Το κλασικό Walden, γράφτηκε από έναν απόφοιτο του Χάρβαντ, τον συγγραφέα και φιλόσοφο Χένρι Ντέιβιντ Θορώ, ο οποίος αποφάσισε να εγκαταλείψει τις ανέσεις της πόλης και να ζήσει στις όχθες της λίμνης Walden στη Μασαχουσέτη.
Το έγραψε όταν ήταν λίγους μήνες μεγαλύτερος από την ηλικία που είμαι τώρα, οπότε ένιωσα λίγο ακόμα πιο κοντά του. Λέει, αποφάσισε να χτίσει μόνος του μια μικρή καλύβα και να ζήσει με φρούτα και λαχανικά. Εκεί διαβάζει αργά και ποιοτικά, γράφει το ημερολόγιο που έχουμε σήμερα στα χέρια μας και δέχεται επισκέψεις από διάφορους που περνάνε από την λίμνη. Το τελευταίο και σημαντικότερο, είναι πως δημιουργεί μια de profundis σχέση με την φύση, αφουγκράζεται και μαθαίνει πως λειτουργεί η γη, ο ουρανός, ο αέρας, το νερό και τα άγρια ζώα, αντιστεκόμενος στο εκβιομηχανιστικό εγχείρημα της εποχής και το καπιταλιστικό πνεύμα που μέχρι σήμερα μας καταδυναστεύει.
Θεωρούσα πως δεν θα μου άρεσε σαν ανάγνωσμα, πως δεν θα μπορούσα να ταυτιστώ. Ξέρετε τι χρειάζομαι για να μείνω σε ένα άλλο σπίτι ένα βράδυ; ένα βιβλίο, φορτιστή, πάουερ μπάνκ, το κινητό μου, ίσως και το λάποτο γιατίόχι, άρα και φορτιστή λάπτοπ, τα ρούχα της προηγούμενης, τα ρούχα της επόμενης, καλλυντικά, κοσμήματα, εσώρουχα, πιτζάμες, παντόφλες, φακούς, θήκη φακών, υγρό φακών, γυαλιά, κρέμα νυκτός, κρέμα ματιών, ξεβαπτικό, βαμβάκι, σαπουνάκι […].
Είναι γραμμένο απλά και σαν οδηγός: «Πώς να μείνετε στην άγρια φύση για τουλάχιστον δύο χρόνια», από τα οικονομικά, μέχρι την επιλογή ιδανικής τοποθεσίας, μέχρι τα ζώα του Χειμώνα ή τα ζώα της Άνοιξης. Ενώ τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως τα γράφει ο συγγραφέας, σίγουρα σε κερδίζει με το ότι για εκείνον είναι ακριβώς έτσι. Για κάποιους καθαρός αέρας είναι χόρτο, για άλλους τσιγάρο, για άλλους η κολόνια της αγαπημένης τους. Για τον Θορώ, ήταν το αεράκι στις όχθες της λίμνης Walden and I think that’s beautiful.
«Λέει κάπου η Χαριβάνσα: Μια κατοικία χωρίς πουλιά είναι σαν κρέας χωρίς καρυκεύματα. Η δικιά μου κατοικία δεν ήταν τέτοια, γιατί είχα ξαφνικά γίνει γείτονας των πουλιών, κι αυτό όχι επειδή είχα πιάσει κάποιο και το είχα κλείσει σε κλουβί, αλλά επειδή είχα χτίσει το δικό μου κλουβί δίπλα τους».
Leave a Reply