Το «Ο απρόβλεπτος κύριος Τσέχοφ: σαράντα δύο διηγήματα» είναι από αυτά που είχα και δεν διάβαζα γιατί «ε τα έχω διαβάσει τα περισσότερα μωρέ». Spoiler: Δεν τα είχα διαβάσει τα περισσότερα. Είχα διαβάσει το μια ανιαρή ιστορία και την κυρία με το σκυλάκι και μέσα στα σαράντα δύο, δεν ήταν κανένα από αυτά τα δύο. Αρκετά είπα για το πόσο φαντασμένη είμαι, θεωρώ το έχετε καταλάβει όλοι αυτό.
Είμαι πραγματικά χαρούμενη που με έπιασε και το διάβασα. Η περίεργη κοπέλα στο εταιρικό πούλμαν χτυπά ξανά και γελάει δυνατά πίσω από την μάσκα ενώ διαβάζει, 8 το πρωί. Αναρωτιούνται οι συνάδελφοι γιατί είμαι τόσο ευδιάθετη, αφού τα ίδια benefits έχουμε όλοι πάνω-κάτω.
Ο Αντόν, είναι ο φίλος που φαίνεται διακριτικός, καλόκαρδος ίσως και αφελής ανά στιγμές, που δεν θέλει μπελάδες και κοιτάει την δουλειά του. Όμως! Μαύρο χιούμορ, μαύρο χιούμορ παντού! Απροσδόκητά ψυχογραφικός, αστείος και πιπεράτος. Οι ήρωές του σκέφτονται το χρήμα, την καλοπέραση και το σεξ, ενώ εκ πρώτης όψεως είναι τόσο καθωσπρέπει και μέχρι το τέλος της ιστορίας, αγχώνεσαι μαζί τους, μήπως και ξεβολευτούν, μήπως και τελικά δεν τους κάτσει το μωρό. Συμπαθέστατοι, πραγματικά.
Θυμάμαι ξεκάθαρα σε ένα διήγημα, ο ήρωας λάτρευε τις πέρδικες (ως φαγητό, όχι ως συντροφιά) και το ξενοδοχείο που έμενε, επιτέλους θα σέρβιρε. Ενθουσιασμένος εκείνος, καθώς και ιδιαίτερα ερωτευμένος με την καλή του, είχε προετοιμαστεί ψυχολογικά, είχε στρώσει έδαφος για μια ξεχωριστή βραδιά, με πέρδικες και συμπάθεια και ένας τύπος, φριχτός εχθρός (δεν λέω παραπάνω γιατί θα σας το χαλάσω) ήρθε και μπαστακώθηκε μαζί τους. Έξαλλη, φανταζόμουν εμένα στην θέση του (να χάνω την καλή μου παρέα και να κρυώνει το αγαπημένο μου φαγητό, εξαιτίας κάποιου αντιπαθητικού που του έχει μπει η ιδέα πως είναι καλοδεχούμενος. Στο τέλος ο ήρωας αναφωνεί μέσα στο κεφάλι του «Πάνε στράφι και οι πέρδικες!». Αυτό, το ένιωσα.
Μια φοβερή έκδοση, στην οποία πολλές ιστορίες μεταφράζονται για πρώτη φορά στα ελληνικά. Καλή στιγμή να αναφέρω πως έχω και το «Ο ονειροπόλος κύριος Τσβάιχ: εννέα ιστορίες», από την ίδια σειρά, που δεν το έχω ακουμπήσει γιατί «ε τα έχω διαβάσει τα περισσότερα μωρέ».
Leave a Reply