Είδα ένα βιβλίο της σειράς cult (με τα φοβερά εξώφυλλα), είδα έναν ιπποπόταμο και τα ονόματα Μπάροουζ και Κέρουακ, οπότε το πήρα. Σκέφτηκα πως είναι σίγουρα οι ιπποπόταμοι της κοκαΐνης του Εσκομπάρ, αλλά τελικά ανακάλυψα πως, μια μέρα που οι δυο συγγραφείς άραζαν και έπιναν, άκουσαν στο ραδιόφωνο πως μια μεγάλη φωτιά σε ζωολογικό κήπο στο Λονδίνο, έβρασε τους ιπποπόταμους στους λάκκους τους (40 χρόνια διαφορά οι μεν ιπποπόταμοι από τους δε).
Και τι σχέση έχει αυτό με το οτιδήποτε; Η γενιά Μπιτ δεν λογοδοτεί για όσα γράφει, ωστόσο, όταν ο καλός τους φίλος Λουσιέν Καρ δολοφόνησε τον άλλο καλό τους φίλο Ντέιβιντ Κάμερερ, τότε συλλήφθηκαν και ο Μπάροουζ και Κέρουακ ως συνεργοί. Γιατί; Γιατί αντί να καταδώσουν τον Καρ, εμπνεύστηκαν και έγραψαν ένα μεθυσμένο βιβλίο. Αυτό το μεθυσμένο βιβλίο:
❑ Κάθισα με τον Αλ και την κοπέλα. Δεν ήταν και πολύ ομιλητική. Ο Αλ της μιλούσε για την ταινία και εγώ της είπα πως έχω πάει Αλγερία. Όταν το άκουσε με κοίταξε με μίσος και ρώτησε: «Πότε είχες πάει Αλγερία;» «Το 1934», της είπα. Συνέχισε να με κοιτάζει με μια ηλίθια έκφραση γεμάτη αμφιβολία και θυμό. Άρχισα να έχω ένα συναίσθημα που μου ήταν γνώριμο από την θητεία μου ως μπάρμαν: ότι ήμουν ο μόνος λογικός σε αυτό το τρελάδικο.
❑ Κατά κάποιο τρόπο, ο Ντένισον μου θύμιζε καουμπόι. Όχι όμως τον καουμπόι που βλέπεις στις ταινίες, με το άσπρο άλογο, το γκρίζο καπέλο και τις διπλές, περίτεχνα διακοσμημένες θήκες για τα πιστόλια. Ο Ουίλ είναι ο τύπος του καουμπόι που φοράει ένα απλό γιλέκο και τσακισμένο καπέλο και κάθεται πάντα στο τραπέζι του σαλούν χαρτοπαίζοντας, και όταν οι καλοί και οι κακοί αρχίζουν το πιστολίδι αποσύρεται σιωπηλά με τα κέρδη του.
❑ Έτσι και το μαγαζί ήταν δικό μου θα έλεγα σ’αυτούς τους μπάτσους: «Ακούστε παιδιά, είστε λάθος. Τόσα δρομάκια έχει εδώ γύρω, δεν είναι ανάγκη να τον δέρνετε μέσα στο μαγαζί». Και σαν να μην έφτανε αυτό, φεύγουν χωρίς να αφήσουν δεκάρα τσακιστή στο μπαρ. Αν είχαν έστω και λίγη τσίπα πάνω τους θα έλεγαν «Τζίμη, πάρε ένα δολαριάκι».
Leave a Reply