«Έκλεβε, λεηλατούσε, εξαπατούσε, αφηνόταν σε όλα τα ναρκωτικά και δεν έχυνε παρά με μεγάλη δυσκολία. Και παρ’ όλα τα μεγάλα γεγονότα της ιστορίας που διαδεχόταν το ένα το άλλο στην κοινωνία:εκείνος δεν ήξερε ούτε να διαβάζει.Τι θα μπορούσε να κάνει με όλα μου τα βιβλία;» Ο Μπράνε Μοζέτιτς, μια ιδιαίτερη lgbtq λογοτεχνική-ποιητική πρόταση, φαίνεται πως… Continue reading
Ένα πρωινό από τα πρωινά που πέρασαν, χασομερούσα στο κρεβάτι. Υποφέρω με τη ζέστη και υποφέρω και με τις δουλειές που απαιτούν να αντιμετωπίσεις τη ζέστη για να τις φτάσεις, οπότε καθυστερούσα σε εκείνο το σκιερό δωμάτιο. Πήρα στα χέρια το Έλληνες πεδινοί κακολόγοι του χιονιού & Τα σκαλαθύρματα του Παύλου Σιδέρη του Πέτρου Δερβάκου,… Continue reading
«Μιας και βρεθήκατε εδώ, συνέχισε ο άντρας, μιας και είστε τώρα μαζί μας, είναι ευκαιρία να διαπιστώσετε κι εσείς πως, όταν αρνείται κανείς τον έρωτα για να σώσει το πετσί του, δεν απομένει χωρίς δώρο, κάποιο αντάλλαγμα κερδίζει, έστω και προς το τέλος του χρόνου, ναι, κάτι τελικά παίρνει πίσω […]». Σε αυτή τη συλλογή… Continue reading
«Και τώρα τί θα γίνουμε χωρίς βαρβάρους;» Μετά την Καταστροφή σχηματίζεται μια θολή, αβέβαιη κοινωνία, μια Μητρίδα, η οποία αποκαλύπτεται αργά στον αναγνώστη, ο οποίος μαζεύει στοιχεία που θα τον προσανατολίσουν στο οικοδομημα από αλληγορίες και σύμβολα που περιφέρονται τριγύρω και καταλήγουν εντός. Την ίδια στιγμή, μια ένταση δονείται στα βήματα του αφηγητή, μια αθόρυβη… Continue reading
«Είχε αποκτήσει τη συνήθεια να πηγαίνει με τα πόδια στο γραφείο του μετά το φαγητό, πιο πολύ για καθημερινή εξάσκηση. Προτιμούσε όμως να κάνει μεγαλύτερη διαδρομή, παρά να περνά κάτω από το σπίτι της οδού Βαλαντιέ. Γιατί αν έβλεπε ποτέ κάποιον πίσω από ένα παράθυρο ή στο μπαλκόνι του σπιτιού, που άλλοτε άνηκε στην αδερφή… Continue reading
Το Memento (nutrire) vitam είναι ένα έργο που δρα υπέρ σου όπως θα δράσει ένα ελιξίριο φυλαγμένο μέσα σε ένα μικρό γυάλινο φιαλίδιο, όπως ένα δείγμα αρώματος χύνεται στη τσάντα σου και σε ακολουθεί για καιρό, όπως μια πρέσα εξαφανίζει μαλακά τον όγκο της φρέσκιας μπουγάδας, όπως κρατάς στο πορτοφόλι σου κάποια σημαντική φωτογραφία, τυπωμένη… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
