Πρόκειται για αυτές τις περιπτώσεις που είναι τόσο καλές που δεν ξέρεις από πού να το πιάσεις. Ίσως από το «Ο Καβάφης δεν είναι ερωτικός, αλλά gay».
Ο εξαιρετικός Παπανικολάου έχει κάνει μια εντυπωσιακή βιβλιογραφική ανασκόπηση με κοφτερή πένα και τρυφερό σθένος. Μας ταξιδεύει στο παρελθόν, στα γεγονότα όπως γράφτηκαν και όπως οι ομοφοβικοί ακαδημαϊκοί προσπάθησαν να αλλοιώσουν με την παραδοσιακή κρυψίνοια που τους έχει χαρακτηρίσει ανά καιρούς. Αυτό το βιβλίο μιλάει για το ερμάριο του ποιητή που ήταν πολλά παραπάνω από μια ξύλινη φαντασιακή κατασκευή ντροπής. Δεν αφορούσε ένα κυνηγημένο γέρο που κρυβόταν από όλους και κυρίως από τον εαυτό του. Πρόκειται για έναν έξυπνο άνθρωπο με έργο που υπερκερνάει συμβατότητες και παραμένει μπροστά από τις συνθήκες του 19ου και 20ου αιώνα.
Κλείνει το μάτι στον κοινονικοπολιτικό κόσμο και τις απαγορεύσεις του έρωτα ενώ γράφει για αγόρια που αποκοιμιούνται αποκαμωμένα από την εξαντλητική ηδονή. Ο ποιητής έχει μια γλώσσα που μιλάει και ταυτόχρονα μια γλώσσα που κρύβει, προσθέτοντας πως η ίδια γλώσσα σκανδαλίζει, το τότε και το σήμερα. Όχι ερωτικός, αλλά συχνά ερωτεύσιμος και ερωτευμένος, προς αναζήτηση όσων είναι καμωμένοι σαν εκείνον, πληθαίνουν οι ομοερωτικές γραμμές, μέσα σε γαλλικά βιβλία και ευρωπαϊκά περιοδικά, ανώνυμα και πάντα παρουσιάζονταν ανώμαλα, ως ‘ανάποδη σεξουαλικότητα’ και άλλα που ανήκουν σε κάποιο χρονοντούλαπο με πανάρχαια dsm τεύχη.
Ο Παπανικολάου λοιπόν μας δίνει τον κλασικό Φουκώ, τον Ζολά, τον Φόρστερ, τον Ουάιλντ, την queer θεωρία, την αλλαγή του αιώνα, τον πολιτικό αποκλεισμό, την φανταχτερή decadence και τον έμφυλο λόγο μέχρι το σήμερα.
«Αυτό που αναλυτικά με ελκύει σήμερα σ’ αυτή την κίνηση δεν είναι μια στατική ταυτότητα, αλλά η διαδικασία κάθε ταυτότητας, οι ριζοσπαστικές της στιγμές, η επιθυμία για ιστορία και ιστορικότητα, την επιθυμία για ταύτιση, οι στιγμές κατά τις οποίες ο κοινωνικός έλεγχος αυτή την επιθυμία για ταύτιση την απορρίπτει, την κατηγοριοποιεί, την υποτιμά ή την υπονομεύει. Δεν θέλω απλώς να πω ότι υπάρχει λόγος που ο Καβάφης μοιάζει με τον Wilde ή που εμπνέει τους γκέι συγγραφείς και δημιουργούς με τους οποίους μεγάλωσα»
Leave a Reply