Είδα ένα βιβλίο της σειράς cult (με τα φοβερά εξώφυλλα), είδα έναν ιπποπόταμο και τα ονόματα Μπάροουζ και Κέρουακ, οπότε το πήρα. Σκέφτηκα πως είναι σίγουρα οι ιπποπόταμοι της κοκαΐνης του Εσκομπάρ, αλλά τελικά ανακάλυψα πως, μια μέρα που οι δυο συγγραφείς άραζαν και έπιναν, άκουσαν στο ραδιόφωνο πως μια μεγάλη φωτιά σε ζωολογικό κήπο… Continue reading
“Ήταν και παραμένει ένας μικροαστός από πλούσια οικογένεια, με μια τέτοια παιδική ηλικία – θα τραβούσε πολύ να τη διηγηθεί κανείς – που η αστική τάξη τον εξουσιάζει και, ταυτόχρονα, τον ευχαριστεί· δεν μπορεί να την εγκαταλείψει, όντως, έχει προσωπικά ανάγκη, λόγω παιδείας, από κάποιες αστικές βεβαιότητες, από μιαν αστική άνεση και συγχρόνως, τις απεχθάνεται.… Continue reading
Το μακρινό 2017, τα είχε φέρει έτσι η ζωή (ή εγώ) και δούλευα σε ένα δικηγορικό γραφείο ‘μπουτίκ’, όπως τους άρεσε πολύ να το λένε. Ο μισθός ήταν εξαιρετικός αλλά όλα τα άλλα πρόδιδαν πως ήμουν ένας καλοπληρωμένος μούτσος σε γαλέρα. Κάποια στιγμή λοιπόν, που προφανώς προσπαθούσα να ενδυναμώσω τα πλήθη και να οργανώσουμε επανάσταση… Continue reading
«When we get home, my younger sister finally tells me, out by the pool “That’s bullshit. I can get my own cocaine”». «I think about Blair alone in her bed stroking that stupid black cat and the billboard that says “Disappear here” and Julian’s eyes and wonder if he’s for sale and people are afraid… Continue reading
Ενώ μου αρέσει πολύ να διαβάζω για λογοτεχνικά κινήματα και επιρροές και μετά να γράφω για αυτά, δεν νομίζω πως έχει νόημα να κάνω αυτό στην περίπτωση του Κάρβερ. Εδώ έγινε κάτι διαφορετικό. Τα Χριστούγεννα λοιπόν του 20, αποφάσισα να ξοδέψω λεφτά που θα χρειαζόμουν για λογαριασμούς, σε βιβλία. Και όταν λέω πως το αποφάσισα,… Continue reading
Στα μέσα του 18ου αιώνα το ενδιαφέρον του για την βοτανολογία «τον έφερε σε επαφή με μια φυλή ανθρώπων η οποία υπό κανονικές συνθήκες θα ήταν αόρατη σε έναν προνομιούχο μαθητή του Κολεγίου Ίτον όπως εκείνος. Επρόκειτο για τις λαϊκές θεραπεύτριες της υπαίθρου, τις τσιγγάνες βοτανοθεραπεύτριες οι οποίες συνέλεγαν θεραπευτικά φυτά. Ήταν μια φυλή παράξενη… Continue reading
“Τώρα είσαι ελεύθερος!” Αυτό φυσικά ήταν μια πλάνη, δεν ήμουν, στην καλύτερη περίπτωση, δεν ήμουν ακόμα ελεύθερος. Το θέμα της γραφής μου ήσουν εσύ, εδώ έλεγα απλώς τον πόνο μου, αυτόν που δεν μπορούσα να πω γερμένος στο στήθος σου. Ήταν ένας μακρύς αποχαιρετισμός από σένα, που σκόπιμα τον τραβούσα σε μάκρος, τον οποίο μπορεί… Continue reading
Αυτή η βιβλιολαγνική ανθολογία, μου έγινε δώρο, για τα γενέθλιά μου, τον Ιούνιο του 2020. Μόλις την πήγα σπίτι, σκαρφάλωσα στο πιο ψηλό μέρος πάνω αριστερά στην βιβλιοθήκη και την έβαλα παρέα με όλες τις άλλες ανθολογίες κλασικών. Μια κίνηση χωρίς ουσία, μιας και από την επόμενη θα την κατέβαζα, μόνο και μόνο για να… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
