Με αφορμή τον πιο ερωτικό Άγιο όλων των Αγίων, αυτό το βιβλίο με βρήκε, μόνο και μόνο για να διαβαστεί μέσα σε ένα τρυφερό απόγευμα. «Αυτό ήταν;» είπε απογοητευμένος ο δωροκουβαλητής, ο οποίος δεν αποχωριζόταν την δεξιά μου γάμπα από το χέρι του. «Σχεδόν προσβλήθηκα», συνέχισε αινιγματικά, μιας και όντως, αυτές οι ερωτικές επιστολές διαβάστηκαν… Continue reading
Το κλασικό Walden, γράφτηκε από έναν απόφοιτο του Χάρβαντ, τον συγγραφέα και φιλόσοφο Χένρι Ντέιβιντ Θορώ, ο οποίος αποφάσισε να εγκαταλείψει τις ανέσεις της πόλης και να ζήσει στις όχθες της λίμνης Walden στη Μασαχουσέτη. Το έγραψε όταν ήταν λίγους μήνες μεγαλύτερος από την ηλικία που είμαι τώρα, οπότε ένιωσα λίγο ακόμα πιο κοντά του.… Continue reading
Θέματα προς ανάγνωση: Περίπλοκη σχέση με το κάπνισμα, περίπλοκη σχέση με τον πατέρα, γυναίκα και ερωμένη, και αμφιθυμικές επιχειρηματικές κινήσεις. Γραμμένο παλαιικά, διαβάζουμε τις εξαιρετικές ιστορίες του βασανισμένου Ζ. με την μορφή σημειώσεων όπως τις κράτησε ως αναλυόμενος στο ψυχαναλυτικό ντιβάνι. Ο ψυχαναλυτής, αυτό το φανταστικό κατακάθι, αποφασίζει να τον προδώσει και να τις μοιραστεί… Continue reading
«Γαμώτο μου, δεν θα με αφήσετε να είμαι χαρούμενη ούτε μια φορά σε αυτή την κωλοζωή!! Γιατί δεν έχω το δικαίωμα να είμαι χαρούμενη;» Πρόκειται για τον αγώνα και την μεταμόρφωση της Μονίκ, της μητέρας του Édouard Louis, προς την ευτυχία. Μετά από δύο κακοποιητικούς γάμους, πέντε παιδιά, φτώχεια, δυστυχία και μοναξιά, έσπρωξε δυνατά και… Continue reading
Πέρυσι, στην αρχή του έτους είχα πιάσει το ‘Γράμμα στον πατέρα’ του Κάφκα, και μετά ακολούθησε το ‘On Earth We’re Briefly Gorgeous’ του Vuong. Τώρα κρατάω αυτό εδώ το βιβλιαράκι, με πόνο και ταραχή σε σημεία. Πως γίνεται 70 σελιδούλες να το κάνουν αυτό; Με γενναιότητα. Πως αλλιώς να περιγράψω όσους πιάνουν χαρτί και μολύβι,… Continue reading
Το κλασικό Walden, γράφτηκε από έναν απόφοιτο του Χάρβαντ, τον συγγραφέα και φιλόσοφο Χένρι Ντέιβιντ Θορώ, ο οποίος αποφάσισε να εγκαταλείψει τις ανέσεις της πόλης και να ζήσει στις όχθες της λίμνης Walden στη Μασαχουσέτη. Το έγραψε όταν ήταν λίγους μήνες μεγαλύτερος από την ηλικία που είμαι τώρα, οπότε ένιωσα λίγο ακόμα πιο κοντά του.… Continue reading
Όπως φαίνεται λοιπόν, είναι γραπτό μου να ξεκινάω κάθε έτος με Ανθολογία. Πέρυσι για βιβλιοθήκες, φέτος για γάτες, του χρόνου τι; τσαγιού; κρασιού; I’m open to suggestions (και δώρα). Το συγκεκριμένο βιβλιαράκι, μου το πήρε ο αγαπημένος φίλος Αντώνης, πριν λίγες μέρες, κατά πως προτείνει το έθιμο μας. Πρόκειται για μια εξαιρετική επιλογή γατοϊστοριών, που… Continue reading
Νομίζω δεν υπάρχει κάτι άλλο να γραφτεί για το Έγκλημα και Τιμωρία, οπότε απλά θα περιαυτολογήσω συντόμως και θα κλείσω έτσι το αναγνωστικό έτος. Στο λύκειο είχα έναν εξαιρετικά φριχτό καθηγητή που είναι σαφές πως δεν θα έπρεπε να διδάσκει, αλλά τα καλά νέα είναι πως κάτι Χριστούγεννα, μας είπε να διαβάσουμε το Έγκλημα και… Continue reading
Εννοείται πως μόλις διάβασα για την ύπαρξη της Λου Αντρέας-Σαλομέ έσπευσα να πάρω κάτι δικό της. Η πολύγλωσση ρωσογερμανίδα από την Αγία Πετρούπολη είναι το δίχως άλλο εντυπωσιακή, έχοντας ακουμπήσει τόσους τομείς: συγγραφέας, αφηγήτρια, δοκιμιογράφος, ψυχαναλύτρια και θεωρητικός τέχνης (εντάξει και μια μανία με θρησκευτικό έργο υπήρχε..). Ακούμπησε μεταξύ άλλων τους Ράινερ Μαρία Ρίλκε, Φρίντριχ… Continue reading
Ο Ουίννικοτ είναι ο πιο τρυφερός απ’ όλους. Αυτός ο παιδίατρος, ο Άγγλος ψυχαναλυτής που νιώθεις να ξέρεις, σαν να είναι καλός, ζεστός φίλος με τον οποίο μπορείς να μοιραστείς τα πάντα. Δεν θα σε κρίνει, δεν θα νιώσεις λίγος, δεν θα σε δει σαν πειραματόζωο. Οι ψυχαναλυτικές του (βαθύτατες) γνώσεις είναι ένα ακόμα πλεονέκτημά… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
