This Book Killed me

Το μακρινό 2017, τα είχε φέρει έτσι η ζωή (ή εγώ) και δούλευα σε ένα δικηγορικό γραφείο ‘μπουτίκ’, όπως τους άρεσε πολύ να το λένε. Ο μισθός ήταν εξαιρετικός αλλά όλα τα άλλα πρόδιδαν πως ήμουν ένας καλοπληρωμένος μούτσος σε γαλέρα. Κάποια στιγμή λοιπόν, που προφανώς προσπαθούσα να ενδυναμώσω τα πλήθη και να οργανώσουμε επανάσταση (να κάψουμε τα δικόγραφα, τις εκθέσεις και τις αποφάσεις), ο Νικόλας, ένας συνάδελφος, γυρνάει και μου λέει: «Μου θυμίζεις αυτό το βιβλιαράκι που το λένε Φτιάξε την δυστυχία σου μόνος σου. Εάν δεν το ξέρεις να το πάρεις». Πλέον καταλαβαίνω πως ο Νικόλας έπαιρνε τον διπλάσιο μισθό από εμένα και την είχε μια χαρά, δεν ήξερε καν πως μοιάζει ο ΔΣΑ από κοντά κι εγώ πρακτικά έμενα εκεί χωρίς να είμαι δικηγόρος. Αλλά εάν κάτι σε αυτή την ζωή δεν προσπερνώ, είναι μια πρόταση για κάποιο βιβλίο με περίεργο όνομα. Μπορεί να υπονόησε πως είμαι δυστυχισμένη και γρουσούζα και δεν είχε πέσει έξω.

Φτάνουμε στο τέλος (!) του 2021 και για κάποιο λόγο το θυμήθηκα και το πήρα. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό τευχίδιο περίπου εβδομήντα σελίδων το οποίο μπαλατζάρει ανάμεσα στο μαύρο χιούμορ και στην τρομαχτική σοβαρότητα. Το εμπνεύστηκε ο Πωλ Βατζλάβικ, καθηγητής και ερευνητής ψυχιατρικής συμπεριφοράς την εποχή του παροξυσμού των εγχειρίδιων όπως: Φτιάξε το αυτοκίνητο μόνος σου, πώς να κάνεις φίλους, δημιούργησε ένα μπλέντερ από το μηδέν κ.ά. Το ενδιαφέρον αυτού του κειμένου είναι, για αρχή, η ενδιαφέρουσα βιβλιογραφία που ο Βατζλάβικ εξομοιωμένα μας συνθέτει. Στην συνέχεια το ίδιο το ζητούμενο: Η δυστυχία. Σύμφωνα με τον ίδιο είναι σοβαρή υπόθεση και εάν θες κάτι να γίνει σωστά πρέπει να το κάνεις μόνος σου. Προσωπικά κρίνω πως έχει κάθε δίκιο, η δυστυχία μας είναι σοβαρή υπόθεση και συχνά είμαστε goal oriented προς αυτή. Δεν μπορώ να φανταστώ τίποτα χειρότερο από το να παίρνεις αυτό που θες.

«Ζητήστε μια εξυπηρέτηση από κάποιον. Μόλις αρχίσει να ασχολείται μ’ αυτήν ζητείστε του μια δεύτερη. Έτσι τον αφοπλίζετε γιατί είναι αδύνατο να τις πραγματοποιήσει ταυτόχρονα. Αν κάνει πως συνεχίζει τις προσπάθειές του για την πρώτη, παραπονεθείτε ότι αγνοεί την δεύτερη, κι αντίστροφα. Κι αν τελικά θυμώσει, μπορείτε με θλιμμένο ύφος να τον κατηγορήσετε ότι τώρα τελευταία έχει γίνει νευρικός και κυκλοθυμικός».