«Πρέπει να σας μιλήσω με όποια μέσα διαθέτω. Μου σπαράζετε την καρδιά. Ο μισός ζω μες στην αγωνία, ο μισός μες στην ελπίδα» Το ιδανικό βιβλίο για τον ρομαντικό Σεπτέμβρη με τα πρώτα φθινοπωρινά φύλλα. Πρόκειται για την ερωτική ιστορία της Άννας Έλλιοτ και του Πλοίαρχου Ουέντουωρθ, η οποία είναι καθηλωτική με υπέροχες συναισθηματικές δοσολογίες.… Continue reading
Φυσικά και η Mary Wollstonecraft είναι η μητέρα της Shelley *Woman Tipping Hand Emoji* Ξέρω εκτός θέματος, αλλά όχι και τόσο. Ας ξέρουμε τις ρίζες μας τέλος πάντων. “My own sex, I hope, will excuse me, if I treat them like rational creatures, instead of flattering their fascinating graces, and viewing them as if they… Continue reading
Όταν είδα την ομιλία, κάποιο ακόμα βράδυ αγκαλιά με τις γάτες μου, ήμουν έτοιμη να σηκωθώ και να αρχίσω να βαράω παλαμάκια. Με το transcript έτσι μου έρχεται να το τυπώσω λαθραία και να αρχίσω να το μοιράζω έξω από τους σταθμούς μετρό. Continue reading
Η Sterling καταπιάνεται με την ίντερσεξ κατάσταση, με ένα θέμα που δεν μπορώ να φανταστώ με πόση άγνοια αντιμετωπιζόταν το 1993. Πρόκειται για ένα τευχίδιο από τις εκδόσεις Τοποβόρος Εξαρχείων με εξαιρετική εισαγωγή και συμπεριληπτική μετάφραση, το οποίο αναφέρει στοχευμένα έργο της καθηγήτριας Sterling, η οποία είναι ειδικευμένη στο θέμα. Πριν κάποια χρόνια ήρθα σε… Continue reading
Μετά από αυτό είμαι έτοιμη να πάω να ζήσω σε ένα σκανδιναβικό δάσος παρέα με αλεπούδες. Έτοιμη να μάθω να διαβάζω ωροσκόπια, να αυξήσω την όποια αινιγματικότητα έχω, να διαβάσω οτιδήποτε έγραψε ποτέ ο Μπλέικ και να μάθω να φτιάχνω μουσταρδόσουπα. Κάθε φορά που θα θεριεύουν οι ημικρανίες μου θα λέω πως έχω Ενοχλήσεις. Δεν… Continue reading
Δεν είναι λογοτεχνικό διαμάντι, αλλά είναι σίγουρα διαμάντι. Με τον τρόπο που είναι και ο Εντουάρ Λουί. Διαβάζουμε για να μάθουμε, για να θυμόμαστε, για να γυμνάσουμε το συλλογικό όργανο της μνήμης, της οργής, της θλίψης μας. Είναι όντως ένα γεγονός, αλλά δεν μπορεί να απέχει από τις λογοτεχνικές περιγραφές, μιας και είναι ένα φορτισμένο… Continue reading
Σας έχει τύχει να σας αποπλανήσει κάποι@ που είναι βαθύτατα θλιμμέν@; Αυτή είναι η ευκαιρία σας. Βέβαια, δεν έχω ιδέα πως νιώθει η Krauss, αλλά αυτή η αίσθηση έμεινε ριζωμένη μέσα μου, σαν κάτι βαρύ, οικείο και βαθιά προσωπικό. Είναι μάλιστα το πρώτο δικό της που πιάνω (στην αρχή την μπέρδεψα με την εκπληκτική Chris… Continue reading
Σκλάβα και γυναίκα Ένα από τα βιβλία που με περίμεναν καιρό, όχι γιατί δεν προλάβαινα, ή γιατί διάβαζα κάτι άλλο, αλλά γιατί δεν άντεχα να σηκώσω αυτό το βάρος. Τελικά προτίμησα να δώσω ραντεβού με το ξύλο, τώρα πριν πιάσουν οι ζέστες: Ήξερα πως από τη μια θα ακουμπήσω το white guilt και τα ανείπωτα… Continue reading
Αρχικά ξέρουμε πως οι περιγραφές είναι απόμακρες και στεγνές, όπως άλλωστε είναι και η περίεργη Λιζ, κάτι που καταλαβαίνουμε πως δεν έχει να κάνει με έλλειψη ταλέντου, γιατί σε σημεία που η Λιζ απουσιάζει και η Σπαρκ γράφει για κάτι άλλο, πχ όταν περιγράφει ένα φόρεμα, ή τα ιδιότυπα σχέδια μιας μάρκας καλσόν, η συγγραφέας… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
