Έξυπνο καθρέφτισμα, πρόκειται για τις δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος, αυτό της θανατικής ποινής, του γνωστού πανάρχαιου ‘θεσμού’. Το «Θάνατος το ξημέρωμα» σκιαγραφεί γουστόζικα την Αγγλία του 16ου αιώνα, ξεκινώντας με αθώες περιγραφές, σαν ιστορικό απόσπασμα, ποιος παντρεύτηκε ποια για να πλαισιωθεί το έθνος με ισχύ. Ακολουθεί η δεισιδαιμονία των φακίδων και σε τελευταίο χρόνο… Continue reading
Διάλειμμα Χαράς (από ανυπεράσπιστο καημό) Απάνω που έλεγα να πάψω πια τα ερωτικά,να γράψω κάτι και για τη δυστυχία του διπλανού μου,γνώρισα εσένα κι αναστατώθηκα ολόκληρος,και παν περίπατο όλα μου τα προγράμματα […] Εάν εξαιρέσει κανείς το «και τι δεν κάνατε για να με θάψετε» και μερικές ακόμα σκόρπιες λέξεις, δεν ήξερα τίποτα άλλο δικό… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
