Το κλασικό Walden, γράφτηκε από έναν απόφοιτο του Χάρβαντ, τον συγγραφέα και φιλόσοφο Χένρι Ντέιβιντ Θορώ, ο οποίος αποφάσισε να εγκαταλείψει τις ανέσεις της πόλης και να ζήσει στις όχθες της λίμνης Walden στη Μασαχουσέτη. Το έγραψε όταν ήταν λίγους μήνες μεγαλύτερος από την ηλικία που είμαι τώρα, οπότε ένιωσα λίγο ακόμα πιο κοντά του.… Continue reading
Νομίζω δεν υπάρχει κάτι άλλο να γραφτεί για το Έγκλημα και Τιμωρία, οπότε απλά θα περιαυτολογήσω συντόμως και θα κλείσω έτσι το αναγνωστικό έτος. Στο λύκειο είχα έναν εξαιρετικά φριχτό καθηγητή που είναι σαφές πως δεν θα έπρεπε να διδάσκει, αλλά τα καλά νέα είναι πως κάτι Χριστούγεννα, μας είπε να διαβάσουμε το Έγκλημα και… Continue reading
Στο τρένο Αθήνα – Καλαμπάκα, άνοιξα αυτό το τευχίδιο που για χρόνια έπιανε σκόνη. Είναι τόσο μικρό που νομίζω δεν ήμουν σίγουρη πως όντως υπήρχε. Ο Ιταλός φιλόσοφος Giacomo Leopardi, φτιάχνει πολλές περσόνες που του μοιάζουν και ο μοναχικός φιλόσοφος Αμέλιος είναι μια από αυτές. Ο Αμέλιος λοιπόν, ένα πρωί όπως όλα τα άλλα, στοχάζεται… Continue reading
«Ο δον Αντρές Στεβανόλ παρακαλείται να μην κάνει τόση φασαρία, να μη λέει το όνομά του και να μην ξαναρωτήσει το δικό μου. Αν αύριο βγει για περίπατο γύρω στις τρεις, στον δρόμο του Εμπάλμε, μια άμαξα θα περάσει και ίσως να σταματήσει». Λίλιθ, Κίρκη, ωραία Ελένη, Δαλιδά, Κλεοπάτρα, Σαλώμη, Λολίτα, Κάρμεν, Κόντσα. Ατελείωτα παραδείγματα… Continue reading
Το «Ο απρόβλεπτος κύριος Τσέχοφ: σαράντα δύο διηγήματα» είναι από αυτά που είχα και δεν διάβαζα γιατί «ε τα έχω διαβάσει τα περισσότερα μωρέ». Spoiler: Δεν τα είχα διαβάσει τα περισσότερα. Είχα διαβάσει το μια ανιαρή ιστορία και την κυρία με το σκυλάκι και μέσα στα σαράντα δύο, δεν ήταν κανένα από αυτά τα δύο.… Continue reading
Δυσκολεύομαι πάρα πολύ, δεν θα πω ψέματα, γιατί είναι ίσως από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει και όταν συμβαίνει αυτό, νιώθω πως δεν μπορώ να πω τίποτα, εκτός από το να ρωτάω τον κόσμο ψυχαναγκαστικά εάν το έχουν διαβάσει. Εάν το έχουν διαβάσει γνέφω θετικά μέχρι να σπάσει ο αυχένας μου, εάν όχι, «do… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
