«When we get home, my younger sister finally tells me, out by the pool “That’s bullshit. I can get my own cocaine”». «I think about Blair alone in her bed stroking that stupid black cat and the billboard that says “Disappear here” and Julian’s eyes and wonder if he’s for sale and people are afraid… Continue reading
Ενώ μου αρέσει πολύ να διαβάζω για λογοτεχνικά κινήματα και επιρροές και μετά να γράφω για αυτά, δεν νομίζω πως έχει νόημα να κάνω αυτό στην περίπτωση του Κάρβερ. Εδώ έγινε κάτι διαφορετικό. Τα Χριστούγεννα λοιπόν του 20, αποφάσισα να ξοδέψω λεφτά που θα χρειαζόμουν για λογαριασμούς, σε βιβλία. Και όταν λέω πως το αποφάσισα,… Continue reading
Στα μέσα του 18ου αιώνα το ενδιαφέρον του για την βοτανολογία «τον έφερε σε επαφή με μια φυλή ανθρώπων η οποία υπό κανονικές συνθήκες θα ήταν αόρατη σε έναν προνομιούχο μαθητή του Κολεγίου Ίτον όπως εκείνος. Επρόκειτο για τις λαϊκές θεραπεύτριες της υπαίθρου, τις τσιγγάνες βοτανοθεραπεύτριες οι οποίες συνέλεγαν θεραπευτικά φυτά. Ήταν μια φυλή παράξενη… Continue reading
“Τώρα είσαι ελεύθερος!” Αυτό φυσικά ήταν μια πλάνη, δεν ήμουν, στην καλύτερη περίπτωση, δεν ήμουν ακόμα ελεύθερος. Το θέμα της γραφής μου ήσουν εσύ, εδώ έλεγα απλώς τον πόνο μου, αυτόν που δεν μπορούσα να πω γερμένος στο στήθος σου. Ήταν ένας μακρύς αποχαιρετισμός από σένα, που σκόπιμα τον τραβούσα σε μάκρος, τον οποίο μπορεί… Continue reading
Αυτή η βιβλιολαγνική ανθολογία, μου έγινε δώρο, για τα γενέθλιά μου, τον Ιούνιο του 2020. Μόλις την πήγα σπίτι, σκαρφάλωσα στο πιο ψηλό μέρος πάνω αριστερά στην βιβλιοθήκη και την έβαλα παρέα με όλες τις άλλες ανθολογίες κλασικών. Μια κίνηση χωρίς ουσία, μιας και από την επόμενη θα την κατέβαζα, μόνο και μόνο για να… Continue reading
Ofc the big brother of Princess Carolyn would be a terrific writer! He could be the younger, gay friend of Tom Robbins. I was laughing the whole time reading this and at some point I felt somewhat ok with being Greek. Thank you David! I’m on my way buying “Calypso”. Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
