα (επτά μπουκάλια), τζιν τόνικ και μπόλικο Seerosé, στα μεγάλα ποτήρια που είναι κανονικά για χυμό. Εύκολο να καταλήξει κανείς μεθυσμένος μέσα στο καινούριο του σκληρό δερμάτινο τζάκετ, ειδικά εάν έχει ξεκινήσει να πίνει από το πρωί. Ο Ρενέ και η παρέα του ακούνε βινύλια και γράφουν new — dark wave και indie κασέτες, the cure, clan of Xymox, sisters of mercy, Echo & the Bunnymen, Cocteau twins, this mortal coil.. To Sketch for summer από Durutti Column έγινε ο τίτλος, ανάμεσα στη μάχη του Hell of a summer και are you ready to be heartbroken?
are you?
Η λογοτεχνία και η πολιτική δεν είναι μακριά. Τα αγόρια βυθίζονται στη μελαγχολία του Παρισιού, σε ανθολογίες λυρικής ποίησης, στον Μπρεχτ και πειραματίζονται με την ολοένα και λιγότερη αίγλη του κομμουνισμού λίγο πριν την πτώση του τοίχους του Βερολίνου, χωρίς να είναι σίγουροι τι σημαίνει, βλέποντας όμως καθαρά τα ψέματα ή τις ειρωνείες των μεγάλων.
– Νόμιζα πως είσαι κομουνιστής.
– Ναι αλλά όχι στη λογοτεχνία
Σε σημεία πέφτει η ένταση και η μόνιμη προσπάθεια να κατακτηθούν τα κορίτσια κουράζει τον αναγνώστη, αλλά δεν λείπουν και τα πιο σημαντικά μηνύματα: Όταν ο Ρενέ γίνεται πιο κουλ, δεν σταματάει να βλέπει τα κορίτσια ως ανθρώπους ενώ είναι μεγάλος ο πειρασμός από τον περίγυρό του να χάσει την αρχική του ταυτότητα, να στερέψει και ο ρομαντισμός. Ευτυχώς ο Ρενέ γίνεται πιο κουλ απ’ όλους της παρέας.
«Τότε ήταν που είπα, Ρενέ, αδερφέ μου, δεν είσαι παρά ένας αμετανόητος καιροσκόπος. Κατάλαβε το επιτέλους: Η Μπιάνκα είναι ο θηλυκός Μάριος, πάντοτε αυθόρμητη και ευθύς τύπος, ενώ η αδερφή της Φρίτσι είναι λιγάκι όπως εσύ. Αν προτιμήσεις την Μπιάνκα από την αδερφή της Φρίτσι τιμωρείς τον ίδιο σου τον εαυτό. Θα πρόδιδες κι εκείνη κι εσένα. Και όλους τους ήρωες των τραγουδιών των Smiths. Θα πρόδιδες τη διεθνή των ντροπαλών και συνεσταλμένων».
Leave a Reply